ਕਰ੍ਕੋਟਕਸਭਾਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰੀਂ ਤਤ੍ਰ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਕਰਕੋਟਕ ਦੀ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਇਆ।
ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨੇਵ ਸੁਖੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਃ ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਖ ਵਿਚ ਵੀ ਚਿੰਤਤ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਸ ਨੇ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਿਆ।
ਊਰ੍ਮਿਮੁਕ੍ਤਾਰ੍ਤ੍ਤਸਨ੍ਨਾਦਾ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾਭ੍ਯੇਤਿ ਨਰ੍ਮਦਾ
ਲਹਿਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੋਂ ਡਰੀ ਹੋਈ ਨਰਮਦਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਚਕਾਰੋਦ੍ਵृਤ੍ਤਵੇਲਂ ਤਮਕਾਲੇ ਮਾਰੁਤੋਦ੍ਧਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਵਾ ਦੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕੰਢਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਆਂ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਲੀਨਾ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਾਃ ਪਾਤਾਲਸ੍ਥਾ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਡੁੱਬ ਕੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਤਿਤਾਵਿਦ੍ਧਫੇਨੌਘਮਾਵਰ੍ਤ੍ਤਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਦੁਸ੍ਸਹਮ੍
ਗਿਰ ਕੇ, ਝਾਗ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਈ ਹੋਈ, ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਝਟਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਸਹਿਣ ਹੋ ਗਈ।
ਦੇਵਾਸੁਰਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਮਿਵ ਸਾਗਰਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈ।
ਸਹਸਾ ਵਿਦ੍ਰੁਤਾ ਭੀਤਾ ਭੀਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਚਾਨਕ, ਭੀਮ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਭੱਜ ਪਏ।
ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਕਦਲੀਖਞ੍ਚ ਨਿਵਾਤੇਸ੍ਤਮਿਤਾ ਇਵ
ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਵਾ ਰੁਕਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
ਲਙ੍ਕੇਸ਼ਂ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਬਲਂ ਰਾਵਣਂ ਬਲਾਤ੍
ਫਿਰ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਭਟਕਾ ਕੇ—
ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਮਰ੍ਜੁਨਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਧਯਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੁਲਸਤਿ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਬਭੂਵ ਜ੍ਯਾਤਲਸ੍ਵਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ।
ਅਹੋ ਮृਧੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯੋ ऽਚ੍ਛਿਨਤ੍
ਵਾਹ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਭਾਰਗਵ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤृषਿਤੇਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਨਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਫਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੂ ਨੇ ਮੰਗਿਆ।
ਪੁਰਾਣਿ ਘੋषਾਨ੍ਗ੍ਰਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਪਤ੍ਤਨਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਿੰਡ, ਗਾਂਵ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ—
ਸ ਤਸ੍ਯ ਪੁਰੁषੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਾਪੇਨ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੀ—
ਸ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਲੀ ਵੇਖਿਆ।
ਯਂ ਲੇਭੇ ਵਰੁਣਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੁਰਾ ਭਾਸ੍ਵਨ੍ਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਨੇ ਕਦੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਪਵਸ੍ਤਦਾ ਕ੍ਰੋਧਾਦਰ੍ਜੁਨਂ ਸ਼ਪ੍ਤਵਾਨ੍ਵਿਭੁਃ
ਉਥੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਦੁष੍ਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਕृਤਮਨ੍ਯੋ ਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਔਖਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ
ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਪਸ੍ਵੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਤੇਨ ਵਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਵृਤਃ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ ਸੀ।
ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾ ਬਲਿਨਃ ਸ਼ੂਰਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤਾਕਤਵਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਜਯਧ੍ਵਜੋ ਵਂਸ਼ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਅਵਨ੍ਤਿषੁ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤਿਃ
ਜਯਧਵਜ, ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਅਵੰਤਿ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵੇਵਂ ਤਾਲਜਙ੍ਘਾ ਇਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਲਜੰਗਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਂਜਾਤਾ ਭੋਜਾਸ਼੍ਚਾਵਨ੍ਤਯਸ੍ਤਥਾ
ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ, ਭੋਜ ਅਤੇ ਅਵੰਤੀ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ।
ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਅਨਨ੍ਤੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਨੰਤ ਸੀ।
ਅਨष੍ਟ ਦ੍ਰਵ੍ਯਤਾ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਸੀ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤਿਲਭੇਚ੍ਚ ਸਃ
ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਜੋ ਵੀ ਗੁਆਇਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਿਲ ਗਿਆ।