ਦਦੌ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣੀਤਿ ਯਾ ਵਿਦੁਃ
ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਉਹੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਤਾਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਮਾਰੇਭੇ ਰਾਜਸੂਯਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਸਦਸ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਸਦੱਸਿਆ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਪ੍ਰਮੁਖੈਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਉਹ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਆਦਿ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸਦਸ੍ਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਦੱਸਿਆਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ,
ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਧृਤਿਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਨਵ ਦੇਵ੍ਯਃ ਸਿषੇਵਿਰੇ
ਕੀਰਤੀ, ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਨੌਂ ਦੇਵੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਤਿਰੇਜੇ ਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਸ਼ਧਾ ਭਾਸਯਨ੍ਦਿਸ਼ਃ
ਰਾਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਬਭ੍ਰਾਮ ਮਤਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਨਯਾਦਨਯਾਵृਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਭਟਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਜਹਾਰ ਸਹਸਾ ਸਰ੍ਵਾਨਵਮਤ੍ਯਾਙ੍ਗਿਰਃਸੁਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਨੈਵ ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਤ੍ਤਾਰਾਂ ਤਸ੍ਮਾ ਅਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਹਿ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਿਤੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਚੇਲਾ ਸੀ।
ਪਾਰ੍ष੍ਮਿਗ੍ਰਾਹੋ ऽਭਵਦ੍ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਾਜਗਵਂ ਧਨੁਃ
ਦੇਵ ਨੇ ਬਕਰੀ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦੇਵਾਨੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਯੇਨੈषਾਂ ਨਾਸ਼ਿਤਂ ਯਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾ ਕੇ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਮਿਟ ਗਈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਲੋਕਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਮਹਤ੍
ਇਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਬਾਹੀ ਹੋਈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗ੍ਮੁਰਾਦਿਦੇਵਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਆਦਿ ਦੇਵ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦਦਾਵਾਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਾਰਾਂ ਸ੍ਵਯਮੇਤ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਖੁਦ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਰ੍ਭਮੁਤ੍ਸृਜ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
“ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਗਰਭ ਛੱਡ ਦੇ,” ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਅਥੋ ਤਾਰਾਸृਜਦ੍ਗਰ੍ਭਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਪਾਵਕਮ੍
ਤਦ ਤਾਰਾ ਨੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਗਰਭ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਂਸ਼ਯਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤਾਰਾਮਕਥਯਨ੍ਸੁਰਾਃ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਸਹਿਮੇ ਹੋਏ, ਤਾਰਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਹ੍ਰੀਯਮਾਣਾ ਯਦਾ ਦੇਵਾਨ੍ਨਾਹ ਸਾ ਸਾਧ੍ਵਸਾਧੁ ਵਾ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਲੱਜਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਰਾ ਨੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ ਜਾਂ ਗਲਤ।
ਤਂ ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਤਦਾਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਾਰਾਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਹ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸਾ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰੁਵਾਚੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਵਰਦਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਤਾਰਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦਇਆਲੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਤਤਃ ਸੁਤਮੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਸੋਮੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਘਸ੍ਰਂ ਚ ਗਗਨੇ ਸਮਭ੍ਯੁਤ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ਬੁਧਃ
ਬੁਧ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਠ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਭੂਵੈਲਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਪੁਰੂਰਵ, ਜਨਮਿਆ।
ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਧਰ੍षਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਵਸ਼ੋ ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ
ਉਥੇ, ਉਹ ਰਾਜਯਕਸ਼ਮਾ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਗਾਮ ਸ਼ਰਣਾਯਾਥ ਪਿਤਰਂ ਸੋ ऽਤ੍ਰਿਮੇਵ ਤੁ
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤ੍ਰੀ ਦੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੀਯਾ ਜਜਵਾਲ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਾਜਯਕਸ਼ਮਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਿਆ।
ਵਂਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੌਮ੍ਯਸ੍ਯ ਚਨ੍ਮ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਸੌਮਿਆ ਦਾ ਜਨਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।