ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ ਪੁਰੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਕੁਰੁ
ਹੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰ।
ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਕੁਂਭਸ੍ਤੁ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪੁਰਾ
ਫਿਰ ਨਿਕੁੰਭਾ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤੇ ऽਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮੇ ਰੋਚਯਾਨਘ
ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਐਸਾ ਥਾਂ ਬਣਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ।
ਤਥਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯਥਾ ਦृष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰਿਤਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਜਾ ਤੁਮਹਤੀ ਚੈਵ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਬੜੀ ਮਹਾਨ ਪੂਜਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਅਨ੍ਨਪ੍ਰਦਾਨਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਉਹ ਬੜੀ ਹੀ ਅਚੰਭੀ ਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤੋ ਵਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਾਗਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਨਾਗਰਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਰ ਦਿਤੇ।
ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਮਹਿषੀ ਸ਼੍ਰੇष੍ਟਾ ਸੁਯਸ਼ਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਯਸ਼ਾ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਪੂਜਾਂ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਪੁਤ੍ਰਾਨਯਾਚਤ
ਰਾਣੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤੁ ਨਿਕੁਂਭਃ ਕਾਰਣੇਨ ਤੁ
ਨਿਕੁੰਭ ਨੇ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ।
ਅਥ ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਾਲੇਨ ਕ੍ਰੋਧੋ ਰਾਜਾਨਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਵਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਵਰ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਯਾਚਿਤਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼ੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਕਾਰਣਾਤ੍
ਰਾਣੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੰਗਿਆ।
ਅਤੋ ਨਾਰ੍ਹਤਿ ਪੂਜਾ ਤੁ ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ਾਤ੍ਕਥਞ੍ਚਨ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪੂਜਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਤੁ ਸ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜਕਿਲ੍ਬਿषੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਤੇ ਬੁਰਾ ਰਾਜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਗ੍ਨਮਾਯਤਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮਸ਼ਪਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਦਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਪੁਰੀ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਭਵਿਤ੍ਰੀਤੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਅਚਾਨਕ ਤੇਰੀ ਨਗਰ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੀਂ ਨਿਕੁਂਭਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦੇਵਮਥਾਨਯਤ੍
ਨਿਕੁੰਭ ਨੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਤੁਲ੍ਯਾਂ ਦੇਵਵਿਭੂਤ੍ਯਾ ਤੁ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਸੀ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਮੀਸ਼ਾਨੋ ਦੇਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦੇਵੀ ਦੀ ਖੇਡ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਫਿਰ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਨਾਹਂ ਦੇਵਿ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਨ੍ਯਤ੍ਰੇਦਂ ਵਿਹਾਯ ਵੈ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਥਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦੇਵੇਨ ਵੈ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ 'ਅਵਿਮੁਕਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਸੇਦ੍ਭਵੋ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵ ਦੇਵਤਾ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਕਲੌ ਯਾਤਿ ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਪੁਨਰਾਗਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਵਸਾਇਆ ਗਿਆ।
ਹਤ੍ਵਾ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਦਿਵੋਦਾਸੋ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।
ਭਦ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਮਦੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਭਦ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾਂ ਦੁਰਮਦ ਸੀ।
ਦਿਵੋਦਾਸਾਦ੍ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਵੀਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਦਿਵੋਦਾਸ ਤੋਂ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਜਨਮਿਆ।
ਵੈਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਤਦਾ ਤੇਨ ਵਿਧਿਤ੍ਸਤਾ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੈਰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ—
ਵਤ੍ਸਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਲਰ੍ਕਸ੍ਤੁ ਸਨ੍ਨਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਵਤਸਪੁਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਂ ਅਲਰਕ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਨਨਤੀ ਸੀ।