ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਯਚ੍ਛਰੀਰਸ੍ਥਂ ਤੇਜਸ੍ਤਸ੍ਯੋष੍ਣਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਇਹ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦਗ੍ਨਿਃ ਪਸ਼ੁਸ਼੍ਚਾਸੀਦ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਤਿ ਪਸ਼ੂਂਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਅੱਗ ਪਸ਼ੂ ਬਣੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ—
ਤਸ੍ਮਾਦਮੇਦ੍ਯਂ ਨ ਦਹੇਨ੍ਨ ਚ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਤਾਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨੈਨਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਰ੍ਦੇਵ ਏਵਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਹਿਨਸ੍ਤਿ ਵੈ
ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ।
षष੍ਟਂ ਨਾਮ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਵ ਭੀਮੇਤਿ ਯਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਛੇਵਾਂ ਨਾਮ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਭੀਮ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਸੁषਿਰਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਮਭੂਚ੍ਚ ਯਤ੍
ਇਹ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ, ਉਹ ਖੋਖਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਦਾਕਾਸ਼ੇ ਸ੍ਮृਤੋ ਦੇਵਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾ ਸਂਵृਤਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਮੈਥੁਨਂ ਵਾਪਿ ਨ ਚਰੇਦੁਚ੍ਛਿष੍ਟਾਨਿ ਚ ਨੋਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਨਾਨੀ-ਪੁਰਖੀ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ।
ਤਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸਬਲਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ালী ਸੀ, ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਸ੍ਤਨੁਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭਵਤਿ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਦਵਾਨ ਦীক্ষਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਮ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸੋਮਯਾਜਿਨਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸੋਮ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਿੱਖਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨੇਮਂ ਪਰਿਵਦੇਨ੍ਨਾਸ਼੍ਲੀਲਂ ਚਾਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਮੰਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣੇ ਚਾਹੀਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਅਸ਼ਲੀਲ ਗੱਲ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਏਵਂ ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨੁਗ੍ਰੋ ਦੇਵਸ੍ਤਾਨ੍ਨ ਹਿਨਸ੍ਤਿ ਵੈ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ।
ਅष੍ਟਮਂ ਨਾਮ ਯਤ੍ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਹਾਦੇਵੇਤਿ ਤੇ ਮਯਾ
ਅਠਵਾਂ ਨਾਮ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ 'ਮਹਾਦੇਵ' ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਯਨ੍ਮਨ ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਂਕਲ੍ਪਕਮਭੂਤ੍ਪ੍ਰਭੋਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮਨ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਭਾਵ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯੇष ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਦੇਵ ਹੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਸੋਮਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯੌषਧੀਗਣਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਸੋਮ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ।
ਨ ਹਨ੍ਤਿ ਤਂ ਮਹਾਦੇਵੋ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ ਤਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਜੋ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਦੇਵ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰੌ ਸਮੇਯਾਤਾਂ ਸੂਰ੍ਯਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਾਵੁਭੌ
ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰੁਦ੍ਰਾਵਿष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਤਨੁਭਿਰ੍ਨ੍ਨਾਮਭਿਸ਼੍ਚ ਹ
ਰੁਦਰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਨਾਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਵੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਅਦ੍ਯਤੇ ਪੀਯਤੇ ਚੈਵ ਹ੍ਯਨ੍ਨਪਾਨਾਦਿਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੀ ਖਾਣਾ ਤੇ ਪੀਣਾ ਖਾਧਾ ਜਾਂ ਪੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਯਾ ਧਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਥਿਰੀਭੂਤੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਉਸ ਦੀ ਪੱਕੀ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਏ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਚ ਸ੍ਥਿਤਾ ਸ਼ਰੀਰੇषੁ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਵृਤ੍ਤਿਭਿਃ
ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ,
ਪੀਤਾਸ਼ਿਤਾਨਿ ਪਚਤਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਜਠਰੇष੍ਵਿਹ
ਜੋ ਕੁਝ ਜੀਵ ਪੀਦੇ ਜਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਪਚਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨੀਹ ਸ਼ੁषਿਰਾਣਿ ਸ੍ਯੁਰ੍ਦੇਹੇष੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਗਤਾਨਿ ਵੈ
ਜੋ ਵੀ ਖੋਖਲੇ ਸਥਾਨ ਇੱਥੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਸਾਰੇ,
ਵੈਤਾਨ੍ਯਾਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨਾਂ ਤੁ ਯਾ ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਵੈਤਾਨਯ ਤੋਂ ਦীক্ষਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੋ ਅਵਸਥਾ ਹੈ,
ਯਤ੍ਤੁ ਸਂਕਲ੍ਪਕਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਵਿਹ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੋ ਇੱਥੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਣੈ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਥਾਪਤ ਹੈ।
ਨਵੋਨਵੋ ਯੋ ਭਵਤਿ ਜਾਯਮਾਨਃ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਜੋ ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਮਹਾਦੇਵੋ ऽਮृਤਾਤ੍ਮਾ ਸ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਅਮ੍ਮਯਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮਹਾਦੇਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਮਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।