ਕृष੍ਣਾ ਸੁਭਦ੍ਰੇਤਿ ਪੁਨਰ੍ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਾ ਵृष੍ਣਿਨਨ੍ਦਿਨੀ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਸੁ ਮਹਾਭਾਗਾਸੁ ਸਪ੍ਤਸੁ
ਵਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਭਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ,
ਪੂਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਃ ਸਹਦੇਵਾਯਾਂ ਸ਼ੂਰਾਦ੍ਵੈ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸੁਤਾਃ
ਸਹਦੇਵਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਸ਼ੂਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਆਗਾਵਹੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਚ ਵृਕਦੇਵ੍ਯਾ ਮਜਾਯਤ
ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ ਤੋਂ ਮਹਾਤਮਾ ਆਗਾਵਹਾ ਜਣਿਆ।
ਉਪਾਸਂਗਂ ਵਸੁਂ ਚਾਪਿ ਤਨਯੌ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਪਾਸੰਗ ਅਤੇ ਵਸੁ ਹਨ।
ਵਿਜਯਂ ਰੋਚਨਂ ਚੈਵ ਵਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨਂ ਚ ਦੇਵਲਮ੍
ਵਿਜਯ, ਰੋਚਨ, ਵਰਧਮਾਨ ਅਤੇ ਦੇਵਲ।
ਸਪ੍ਤਮੀ ਦੇਵਕੀ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਨਾਮਾਨਮਸੂਯਤ
ਸੱਤਵੀਂ ਵਾਰ ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਚੰਗਾ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦੇਵ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਦ੍ਯਾਨੇ ਵਨੇ ਤੁ ਵਿਚਰਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸ਼ਰਾਧਦੇਵੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ।
ਸੁਗਨ੍ਧੀ ਵਨਰਾਜੀ ਚ ਸ਼ੌਰੇਰਾਸ੍ਤਾਂ ਪਰਿਗ੍ਰਹੌ
ਸੁਗੰਧੀ ਬੇਲ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦੋਹਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੰਗਤਣ ਬਣੀਆਂ।
ਤਯੋ ਰਾਜਾਭਵਤ੍ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਃ ਕਪਿਲਸ੍ਤੁ ਵਨਂ ਯਯੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪੁੰਡਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਕਪਿਲਾ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਜਰਾ ਨਾਮ ਨਿषਾਦੋ ऽਸੌ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸ ਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰਃ
ਜਰਾ ਨਿਸ਼ਾਦ ਨਾਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪਣ੍ਡਿਤਾਨਾਂ ਮਤਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਪੰਡਿਤਾਂ ਦਾ ਮਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦੇਵਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਨਿਵ੍ਰਤਤਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਸ਼ਰਾਧਦੇਵ, ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਂਬਲੀ ਸਨ।
ਏਕਲਵ੍ਯੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਨਿषਾਦੈਃ ਪਰਿਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਃ
ਏਕਲਵਿਆ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਵਿਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ।
ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਂ ਚ ਸਾਂਬਂ ਚ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੌ ਸ਼ਸ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨ ਤੇ ਸਾਂਬਾ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਉੱਤਮ ਲਕੜੀ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਵृਕਾਯ ਵੈ ਤ੍ਵਪੁਤ੍ਰਾਯ ਵਸੁਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਵ੍ਰਿਕਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਵਸੁਦੇਵ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸृਂਜਯਸ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਰਜਾਸ਼੍ਚ ਸੁਤਾਵਿਮੌ
ਸ੍ਰੰਜਯ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਵੀਰਜਾ, ਇਹ ਦੋ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਜੁਗੁਪ੍ਸਮਾਨੋ ਭੋਜਤ੍ਵਂ ਰਾਜਰ੍षਿਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਭੋਜ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂਵਾਪਿ ਸ ਮਹਾਤ੍ਸੁਖਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁਣਾਏ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਪਾਵੇ।
ਵਿਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਜਜ੍ਞੇ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਖੇਡ ਲਈ, ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਜਨਮਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਸ੍ਤੁ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਸ਼੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤਲਿਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਸ ਏਵ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਉਹੀ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਹਰਿਰਾਸੀਤ੍ਸਨਾਤਨਃ
ਦੇਵਤਾ ਨਾਰਾਇਣ ਬਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਰਹਿਆ।
ਅਦਿਤੇਰਪਿ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮੇਤ੍ਯ ਯਾਦਵਨਨ੍ਦਨਃ
ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣਿਆ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਯਨ੍ਯਂ ਚ ਵਿਭੁਂ ਹ੍ਯਦਿਤ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਰਣੇ
ਅਦਿਤੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਯਯਾਤਿਵਂਸ਼ਜਸ੍ਯਾਥ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਫਿਰ ਯਯਾਤੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਈ।
ਸਾਗਰਾਃ ਸਮਕਂਪਤ ਚੇਲੁਸ਼੍ਚ ਧਰਣੀਧਰਾਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਪ ਗਏ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਹਿਲ ਗਏ।
ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਵਵੁਰ੍ਵਾਤਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਮਭਵਦ੍ਰਜਃ
ਸ਼ੁਭ ਹਵਾ ਵਹੀ ਅਤੇ ਧੂੜ ਠੰਢੀ ਹੋ ਗਈ।
ਅਭਿਜਿਨ੍ਨਾਮ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਜਯਨ੍ਤੀ ਨਾਮ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀ
ਅਭਿਜਿਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਯੰਤੀ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਹਰਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ — ਹਰੀ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪ੍ਰਭੂ —