ਤਾਂ ਵੈ ਕ੍ਰੋਧਾਚ੍ਚ ਮੋਹਾਚ੍ਚ ਸ਼੍ਰਮਚ੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਤਾਂ ਗੁੱਸੇ, ਭਟਕਾਵੇ, ਥਕਾਵਟ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਦੇ ਕਾਰਨ,
ਸਤੁ ਮਾਂਸਂ ਸ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਾਨ੍
ਉਹ ਆਪ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਾਂਸ ਬਣ ਗਏ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚੈਵ ਭਗਵਾਨ੍ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤਂ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਬਚਨ ਕੀਤਾ,
ਯਦਿ ਤੇ ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼ਙ੍ਕੂਨਿ ਨ ਸ੍ਯੁਰ੍ਹਿ ਪੁਰੁषਾਧਮ
'ਜੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤਿੰਨ ਸੂਈਆਂ ਨਾ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਹੇ ਨਿਕੰਮਾ ਮਨੁੱਖ,'
ਅਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤੋਪਯੋਗਾਚ੍ਚ ਤ੍ਰਿਵਿਧਸ੍ਤੇ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਃ
'ਤੂੰ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਮਾਂਸ ਵਰਤਿਆ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।'
ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੁਰਿਤਿ ਹੋਵਾਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੁਸ੍ਤੇਨ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸ ਨੇ 'ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ' ਆਖਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕਵੇ
ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਸ਼ਰੀਰੋ ਵ੍ਰਜੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਯਾਚਿਤੋ ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਰ ਮੰਗਿਆ, 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇਸ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂ।'
ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯੇ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਤਂ ਮੁਨਿਃ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠਾਇਆ।
ਸਸ਼ਰੀਰਂ ਤਦਾ ਤਂ ਵੈ ਦਿਵਮਾਰੋਪਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤ੍ਰਾਪ੍ਯੁਦਾਹਰਨ੍ਤੀਮਂ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਪੌਰਾਣਿਕਾ ਜਨਾਃ
ਇਥੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣਕ ਜਨ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ:
ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਹਾਤੇਜਾਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਵੱਡੇ ਤੇਜ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ
ਕੁਮਾਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਕਲ੍ਮषਮ੍
ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਅਹਰ੍ਤਾ ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਰਡਿਤਿ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਰਾਜ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਹਰਿਤੋ ਰੋਹਿਤਸ੍ਯਾਥ ਚਞ੍ਚੁਰ੍ਹਰੀਤ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਹਰੀਤ, ਰੋਹਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰੀਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚੈਤਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਜਯਸ੍ਤੇਨ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੋਈ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਰੁਕਾਤ੍ਤੁ ਵृਕਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬਾਹੁਰ੍ਵਿਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍
ਰੁਰੁਕਾ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਕਾ ਜਨਮਿਆ; ਵ੍ਰਿਕਾ ਤੋਂ ਬਾਹੁ ਜਨਮਿਆ।
ਸ਼ਕੈਰ੍ਯਵਨਕਾਂਬੋਜੈਃ ਪਾਰਦੈਃ ਪਹ੍ਲਵੈਸ੍ਤਥਾ
ਸ਼ਕ, ਯਵਨ, ਕਾਂਬੋਜ, ਪਾਰਦ ਅਤੇ ਪਹਲਵ ਵੀ—
ਸਗਰਸ੍ਤੁ ਸੁਤੋ ਬਾਹੋਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸਹ ਗਰੇਣ ਵੈ
ਬਾਹੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਗਰ ਗਰੇਣਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ।
ਅਗ੍ਨੇਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਾਤ੍ਸਗਰੋ ਨृਪਃ
ਭਾਰਗਵ ਤੋਂ ਅਗਨੀ ਦਾ ਅਸਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ—
ਸ਼ਕਾਨਾਂ ਪਹ੍ਲਵਾਨਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਨਿਰਸਦਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਹ ਅਟੱਲ ਨੇ ਸ਼ਕਾਂ ਅਤੇ ਪਹਲਵਾਂ ਦੀ ਧਰਮ-ਰੀਤ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕਥਂ ਸ ਸਗਰੋ ਰਾਜਾ ਗਰੇਣ ਸਹ ਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍
ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਗਰੇਣਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ?
ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਕੁਲੋਚਿਤਾਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਜਾ ਨਿਰਸਦਚ੍ਯੁਤਃ
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਧਰਮ-ਰੀਤ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹੈਹਯੈਸ੍ਤਾਲਜਙ੍ਘੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਾਗਤੈਃ
ਹੈਹਯ, ਤਾਲਜੰਘ ਅਤੇ ਸ਼ਕ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ—
ਹੈਹਯਾਰ੍ਥਂ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਏਤੇ ਪਞ੍ਚ ਗਣਾਸ੍ਤਦਾ
ਹੈਹਯਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਹ ਪੰਜ ਜਥੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਵਨਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਹ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਤਪੋ ऽਚਰਤ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵृਦ੍ਧਤ੍ਵਾਦ੍ਦੁਰ੍ਬਲਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰਾ ਸ ਮਮਾਰ ਚ
ਉਮਰ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ।
ਸਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਤੁ ਗਰਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਦਤ੍ਤੋ ਗਰ੍ਭਜਿਘਾਂਸਯਾ
ਸਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਦਵਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਔਰ੍ਵਸ੍ਤਂ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਯਤ੍
ਭਾਰਗਵ ਔਰਵ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯਜਾਯਤ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਸਗਰਂ ਨਾਮ ਧਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਮਹਾਬਾਹੁ, ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸਗਰ ਜਨਮਿਆ।