ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤਯਤ੍ਯੇਕੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਮਨੋਮਯਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਬਣੀ ਚੱਕੀ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਗੋਪਾਯਨ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਜਗਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਲਿਕਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਜਗਤ ਨੂੰ ਹਰ ਸਮੇਂ ਚਰਵਾਹਾ ਬਣ ਕੇ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ—
ਮਹਾਭੂਤਾਨਿ ਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਯੋ ਦਧਾਰ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਹ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੋ ਕੇ ਮਹਾਂ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਝਲਿਆ ਅਤੇ ਬਣਾਇਆ—
ਯੇਨ ਲੋਕਾਨ੍ਕ੍ਰਮੈਰ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਸ਼੍ਰੀਕਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਕृਤਾਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ—
ਦਦੌ ਜਿਤਾਂ ਵਸੁਮਤੀਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ—
ਪੂਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਹਤਃ
ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ—
ਪਾਤਾਲਸ੍ਥੋਰ੍ऽਣਵਗਤਃ ਪਪੌ ਤੋਯਮਯਂ ਹਵਿਃ
ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਹੋਮ ਪੀਤੀ—
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਰਸਂ ਦੇਵਂ ਯਮਾਹੁਰ੍ਵੈ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਐਸਾ ਹੀ ਆਖਦੇ ਹਨ—
ਏਕਾਰ੍ਣਵਗਤੇ ਲੋਕੇ ਤਤ੍ਪਙ੍ਕਜਮਪਙ੍ਕਜਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਕਮਲ, ਜੋ ਕਮਲ ਨਹੀਂ ਸੀ—
ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਧਰਂ ਵਪੁਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਹਰ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ—
ਯਃ ਸ਼ੇਤੇਸ਼ਸ਼੍ਵਤਂ ਯੋਗਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਤਿਮਿਰਂ ਮਹਤ੍
ਉਹ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਸਦਾ ਦੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਚ ਯੋ ਦੈਤ੍ਯਗਣਂ ਚ ਰੂਦ੍ਧਂ ਗਰ੍ਭਾਵਮਾਨੇਨ ਭृਸ਼ਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਣਨ ਵਾਲੀ ਅਵਮਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਰੋਕਿਆ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਸ੍ਯ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਰੇਸ਼ਂ ਪੁਰੁਹੂਤਮੇਵ
ਸੁਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਰੁਹੂਤ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ—
ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਅਨ੍ਵਾਹਾਰ੍ਯੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਹੋਮ ਦੀ ਕਰਮ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚੈਵ ਆਵਭृਥ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਛਿੜਕਾਉ, ਪਾਠ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ — ਇਹ ਸਭ ਕਰਣੇ ਹਨ।
ਭੋਗਾਰ੍ਥਂ ਯਜ੍ਞਵਿਧਿਨਾ ਯੋ ਯਜ੍ਞੋ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਿ
ਜੋ ਯਜਨ ਸੁਖ ਲਈ ਯਜਨ ਦੇ ਰੀਤ ਰੂਪ ਕਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਿ ਚ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਯਜ੍ਞਿਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨਲਾਨ੍
ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਯਜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਵੀ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ਰਾਜਸੂਯਦੀਨ੍ਪਾਰਮੇष੍ਠ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਰਾਜਸੂਯ ਆਦਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਹੋਏ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾ ਨਿਮੇषਾਃ ਕਾष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਕਲਾਸ੍ਤ੍ਰੈਕਾਲ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਪਲ, ਅੱਖ ਦੀ ਛਪ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਵਾਂਕਾ ਇਕਤਾ।
ऋਤਵਃ ਕਾਲਯੋਗਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਤ੍ਰਿषੁ
ਰੁੱਤਾਂ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਜੋੜ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਮਾਪ ਤਿੰਨ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ।
ਮੇਧਾਵਿਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ੌਰ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਚ ਪਾਰਣਮ੍
ਬੁਧੀ, ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ।
ਤ੍ਰੈਕਾਲ੍ਯਂ ਤ੍ਰੀਣਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਿਸ੍ਰੋ ਮਾਤ੍ਰਾ ਗੁਣਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ
ਤਿੰਨ-ਵਾਂਕਾ, ਤਿੰਨ ਕਰਮ, ਤਿੰਨ ਮਾਪ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਗਣਾਃ ਸृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਗਣਾਤ੍ਮਨਾ
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਸ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ।
ਗਤਾਗਤਾਨਾਂ ਯੋ ਨੇਤਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਵਿਧੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜੋ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੇ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਉਪਜ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਦਿਗਨ੍ਤਰਂ ਨਭੋ ਭੂਮਿਰਾਪੋ ਵਾਯੁਰ੍ਵਿਭਾਵਸੁਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਅੱਗ।
ਯਃ ਪਰਂ ਸ਼੍ਰੁਯਤੇ ਦੇਵੋ ਯਃ ਪਰਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਤਪਃ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਦਿਸ੍ਤੁ ਯੋ ਦੇਵੋ ਯਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਤਕੋ ਵਿਭੁਃ
ਜੋ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਹੈ।
ਸੇਤੁਰ੍ਯੋ ਲੋਕਸੇਤੂਨਾਂ ਮੇਧੋ ਯੋ ਮਧ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੁਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਚਲੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਹੈ।
ਸੋਮਭੂਤਸ੍ਤੁ ਭੂਤਾਨਾਮਗ੍ਨਿਭੂਤੋ ऽਗ੍ਨਿਵਰ੍ਚਸਾਮ੍
ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ।