ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ
ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਪਸ੍ਵੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਤੇਨ ਵਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਵृਤਃ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ ਸੀ।
ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾ ਬਲਿਨਃ ਸ਼ੂਰਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤਾਕਤਵਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਜਯਧ੍ਵਜੋ ਵਂਸ਼ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਅਵਨ੍ਤਿषੁ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤਿਃ
ਜਯਧਵਜ, ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਅਵੰਤਿ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵੇਵਂ ਤਾਲਜਙ੍ਘਾ ਇਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਲਜੰਗਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਂਜਾਤਾ ਭੋਜਾਸ਼੍ਚਾਵਨ੍ਤਯਸ੍ਤਥਾ
ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ, ਭੋਜ ਅਤੇ ਅਵੰਤੀ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ।
ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਅਨਨ੍ਤੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਨੰਤ ਸੀ।
ਅਨष੍ਟ ਦ੍ਰਵ੍ਯਤਾ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਸੀ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤਿਲਭੇਚ੍ਚ ਸਃ
ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਜੋ ਵੀ ਗੁਆਇਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਵਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਤੇ ਵਿਭਵਾਸ਼੍ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਧਰਮ ਵੀ ਵਧਿਆ।
ਯਥਾ ਯष੍ਟਾ ਯਥਾ ਦਾਤਾ ਤਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਹੀਪਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯੇਣ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਪृਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਕਰਤਵੀਰਯ ਨੇ ਜਦੋਂ ਜ਼ੋਰ ਲਾਇਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ।
ਕਥਂ ਸਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਾਸ਼ਯੇਤ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਉਹ ਕਿਵੇਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤਪੋਵਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਿਆ?
ਭਜਮਾਨੋ ਭਜਿਰ੍ਦ੍ਦਿਵ੍ਯੋ ਵृष੍ਣਿਰ੍ਦੇਵਾਵृਧੋ ऽਨ੍ਧਕਃ
ਭਜਮਾਨਾ, ਭਜਿਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ।
ਤੇषਾਂ ਹਿ ਸਰ੍ਗਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵੈ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਸृਂਜ ਯਸ੍ਯ ਸੁਤੇ ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਬਾਹ੍ਯਕੇ ਤੇ ਉਦਾਵਹਤ੍
ਸ੍ਰਿੰਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਨਿਮ੍ਲੋਚਿਃ ਕਿਙ੍ਕਣਸ਼੍ਚੈਵ ਧृष੍ਟਿਃ ਪਰ ਪੁਰਞ੍ਜਯਃ
ਨਿਮਲੋਚੀ, ਕਿੰਗਕਣ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਰਾ ਅਤੇ ਪੁਰੰਜਯ—
ਅਯੁਤਾਜਿਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਜਿਚ੍ਛਤਾਜਿਦਿਤਿ ਨਾਮਤਃ
ਅਯੁਤਾਜਿਤ, ਸਹਸਰਾਜਿਤ ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਜਿਤ—ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸਨ।
ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤੋ ਮਮ ਭੂਯਾਦਿਤਿ ਸ੍ਮ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।
ਸਂਯੋਜ੍ਯਾ ਤ੍ਮਾਨਮੇਵਂ ਸ ਪਰ੍ਣਾਸ਼ਜਲਮਸ੍ਪृਸ਼ਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਣਾਸ਼ਾ ਨਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹਿਆ।
ਕਲ੍ਯਾਣਤ੍ਵਾਨ੍ਨਰਪਤੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾ ਨਿਮ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮਾ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਚੰਗੀਅਤ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਨਦੀ ਸਭ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਗਈ।
ਨਾਭਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤਾਂ ਨਾਰੀਂ ਯਸ੍ਯਾਮੇਵਂਵਿਧਃ ਸੁਤਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਹਂ ਭਵਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਸਹਵ੍ਰਤਾ
ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਖੁਦ ਉਸਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਸਾਥੀ ਬਣਾਂਗਾ।
ਅਥ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰੀ ਤੁ ਸਾ ਚਿਨ੍ਤਾਪਰਮੇਵ ਚ
ਫਿਰ, ਕੁਆਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਧਤ੍ਤ ਗਰ੍ਭੇ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵਿਨਮੁਦਾ ਰਧੀਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਇਕ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਰੱਖਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਂ ਬਭ੍ਰੁਂ ਦੇਵਾਵृਧਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪੁੱਤਰ ਬਭਰੂ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਨੇ ਪਾਲਿਆ।
ਗੁਣਾਨ੍ਦੇਵਾਵृਧਸ੍ਯਾਪਿ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਬਭ੍ਰੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦੇਵੈਰ੍ਦੇਵਾਵृਥਃ ਸਮਃ
ਬਭਰੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਦੇਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਵੀ।
ਯੇਮृਤਤ੍ਵਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਬ੍ਰੋਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਾਦਪਿ
ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਬਭਰੂ ਅਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਜਨਮੇ।