ਨਾਹਂ ਦੇਵਿ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਨ੍ਯਤ੍ਰੇਦਂ ਵਿਹਾਯ ਵੈ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਥਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦੇਵੇਨ ਵੈ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ 'ਅਵਿਮੁਕਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਸੇਦ੍ਭਵੋ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵ ਦੇਵਤਾ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਕਲੌ ਯਾਤਿ ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਪੁਨਰਾਗਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਵਸਾਇਆ ਗਿਆ।
ਹਤ੍ਵਾ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਦਿਵੋਦਾਸੋ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।
ਭਦ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਮਦੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਭਦ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾਂ ਦੁਰਮਦ ਸੀ।
ਦਿਵੋਦਾਸਾਦ੍ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਵੀਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਦਿਵੋਦਾਸ ਤੋਂ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਜਨਮਿਆ।
ਵੈਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਤਦਾ ਤੇਨ ਵਿਧਿਤ੍ਸਤਾ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੈਰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ—
ਵਤ੍ਸਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਲਰ੍ਕਸ੍ਤੁ ਸਨ੍ਨਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਵਤਸਪੁਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਂ ਅਲਰਕ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਨਨਤੀ ਸੀ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸਾਠ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ—
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪਰਮਾਯੁਰਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਯੁ ਮਿਲੀ।
ਰਮ੍ਯਾਮਾਵਾਸਯਾਮਾਸ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।
ਸੁਨੀਥਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਕ੍ਸ਼ੈਮਾਖ੍ਯੋ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸੁਨੀਥਾ ਦਾ ਵਾਰਸ ਧਰਮੀਕ ਨਾਂ 'ਖੈਮਾ' ਸੀ।
ਸੁਕੇਤੁਤਨਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਕੇਤੁਰਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸੁਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਧਰਮਕੇਤੁ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਭੁਰ੍ਨਾਮ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਵਿਭੂ' ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸੁਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸੁਕੁਮਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀਕ ਸੀ।
ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯੋ ਵੈ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਰਗਯ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਸਭ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਰਜੇਰਪਿ ਨਿਬੋਧਤ
ਇਹ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਰਾਜੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਰਾਜੇਯਮਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਸਿਂਦ੍ਰਭਯਾਵਹਮ੍
ਇਹ ਰਾਜੀ ਦੀ ਰਾਜਵੰਸ਼, ਜਿਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀਅਤ ਹੈ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚੈਵਾਸੁਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਤਾਮਹਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਤੇ ਵਿਜष੍ਯਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰੀਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੜੇਗਾ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਤੋ ਧृਤਿਸ੍ਤਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਹੌਸਲਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਧਰਮ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਿੱਤ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਯੁਰ੍ਜਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਃ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਊਚੁਰਸ੍ਮਜ੍ਜਯਾਯ ਤ੍ਵਂ ਗृਹਾਮ ਵਰਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍
ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਉਠਾ।'
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਾਮਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਤੋ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਰਣਾਜਿਰੇ
'ਮੈਂ ਧਰਮਵਾਨ ਇੰਦਰ ਬਣਾਂਗਾ; ਫਿਰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੜਾਂਗਾ।'
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਤੁ ਸਮਯੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਿष੍ਠੇਥਾ ਦੇਵਨੋਦਿਤੇ
'ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।'
ਭਵਿष੍ਯਸੀਂਦ੍ਰੋ ਜਿਤ੍ਵੇਤਿ ਦੇਵੈਰਪਿ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ।'