ਆਜਾਨੁਬਾਹੁਃ ਸੁਮੁਖਃ ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਭੁਜਃ
ਉਹ ਲੰਬੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਮੋਢਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ।
ऋਕ੍ਸਾਮਯਜੁषਾਂ ਘੋषੋ ਯੋ ਘੋषਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ṛਕ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਰ ਦੇ ਜਾਪ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਕਾਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ।
ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਵਸਨ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਹ ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸੀਤਾਯਾਃ ਪਦਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਸੀਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਅਤਿਸੂਰ੍ਯਂ ਚ ਵਹ੍ਨਿਂ ਚ ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਬਭੌ
ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਕੁਸ਼ੋ ਲਵ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਤਯੋਰ੍ਦੇਸ਼ੌ ਨਿਬੋਧਤ
ਕੁਸ਼ ਤੇ ਲਵ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਰਮ੍ਯਾ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾ ਤੇਨ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਪਰ੍ਵਤਸਾਨੁषੁ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਨਗਰੀ ਵਸਾਈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਸ੍ਤਿਰ੍ਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਕੁਸ਼ਵਂਸ਼ਂ ਨਿਬੋਧਤ
ਸ਼੍ਰਾਵਸਤੀਆਂ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਕੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਨਗਰੀ ਹੈ।
ਅਤਿਥੇਰਪਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਨਿषਧੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਸ਼ਧ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਨਭਸਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੇਮ ਧਨ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਨਭਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁੰਡਰੀਕ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਖੇਮ ਧਨਵਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਸੀਦਹੀਨਗੁਰ੍ਨਾਮ ਦੇਵਾਨੀਕਾਤ੍ਮਜਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਦੇਵਾਨੀਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਹੀਨਗ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ।
ਦਲਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਬਲੋ ਨृਪਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਲ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਲ ਰਾਜਾ ਜਨਮਿਆ।
ਵਜ੍ਰਨਾਭਃ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਖਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਜ੍ਰਨਾਭ ਸੀ, ਤੇ ਵਜ੍ਰਨਾਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੰਖਣ ਸੀ।
ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸਹਃ ਕਿਲ
ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਵਸਹਾ ਸੀ।
ਪੌष੍ਯਞ੍ਜੇਸ਼੍ਚ ਸ ਵੈ ਸ਼ਿष੍ਯਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੇषੁ ਸਾਮਸੁ
ਪੌਸ਼ਯੰਜੀ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਬੀ ਸਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਧਿਗਤੋ ਯੋਗੋ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਯਾਜ਼ਨਵਲਕ ਨੇ ਯੋਗ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਵਰ੍ਮਃ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਗਨੀਵਰਮਾ ਸੀ, ਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ,
ਮਰੁਸ੍ਤੁ ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕਲਾਪਗ੍ਰਾਮਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਮਰੂ ਨੇ ਯੋਗ ਅਪਣਾਇਆ ਤੇ ਕਲਾਪਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਭੁਸੁਤੋ ਮਰੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਸਂਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੂ ਸੀ; ਮਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਸੰਧੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ,
ਆਸੀਤ੍ਸਹਸ੍ਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਿਤਿ
ਸਹਸਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਵਤ ਸੀ।
ਏਤੇ ਹੀਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਦਾਯਾਦਾ ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰਾਜੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਠਨ੍ਸਮ੍ਯਗਿਮਾਂ ਸृष੍ਟਿਮਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਜੋ ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਇਹ ਰਚਨਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪੁष੍ਟਿਦਸ੍ਯ ਚ
ਸ਼ਰੱਧਦੇਵ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਵਿਪਾਪ੍ਮਾ ਵਿਰਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਆਯੁष੍ਮਾਞ੍ਜਾਯਤੇ ऽਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਮਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤ ਪਾਦੇ ਭਾਰ੍ਗਵਚਰਿਤੇ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿषष੍ਟਿਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ, ਵਾਯੂ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਤ, ਮੱਧ ਭਾਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਮਕ ਤ੍ਰਿਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਯੋ ऽਸੌ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਪੁਰਂ ਦੇਵਪੁਰੋਪਮਮ੍
ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਇਆ,
ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯੇ ਜਜ੍ਞੇ ਵੈ ਜਨਕੋ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਕਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ।
ਆਸੀਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਰਾਜ ਚੈਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰ੍ਭੂਰਿਤੇਜਸਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਿਥਿਰ੍ਨਾਮ ਜਨਿਤਃ ਪਰ੍ਵਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਥੀ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮਿਆ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਿਥਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਜਨਨਾਜ੍ਜਨਕੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਮਿਥੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਜਨਕਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।