ਪੂਰੁਣਾ ਤੁ ਕृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾਨਿਤਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਰ ਪੂਰੂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਖਾਸ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਾ ਮਮ ਕृਤਾਃ ਪੂਰੁਣਾ ਪੁਣ੍ਯਕਾਰਿਣਾ
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੂ ਨੇ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਨੁਵਰ੍ਤ੍ਤੇਤ ਸ ਰਾਜਾ ਤੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਪਿਓ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨੋ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਹਿਤਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਰ੍ਹੇ ऽਸ੍ਯ ਪੂਰੂ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਯਃ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ਤਵ
ਪੂਰੂ, ਜੋ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।
ਪੌਰਜਾਨ ਪਦੈਸ੍ਤੁष੍ਟੈਰਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਨਾਹੁषਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਨਾਹੁਸ਼ ਨੇ ਫਿਰ ਐਸਾ ਕਿਹਾ।
ਦਿਸ਼ਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਤੁ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਨਾਹੁਸ਼ ਨੇ ਤੁਰਵਸੂ ਨੂੰ ਵਸਾਇਆ।
ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਮੁਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਚ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਤਾਵੁਭੌ
ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੋਵੇਂ, ਦੁਰ੍ਹਯੂ ਤੇ ਅਨੂ, ਵਸਾਏ ਗਏ।
ਵ੍ਯਭਜਤ੍ਪਞ੍ਚਧਾ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਨਾਹੁषਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਨਾਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੇਸ਼ ਪੰਜ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾਪ੍ਰਦੇਸ਼ਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੈਰ੍ਧਰ੍ਮੇਣ ਪ੍ਰਤਿਪਾਨ੍ਯਤੇ
ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਸਂਕ੍ਰਾਮਿਤਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾ ਨਭਵਨ੍ਨृਪਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਈ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਭਾਰਮਾਵੇਸ਼੍ਯ ਬਨ੍ਧੁषੁ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਾਰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਯਾਭਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹਰੇਤ੍ਕਾਮਾਤ੍ਕੂਰ੍ਮੌਂऽਗਾਨੀਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਛੂਆ ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਿषਾ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮੇਵ ਭੂਯ ਏਵਾਭਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਕਾਲੀ ਪੰਡੀ offerings ਨਾਲ ਮੁੜ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਵੀ ਮੁੜ ਫਲਦਾ ਹੈ।
ਨਾਲਮੇਕਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਿਤਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨ ਮੁਹ੍ਯਤਿ
ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਲੇ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਪਦ੍ਯਤੇ ਤਦਾ
ਕਰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦਾ ਨੇਚ੍ਛਤਿ ਨ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਪਦ੍ਯਤੇ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਾ ਤਾਂ ਚਾਹਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੈषਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਤਿਕੋ ਰੋਗਸ੍ਤਾਂ ਤृष੍ਣਾਂ ਤ੍ਯਜਤਃ ਸੁਖਮ੍
ਇਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲਾ ਰੋਗ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵਿਤਾਸ਼ਾ ਧਨਾਸ਼ਾ ਚ ਜੀਰ੍ਯਤੋ ऽਪਿ ਨ ਜੀਰ੍ਯਤਿ
ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਸ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਆਸ, ਸਰੀਰ ਢਲ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਕਦੇ ਢਲਦੀ ਨਹੀਂ।
ਕृष੍ਣਾਕ੍ਸ਼ਯਸੁਖਸ੍ਯੈਤਤ੍ਕਲਾਂ ਨਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅਖੂਤ ਸੁਖ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੋਲਾਂ ਹਿੱਸੇ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਭृਗੁਤੁਙ੍ਗੇ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਗ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚੈਤੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਦੇਵਰ੍षਿਸਤ੍ਕृਤਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਵੰਸ਼ਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਤੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ।
ਧਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਵਾ ਨਾਯੁष੍ਮਾਨ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਇਨਸਾਨ ਧਨਵੰਤ, ਸੰਤਾਨ ਵਾਲਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਯਾਤੇਸ਼੍ਚਾਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਠਞ੍ਛृਣ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬ, ਜਦੋਂ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੁਜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਮਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਅष੍ਟषष੍ਟਿਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਯੂ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਧਯ ਭਾਗ, ਉਪੋਧਾਤਾ ਦੇ ਤੀਜੇ ਪੈਰ, ਅਠਸਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਗਦਤੋ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਵਿਸਥਾਰ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਹਸ੍ਰਜਿਦਥ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟੁਰ੍ਨੀਲੋਞ੍ਜਿਕੋ ਲਘੁਃ
ਸਹਸਰਜਿਤ, ਫਿਰ ਸਰਵੋਤਮ; ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ, ਨੀਲੋੰਜਿਕਾ ਤੇ ਲਘੁ।
ਸ਼ਤਜਿਤ੍ਤਨਯਾਃ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਸ਼ਤਜਿਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਧਾਰਮਿਕ ਹਨ।
ਹੈਹਯਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਧਰ੍ਮਨੇਤ੍ਰ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਹੈਹਯਾ ਦਾ ਵਾਰਸ ਧਰਮਨੇਤਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਜ੍ਞੇਯਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਮਹਿष੍ਮਾਨ੍ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਸੰਜ੍ਨੇਯਾ ਦਾ ਵਾਰਸ ਮਹਿਸ਼ਮਾਨ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।