ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਸ੍ਤੁ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਸ਼੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤਲਿਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਸ ਏਵ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਉਹੀ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਹਰਿਰਾਸੀਤ੍ਸਨਾਤਨਃ
ਦੇਵਤਾ ਨਾਰਾਇਣ ਬਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਰਹਿਆ।
ਅਦਿਤੇਰਪਿ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮੇਤ੍ਯ ਯਾਦਵਨਨ੍ਦਨਃ
ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣਿਆ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਯਨ੍ਯਂ ਚ ਵਿਭੁਂ ਹ੍ਯਦਿਤ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਰਣੇ
ਅਦਿਤੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਯਯਾਤਿਵਂਸ਼ਜਸ੍ਯਾਥ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਫਿਰ ਯਯਾਤੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਈ।
ਸਾਗਰਾਃ ਸਮਕਂਪਤ ਚੇਲੁਸ਼੍ਚ ਧਰਣੀਧਰਾਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਪ ਗਏ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਹਿਲ ਗਏ।
ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਵਵੁਰ੍ਵਾਤਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਮਭਵਦ੍ਰਜਃ
ਸ਼ੁਭ ਹਵਾ ਵਹੀ ਅਤੇ ਧੂੜ ਠੰਢੀ ਹੋ ਗਈ।
ਅਭਿਜਿਨ੍ਨਾਮ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਜਯਨ੍ਤੀ ਨਾਮ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀ
ਅਭਿਜਿਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਯੰਤੀ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਹਰਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ — ਹਰੀ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪ੍ਰਭੂ —
ਆਕਾਸ਼ਾਤ੍ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਵਵਰ੍ष ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਮਹਰ੍षਯਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਉਪਤਸ੍ਥੁਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹृਦਿ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਗੁਣ ਸਨ, ਦੇਖ ਕੇ—
ਭੀਤੋ ऽਹਂ ਕਂਸਤਸ੍ਤਾਤ ਤਸ੍ਮਾਦੇਵਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਕੰਸ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੰਝ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਵਸੁਦੇਵਵਚਃਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੂਪਂ ਸਂਹृਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਗृਹੇ ऽਤਿष੍ਠਦ੍ਯਸ਼ੋਦਾਯੈ ਤਦਾ ਦਦੌ
ਉਹ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ਼ੋਦਾ ਨਨ੍ਦਗੋਪਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਨਨ੍ਦਗੋਪਤੇਃ
ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੰਦਗੋਪ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਹ ਨੰਦਗੋਪ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਸੀ।
ਤਾਮੇਵ ਰਜਨੀਂ ਕਨ੍ਯਾ ਯਸ਼ੋਦਾਯਾਂ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਉਸੇ ਰਾਤ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ।
ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਯਸ਼ੋਦਾਯੈ ਕਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਜਗृਹੇ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਕੁੜੀ ਆਪ ਲੈ ਲਈ।
ਸੁਤਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣੋ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣੇਗਾ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਾਤ੍ਮਜਾਯਾਥ ਕਨ੍ਯਾਮਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਫਿਰ ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਨੇ ਕੁੜੀ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਵਸੁਸ੍ਤੁ ਤਨਯਂ ਕਂਸੋ ਜਾਤਂ ਨੈਵਾਵਧਾਰਯਤ੍
ਕੰਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਜਨਮਿਆ ਬੱਚਾ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਨ ਹਨ੍ਮੀਮਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵ੍ਰਜਤ੍ਵੇषਾ ਯਥਾਰੁਚਿ
ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਵੇ।
ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਦੇਵੀ ਦੇਵੀਂ ਮੁਦਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਹੋਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ।
ਏਕਾਦਸ਼ਾ ਤੁ ਜਜ੍ਞੇ ਵੈ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਹ
ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਗਿਆਰਵੀਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਦੇਵਦੇਵੋ ਦਿਵ੍ਯਵਪੁਃ ਕृष੍ਣਃ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ऽਨਯਾ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਬਾਲਾਨ੍ਵੈ ਤਨ੍ਨੋ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਸ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਜੇ ਛੋਟੇ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਸਮਝਾਓ।
ਜਾਤਾਞ੍ਜਾਤਾਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਿष੍ਪਿਪੇष ਵृਥਾਮਤਿਃ
ਜੋ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਅਰਥ ਸੀ।
ਯਥਾ ਚ ਗੋषੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਸਂਵृਦ੍ਧਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ...
ਸਾਰਥ੍ਯਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਕਂਸੋ ਯੁਵਰਾਜਸ੍ਤਦਾਭਵਤ੍
ਕੰਸਾ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।