ਆਤ੍ਮਨਃ ਸ਼ਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਨਿਯਮਂ ਸਾ ਚਕਾਰ ਤੁ
ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਵਚਨ ਲਿਆ।
ਦ੍ਵੌ ਮੇषੌ ਸ਼ਯਨਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਸਾ ਤਾਵਦ੍ਧ੍ਯਵਤਿष੍ਠਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਕੋਲ ਦੋ ਮੇਲ਼ੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੀ।
ਯਦ੍ਯੇष ਸਮਯੋ ਰਾਜਨ੍ਯਾਵਤ੍ਕਾਲਸ਼੍ਚ ਤੇ ਦृਢਃ
ਜੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੱਕਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਸਮਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ ਰਾਜਾ ਪਰ੍ਯਪਾਲਯਤ੍
ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਅਦੇ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਭਾਏ।
ਵਰ੍षਾਣ੍ਯਥ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਂ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਾਪਮੋਹਿਤਾ
ਫਿਰ ਚੌਂਹਠ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਚਿਨ੍ਤਯਧ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਥਾ ਸਾ ਤੁ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇਓ, ਸੋਚੋ ਕਿ ਉਹ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ ਕਿਵੇਂ ਸੀ—
ਤਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਪਸੁਰ੍ਨਾਮ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਃ ਸੁਮਹਾਮਤਿਃ
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਗੰਧਰਵ,
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਿਰਹੇਣਾਸੌ ਭ੍ਰਮਮਾਣਸ੍ਤ੍ਵਥੋਰ੍ਵਸ਼ੀਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨੁਪਧਾਵੇਤਿ ਸ ਤਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ऽਥ ਤੇ ਦਦੁਃ
ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿਆ, ਤੇ ਉਹੋ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਏਕੋ ऽਗ੍ਨਿਃ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸੀਦ੍ਵੈ ਐਲਸ੍ਤਂ ਤ੍ਰੀਨਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਇਕ ਵਾਰੀ ਇਕ ਹੀ ਅੱਗ ਸੀ; ਐਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ।
ਦੇਸ਼ੇ ਪੁਣ੍ਯਤਮੇ ਚੈਵ ਮਹਰ੍षਿਭਿਰਲਙ੍ਕृਤੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੋਭਾ ਦਿੱਤੀ,
ਉਤ੍ਤਰੇ ਯਾਮੁਨੇ ਤੀਰੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ,
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਲੋਕੇ ਵਿਦਿਤਾ ਆਯੁਰ੍ਦ੍ਧੀਮਾਨਮਾਵਸੁਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਆਯੁਸ, ਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਆਵਸੁ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਅਮਾਵ ਸੋਸ੍ਤੁ ਵੈ ਜਾਤੇ ਭੀਮੋ ਰਾਜਾਥ ਵਿਸ਼੍ਵਚਿਤ੍
ਅਮਾਵਸੁ ਤੋਂ ਭੀਮ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਚਿਤ।
ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਸ੍ਯਾਪਿ ਸੁਹੋਤ੍ਰੋ ऽਭੂਨ੍ਮਹਾਬਲ
ਕਾਂਚਨ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੁਹੋਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਗਤ੍ਯ ਤਤੋ ਗਙ੍ਗਾ ਵਿਤਤੇ ਯ੫ਕਰ੍ਮਣਿ
ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਗੰਗਾ ਵਿਸਤਾਰ ਹੋਏ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਈ।
ਗਙ੍ਗਯਾ ਪ੍ਲਾਵਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਗੰਗਾ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰਾ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ,
ਤਦਾਰਾਜਰ੍षਿਣਾ ਪੀਤਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਰਰ੍षਯਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਗੰਗਾ ਪੀਤੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—
ਯੌਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੌਤ੍ਰੀਂ ਤੁ ਕਾਵੇਰੀਂ ਜਹ੍ਨੁਰਾਵਹਤ੍
ਜਹਨੂ ਨੇ ਯੌਵਨਾਸ਼ਵ ਦੀ ਪੋਤਰੀ ਕਾਵੇਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆ।
ਕਾਵੇਰੀਂ ਸਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਹ੍ਨੁਭਾਰ੍ਯਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਕਾਵੇਰੀ, ਨਦੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਜਹਨੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ।
ਕਾਵੇਰ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਅਜਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਕਾਵੇਰੀ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਜਕਾ ਜਨਮਿਆ।
ਬਭੂਵ ਮृਗ ਸ਼ੀਲਃ ਸੁਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਲ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਾਂਬਃ ਕੁਸ਼ਾਨਾਭਸ਼੍ਚ ਅਮੂਰ੍ਤਰਯਮੋ ਵਸੁਃ
ਕੁਸ਼ਾਂਬਾ, ਕੁਸ਼ਾਨਾਭਾ, ਅਮੂਰਤ ਰਯਸ ਤੇ ਵਸੁ—
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਵੈ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰਪਸ਼੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਮਰ੍ਥਃ ਪੁਤ੍ਰਜਨਨੇ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ
ਉਹ ਆਪ ਹੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਗਾਧਿਰ੍ਨਾਮਾਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੌਸ਼ਿਕਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਧੀ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਿਕ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਭਾਗਾ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤੁ ਵੈ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਭਾਰਗਵ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਸੀ।
ਅਥਾਵੋਚਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ऋਚੀਕੋ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਚੀਕ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤਸ੍ਯਾ ਜਨਿष੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੀਪ੍ਤਿਮਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ।