ਅਥ ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਾਲੇਨ ਕ੍ਰੋਧੋ ਰਾਜਾਨਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਵਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਵਰ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਯਾਚਿਤਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼ੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਕਾਰਣਾਤ੍
ਰਾਣੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੰਗਿਆ।
ਅਤੋ ਨਾਰ੍ਹਤਿ ਪੂਜਾ ਤੁ ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ਾਤ੍ਕਥਞ੍ਚਨ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪੂਜਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਤੁ ਸ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜਕਿਲ੍ਬਿषੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਤੇ ਬੁਰਾ ਰਾਜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਗ੍ਨਮਾਯਤਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮਸ਼ਪਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਦਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਪੁਰੀ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਭਵਿਤ੍ਰੀਤੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਅਚਾਨਕ ਤੇਰੀ ਨਗਰ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੀਂ ਨਿਕੁਂਭਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦੇਵਮਥਾਨਯਤ੍
ਨਿਕੁੰਭ ਨੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਤੁਲ੍ਯਾਂ ਦੇਵਵਿਭੂਤ੍ਯਾ ਤੁ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਸੀ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਮੀਸ਼ਾਨੋ ਦੇਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦੇਵੀ ਦੀ ਖੇਡ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਫਿਰ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਨਾਹਂ ਦੇਵਿ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਨ੍ਯਤ੍ਰੇਦਂ ਵਿਹਾਯ ਵੈ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਥਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦੇਵੇਨ ਵੈ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ 'ਅਵਿਮੁਕਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਸੇਦ੍ਭਵੋ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵ ਦੇਵਤਾ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਕਲੌ ਯਾਤਿ ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਪੁਨਰਾਗਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਵਸਾਇਆ ਗਿਆ।
ਹਤ੍ਵਾ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਦਿਵੋਦਾਸੋ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।
ਭਦ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਮਦੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਭਦ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾਂ ਦੁਰਮਦ ਸੀ।
ਦਿਵੋਦਾਸਾਦ੍ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਵੀਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਦਿਵੋਦਾਸ ਤੋਂ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਜਨਮਿਆ।
ਵੈਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਤਦਾ ਤੇਨ ਵਿਧਿਤ੍ਸਤਾ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੈਰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ—
ਵਤ੍ਸਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਲਰ੍ਕਸ੍ਤੁ ਸਨ੍ਨਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਵਤਸਪੁਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਂ ਅਲਰਕ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਨਨਤੀ ਸੀ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸਾਠ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ—
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪਰਮਾਯੁਰਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਯੁ ਮਿਲੀ।
ਰਮ੍ਯਾਮਾਵਾਸਯਾਮਾਸ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।
ਸੁਨੀਥਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਕ੍ਸ਼ੈਮਾਖ੍ਯੋ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸੁਨੀਥਾ ਦਾ ਵਾਰਸ ਧਰਮੀਕ ਨਾਂ 'ਖੈਮਾ' ਸੀ।
ਸੁਕੇਤੁਤਨਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਕੇਤੁਰਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸੁਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਧਰਮਕੇਤੁ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਭੁਰ੍ਨਾਮ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਵਿਭੂ' ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸੁਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸੁਕੁਮਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀਕ ਸੀ।
ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯੋ ਵੈ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਰਗਯ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਸਭ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਰਜੇਰਪਿ ਨਿਬੋਧਤ
ਇਹ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਰਾਜੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।