ਸ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛੌਨਕਮृषਿਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਯਥਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਸਮੇਂ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੌਨਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪਾਸ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਗਿਆ।
ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਚੈਨ੍ਦ੍ਰੋਤਃ ਸ਼ੌਨਕੋ ਜਨਮੇਜਯਮ੍
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਇੰਦਰੋਤ ਯਜਨ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ।
ਸ ਲੋਹਗਨ੍ਧੋ ਵ੍ਯਨਸ਼ਤ੍ਤ ਸ੍ਯਾਵਭृਥਮੇਤ੍ਯ ਹ
ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਾਸ਼ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼, ਅੰਤਮ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ।
ਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਨ ਤੁष੍ਟੇਨ ਲੇਭੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬृਹਦ੍ਰਥਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਿੱਤੀ, ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਨੇ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਲੈ ਲਈ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨਃ
ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਟਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਚ ਯਦੁਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਯਦੁ ਹੈ।'
ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਯੋਸ਼ਨਸਃ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਨ ਚ ਤृਪ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਯੌਵਨੇ
ਕਾਵਿਆ ਉਸ਼ਨਸ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਜਰਾਂ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਤਂ ਯਦੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
'ਮੇਰੀ ਬੁਢਾਪਾ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲੋ,' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਯਦੁ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾ ਤੁ ਵ੍ਯਾਯਾਮਸਾਧ੍ਯਾ ਵੈ ਨ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਜਰਾਮ੍
'ਉਹ ਬੁਢਾਪਾ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਹਨਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ।'
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਰਾਂ ਨ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਗ੍ਰਹੀਤੁਮਹਮੁਤ੍ਸਹੇ
'ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬੁਢਾਪਾ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।'
ਵਲੀਸਂਤਤਗਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਿਰਾਸ਼ੋ ਦੁਰ੍ਬਲਾਕृਤਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਡੂੰਘੀਆਂ ਸੁਰੱਖੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਿਰਾਸ਼ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿੱਖ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸਹੋਪਵੀਤਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਂ ਜਰਾਂ ਨਾਭਿਕਾਮਯੇ
ਉਪਵੀਤ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਬੁਢਾਪਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਨ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪੁਤ੍ਰਮਨ੍ਯਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਵੈ
'ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਉਹ ਬੁਢਾਪਾ ਲੈ ਲੈਣ; ਤੂੰ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਚੁਣ ਲੈ।'
ਉਵਾਚ ਵਦਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਟੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਤਂ ਗਰ੍ਹਯਨ੍ਸੁਤਮ੍
ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ, ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਹਾ।
ਮਾਮਨਾਦृਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਯਦਹਂ ਤਵ ਦੇਸ਼ਿਕਃ
'ਮੂਰਖ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ—'
ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਤ੍ਦृਦਯਾਜ੍ਜਾਤੋ ਵਯਃ ਸ੍ਵਂ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ
'ਤੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।'
ਤੁਰ੍ਵਸੋ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਜਰਯਾ ਸਹ
'ਤੁਰਵਸੁ ਬੁਢਾਪਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਪ ਵੀ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਵੇ।'
ਜਰਾਯਾਂ ਬਹਵੋ ਦੋषਾਃ ਪਾਨਭੋਜਨ ਕਾਰਿਤਾਃ
ਬੁਢਾਪਾ ਵਿੱਚ ਕਈ ਖਾਮੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪੀਣ ਤੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪੈਦਾਂ ਹੋਈਆਂ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਤ੍ਦृਦਯਾਜ੍ਜਾਤੋ ਵਯਃ ਸ੍ਵਂ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ
'ਤੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।'
ਸਂਕੀਰ੍ਣੇषੁ ਚ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪ੍ਰਤਿਲੋਮਨਰੇषੁ ਚ
ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਉਲਟ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਧਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ—
ਵਾਸਸ੍ਤੇ ਪਾਪ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੇषੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੇਰਾ ਵਾਸ ਪਾਪੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਤੁ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾ ਯਯਾਤਿਃ ਸੁਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਤੁਰਵਸੂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੋ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਵਰ੍ਣਰੂਪਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਦ੍ਰੁਹਯੂ, ਤੂੰ ਉਹ ਰੂਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਜੋ ਜਾਤੀ ਤੇ ਸੁਰਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੌਵਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਜਵਾਨੀ ਵਾਪਸ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨ ਸੁਖਂ ਚਾਸ੍ਯ ਭਵਤਿ ਨ ਜਰਾਂ ਤੇਨ ਕਾਮਯੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਬੁਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਹृਦਯਾਜ੍ਜਾਤੋ ਵਯਃ ਸ੍ਵਂ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ
ਤੂੰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਨੌਪ੍ਲਵੋਤ੍ਤਰਸਂਚਾਰਸ੍ਤਵ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਨੌਕਾ ਰਾਹੀਂ ਪਾਰ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਨੋ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦ੍ਯਸ੍ਵ ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਜਰਯਾ ਸਹ
ਅਨੂ, ਤੂੰ ਪਾਪ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਇਕੱਠੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਨ ਜੁਹੋਤਿ ਸ ਕਾਲੇ ऽਗ੍ਨਿਂ ਤਾਂ ਜਰਾਂ ਨਾਭਿਕਾਮਯੇ
ਉਹ ਸਮੇਂ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਬੁਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਹृਦਯਾਜ੍ਜਾਤੋ ਵਯਃ ਸ੍ਵਂ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ
ਤੂੰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।