षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸਾਠ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ—
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪਰਮਾਯੁਰਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਯੁ ਮਿਲੀ।
ਰਮ੍ਯਾਮਾਵਾਸਯਾਮਾਸ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।
ਸੁਨੀਥਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਕ੍ਸ਼ੈਮਾਖ੍ਯੋ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸੁਨੀਥਾ ਦਾ ਵਾਰਸ ਧਰਮੀਕ ਨਾਂ 'ਖੈਮਾ' ਸੀ।
ਸੁਕੇਤੁਤਨਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਕੇਤੁਰਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸੁਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਧਰਮਕੇਤੁ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਭੁਰ੍ਨਾਮ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਵਿਭੂ' ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸੁਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸੁਕੁਮਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀਕ ਸੀ।
ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯੋ ਵੈ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਰਗਯ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਸਭ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਰਜੇਰਪਿ ਨਿਬੋਧਤ
ਇਹ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਰਾਜੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਰਾਜੇਯਮਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਸਿਂਦ੍ਰਭਯਾਵਹਮ੍
ਇਹ ਰਾਜੀ ਦੀ ਰਾਜਵੰਸ਼, ਜਿਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀਅਤ ਹੈ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚੈਵਾਸੁਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਤਾਮਹਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਤੇ ਵਿਜष੍ਯਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰੀਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੜੇਗਾ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਤੋ ਧृਤਿਸ੍ਤਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਹੌਸਲਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਧਰਮ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਿੱਤ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਯੁਰ੍ਜਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਃ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਊਚੁਰਸ੍ਮਜ੍ਜਯਾਯ ਤ੍ਵਂ ਗृਹਾਮ ਵਰਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍
ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਉਠਾ।'
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਾਮਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਤੋ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਰਣਾਜਿਰੇ
'ਮੈਂ ਧਰਮਵਾਨ ਇੰਦਰ ਬਣਾਂਗਾ; ਫਿਰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੜਾਂਗਾ।'
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਤੁ ਸਮਯੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਿष੍ਠੇਥਾ ਦੇਵਨੋਦਿਤੇ
'ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।'
ਭਵਿष੍ਯਸੀਂਦ੍ਰੋ ਜਿਤ੍ਵੇਤਿ ਦੇਵੈਰਪਿ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਸ ਵਿਪ੍ਰਨष੍ਟਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮਸ਼੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਵਸ਼ੀ
ਉਸ ਨੇ, ਜੋ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਵੱਡੀ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਤਂ ਤਥਾਹ ਰਜਿਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਰਾਜੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਸਿ ਰਾਜਨ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
'ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਭ ਦਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਸ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਞ੍ਚਿਤਸ੍ਤੇਨ ਮਾਯਯਾ
ਪਰ ਸ਼ਕ੍ਰਾ (ਇੰਦਰ) ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਦੇਵਸਦृਸ਼ੇ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਹੀਪਤੌ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ,
ਤਾਨਿ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਚ੍ਚ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ਼ਚੀਪਤੇਃ
ਉਸ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ (ਇੰਦਰ) ਦਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਬਹੁਤਿਥੇ ਸਮਤੀਤੇ ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਹਾਂਬਲਵਾਨ—
ਬਦਰੀ ਫਲਮਾਤ੍ਰਂ ਵੈ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਂ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਮੇ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੇਰੀ ਦੇ ਫਲ ਜਿੰਨਾ ਪੁਰੋੜਾ ਬਣਾਕੇ ਚੜ੍ਹਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕृਸ਼ੋ ऽਹਂ ਵਿਮਨਾ ਤ੍ਦृਤਰਾਜ੍ਯੋ ਹृਤਾਸਨਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਂ, ਮਨੋਂ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜ ਤੇ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ।
ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਚੋਦਿਤਃਸ਼ਕ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾਸ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਹਿ
ਜੇ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ—