ਰੇਣੁਕਾਯਾਂ ਕਮਲ੍ਯਾਂ ਤੁ ਤਪੋਧृਤਿਸਮਾਧਿਨਾ
ਰੇਣੁਕਾ ਅਤੇ ਕਮਲਾ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪ, ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ
ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਤਗਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ਯ ਪਾਰਗਮ੍
ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ, ਧਨੁਰਵੈਦ ਦਾ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਔਰ੍ਵਸ੍ਯੈਵਮृਚੀਕਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਔਰਵ ਅਤੇ ਰਿਚੀਕ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਧ੍ਯਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਫਃ ਸ਼ੁਨਃ ਪੁਚ੍ਛਃ ਕਨਿष੍ਠਕਃ
ਮੱਧਲਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਫਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸ਼ੁਨਹਪੁੱਚਾ ਸੀ।
ਜਜ੍ਞੇ ਭृਗੁਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਕੌਸ਼ਿਕਾਨ੍ਵਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਤੁ ਪਸ਼ੁਤ੍ਵੇ ਨਿਯਤਃ ਸ ਵੈ
ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਵਜੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਦੇਵੈਰ੍ਦਤ੍ਤਃ ਸ ਵੈ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਰਾਤਸ੍ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੇਵਰਾਤਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਮਧੁਚ੍ਛਨ੍ਦਾਦਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਤਦੇਵੌ ਧ੍ਰੁਵਾष੍ਟਕੌ
ਮਧੁਚਛੰਦਾ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਕ੍ਰਿਤਦੇਵ, ਧ੍ਰੁਵ ਅਤੇ ਅਸ਼ਟਕਾ,
ਤੇषਾਙ੍ਗੋਤ੍ਰਾਣਿ ਬਹੁਧਾ ਕੌਸ਼ਿਕਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਕਈ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੌਸ਼ਿਕਾਂ ਦੇ।
ਉਦੁਂਬਰਾਸ਼੍ਚ ਵਾਤਡ੍ਯਾਸ੍ਤਲਕਾਯਨਚਾਨ੍ਦ੍ਰਵਾਃ
ਉਦੁੰਬਰ, ਵਾਤੜਿਆ, ਤਲਕਾਯਨ ਅਤੇ ਚਾਂਦਰਵਾ,
ਬਭ੍ਰਵਃ ਪਣਿਨਸ੍ਛੈਵ ਧ੍ਯਾਨਜਪ੍ਯਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਬਭਰਵਾ, ਪਣਿਨਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ,
ਦੇਵਲਾ ਯਾਮਦੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਲਙ੍ਕਾਯਨਬਾष੍ਕਲਾਃ
ਦੇਵਲਾ, ਯਾਮਦੂਤਾ, ਸ਼ਾਲੰਕਾਯਨ ਅਤੇ ਬਾਕਲਾ,
ऋष੍ਯਨ੍ਤਰਵਿਵਾਹ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਬਹਬਃ ਕੌਸ਼ਿਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਜੋ ਕੌਸ਼ਿਕ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹਨ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਫੋ ऽਗ੍ਰਜਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਫਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਕਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਲੌਹਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਜਹ੍ਨੁਗਣੋ ਮਯਾ
ਅਸ਼ਟਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਲੌਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਹਨੂ ਵੰਸ਼ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਕਿਂਲਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਤਪਸੇਹ ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਵਾ
ਕਿਹੜੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ, ਕਿਹੜੇ ਧਰਮ, ਕਿਹੜੇ ਤਪ ਜਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ,
ਯੇਨਯੇਨਾਭਿਧਾਨੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਗਤਾਃ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਾਮ ਰਾਹੀਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮਰ੍ਥਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਬਾਤਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਧਰ੍ਮਾਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਯਜਤੇ ਨ ਧਰ੍ਮਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਰਾਗਮੋਹਾਨ੍ਵਿਤੋ ਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਵਨਾਰ੍ਥਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਵ ਅਤੇ ਭੁਲੇਖੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਖਰੀ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਹਿਂਸਕਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਪਰ ਹਿੰਸਕ ਤੇ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ—
ਸਂਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਦਾਨਂ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਗੰਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੀ।
ਕਾਮਾਨਨਭਿ ਸਂਧਾਯ ਯਜਤੇ ਚ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਮਨ ਨਾ ਲਾ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਦਾਨੇਨ ਭੋਗਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸਤ੍ਯੇਨ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਸਚ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਤੁ ਤਪਸਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਗੁਰੁ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਪਰ ਸਚਾਈ ਤਪ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਨਰਪਤਿਰ੍ਮਾਨ੍ਧਾਤਾ ਸਂਕृਤਿਃ ਕਪਿਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ; ਮਾਂਧਾਤਾ; ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ; ਕਪੀ—
ਆਰ੍ष੍ਟਿषੇਣੋ ऽਜਮੀਢਸ਼੍ਚ ਭਾਰ੍ਗਵ੍ਯੋਮਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਆਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ, ਅਜਾਮੀਢ਼, ਅਤੇ ਭਾਰਗਵਯੋਮ ਵੀ—
ਰਥਾਨ੍ਤਰਃ ਸ਼ੌਨਕਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਵृਦ੍ਧਾਦਯੋ ਨृਪਾਃ
ਰਥਾਂਤਰ, ਸ਼ੌਨਕ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ—
ਏਤੇ ਰਾਜਰ੍षਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਤੁ ਮਹਤੀਂ ਗਤਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਡੀ ਸਿਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ।
ਅਤ ਜ੍ਞਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਆਯੋਰ੍ਵਂਸ਼ਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ ਕਿ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਆਯੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।