ਭਙ੍ਗਕਾਰਸ੍ਯ ਤਨਯੌ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸੁਮਹਾਬਲੌ
ਭੰਗਕਾਰ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ,
ਵਧੇ ਚ ਭਙ੍ਗਕਾਰਸ੍ਯ ਕृष੍ਣੋ ਨ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭੂਤ੍
ਭੰਗਕਾਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਅਪਯਾਤੇ ਤਤੋ ऽਕ੍ਰੂਰੇ ਨਾਵਰ੍षਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਜਦ ਅਕਰੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾ ਮੀਂਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸੁਰਕ੍ਰੂਰਂ ਕੁਕੁਰਾਨ੍ਧਕਾਃ
ਫਿਰ ਕੁਕੁਰ ਤੇ ਅੰਧਕ ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਪ੍ਰਵਵਰ੍ष ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਜਲਨਿਧੇਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਇਆ।
ਅਕ੍ਰੂਰਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਅਕਰੂਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਵਾਸਤੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਤਮਕ੍ਰੂਰਂ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਸ੍ਵਮਾਨਾਰ੍ਹ ਮਯਿ ਮਾਨਾਰ੍ਯਕਂ ਕृਥਾਃ
ਉਹ ਮਾਣਯੋਗ ਮੋਤੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾ ਕਰ।
ਸੁਸਂਰੂਢੋ ऽਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਕਾਲਾਤ੍ਯਯੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਹ ਮੋਤੀ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਂ ਮਣਿਂ ਬਭ੍ਰੁਰਕ੍ਲੇਸ਼ੇਨ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਬਭਰੂ ਨੇ ਉਹ ਮੋਤੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਔਖੇਪਣ ਦੇ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦੌ ਹृष੍ਟਮਨਾਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਂ ਮਣਿਂ ਬਭ੍ਰਵੇ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਮਨ ਨਾਲ ਉਹ ਮੋਤੀ ਮੁੜ ਬਭਰੂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਆਬਧ੍ਯ ਗਾਨ੍ਦਿਨੀਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਰਰਾਜਾਂਸ਼ੁਮਾਨਿਵ
ਗਾਂਦੀਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਹ ਮੋਤੀ ਪਾ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੌਣਕ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।
ਵੇਦ ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਸ਼ਪ੍ਤਿਂ ਸ ਨ ਲਭੇਤ ਕਥਞ੍ਚਨ
ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਝੂਠੀ ਸ਼ਾਪ ਕਦੇ ਵੀ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਤ੍ਯਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਉਹ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸੱਚਾ ਹੈ।
ਭੂਤੇਰ੍ਯੁਗਨ੍ਧਰਃ ਪੁਤ੍ਰ ਇਤਿ ਭੌਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ
ਯੁਗੰਧਰ ਭੂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੌਤਿਆ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਤਨਯੌ ਵृष੍ਣੇਃ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ ਸਨ: ਸ਼ਵਫਲਕ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਵ੍ਯਾਧਿਭਯਂ ਤਤ੍ਰ ਨ ਚਾਵृष੍ਟਿਭਯਂ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਨਾ ਤਾਂ ਰੋਗ ਦਾ ਡਰ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੁੱਕੇ ਦਾ ਕੋਈ ਭੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਿषਯੇ ਨਾਵਰ੍षਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਿਆ।
ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਪਰਿਵਾਸੇਨ ਪ੍ਰਾਵਰ੍षਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਸ਼ਵਫਲਕ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਇਆ।
ਗਾਨ੍ਦਿਨੀਂਨਾਮ ਗਾਂ ਸਾ ਹਿ ਦਦੌ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਗਾਂਦੀਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਉਹ ਔਰਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਨਿਵਸਂਤੀ ਨ ਵੈ ਜਜ੍ਞੇ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾਂ ਤਾਂ ਪਿਤਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਪਿਓ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਖਿਆ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚੈਨਂ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਗਾਂ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਉਹ ਕੁੜੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦੇ।'
ਤਥੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਾਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਿਤਾ ਕਾਮਮਪੂਰਯਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਿਓ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ,' ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਮृਤੋ ऽਕ੍ਰੂਰਃ ਸ਼੍ਵਾਫਲ੍ਕੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਕਰੂਰ, ਸ਼ਵਫਲਕ ਤੇ ਭੂਰੀਦਕਸ਼ਿਣਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਿਰਿਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਤੋ ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ऽਥਾਰਿਮਰ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ ਗਿਰਿਰਕਸ਼ਾ ਨਾਮਕ ਯਕਸ਼, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਅਤੇ ਅਰੀਮਰਦਨ ਜਨਮ ਲਏ।
ਆਵਾਹਪ੍ਰਤਿਵਾਹੌ ਚ ਵਸੁਦੇਵਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਆਵਾਹ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਵਾਹ, ਵਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਵਰਨਗਨਾ ਜਨਮ ਲਏ।
ਦੇਵਵਾਨੁਪਦੇਵਸ਼੍ਚ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਦੇਵਸਂਨਿਭੌ
ਦੇਵਵਾਨ ਅਤੇ ਉਪਦੇਵ, ਜੋ ਦਿਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ।
ਅਸ਼੍ਵਗ੍ਰੀਵੋ ऽਸ਼੍ਵਵਾਹਸ਼੍ਚ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਕਗਵੇषਣੌ
ਅਸ਼ਵਗਰੀਵ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਵਾਹ, ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਪਾਰਸ਼ਵਕ ਅਤੇ ਗਵੇਸ਼ਣ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ।
ਅਭੂਮਿਰ੍ਬਹੁਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਵਿष੍ਠਾਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੌ
ਅਭੂਮੀ ਅਤੇ ਬਹੁਭੂਮੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰਵਿਠਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣੀ ਜਨਮ ਲੀਆਂ।
ਕੁਕੁਰਂ ਭਜਮਾਨਂ ਚ ਸ਼ੁਚਿਂ ਕਂਬਲ ਬਰ੍ਹਿषਮ੍
ਕੁਕੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ੁਚੀ, ਕੰਬਲਾ ਅਤੇ ਬਰਹਿਸ਼ਾ ਜਨਮ ਲਏ।