ਧੈਨ੍ਧੁਮਾਰਿਰ੍ਦृਢਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਧੈਧੁਮਾਰੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਾਸ਼ਵ, ਅਤੇ ਹਰਿਆਸ਼ਵ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਸਂਹਤਾਸ਼੍ਵੋ ਨਿਕੁਂਭਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਸੰਘਤਾਸ਼ਵ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਨਿਕੁੰਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਹੈਮਵਤੀ ਸਤੀ ਮਾਤਾ ਦृषਦ੍ਵਤੀ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਸੀ।
ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।
ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਨਦੀ ਸਾ ਬਾਹੁਦਾ ਕृਤਾ
ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਬਾਹੁਦਾ ਨਦੀ ਬਣ ਗਈ।
ਮਾਨ੍ਧਾਤਾ ਯੌਵਨਾਸ਼੍ਵੋ ਵੈ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੀ ਨृਪਃ
ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂਧਾਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਯਾਵਤ੍ਸੂਰ੍ਯ ਉਦਯਤੇ ਯਾਵਚ੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਚੈਤ੍ਰਰਥੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ਸ਼ਬਿਨ੍ਦੋਃ ਸੁਤਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚੈਤਰਰਥੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਚ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਚ ਭਾਤॄਣਾਮਯੁਤਸ੍ਯ ਸਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ।
ਪੁਰੁਕੁਤ੍ਸਮਂਬਰੀषਂ ਮੁਚੁਕੁਨ੍ਦਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਪੁਰੁਕੁਤਸ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੁਚੁਕੁੰਦ,
ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਂਭੂਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਨਰਮਦਾ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ; ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਰਾਵਣੇਨ ਹਤੋ ਯੇਨ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਵਿਜਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਾਤ੍ਤੁ ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਸੁਮਤਿਰ੍ਨृਪਃ
ਹਰਯਸ਼ਵ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਸੁਮਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਆਸੀਤ੍ਤ੍ਰਿਧਨ੍ਵਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਯ੍ਯਾਰੁਣਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਤ੍ਰਿਧਨਵਨ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਤੇ ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ।
ਤੇਨ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਿਦਰ੍ਭਸ੍ਯ ਤ੍ਦृਤਾ ਹਤ੍ਵਾ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਧੀ, ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਮਾਦ੍ਬਲਾਚ੍ਚ ਮੋਹਾਚ੍ਚ ਸਂਹਰ੍षੇਣ ਬਲੇਨ ਚ
ਇੱਛਾ, ਤਾਕਤ, ਭੁਲਾਵੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਕਰਕੇ,
ਤਮਧਰ੍ਮੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪਿਤਾ ਭਯ੍ਯਾਰੁਣੋ ऽਤ੍ਯਜਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਭੈਯਾਰੁਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤਰਂ ਸੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦੇਕਃ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮੀਤਿ ਵੈ ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ?'
ਨਾਹਂ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਤ੍ਵਯਾਦ੍ਯ ਕੁਲਪਾਂਸਨ
'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮੈਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।'
ਨ ਚੈਨਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਭਗਵਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ऽਵਸਦ੍ਧੀਰਃ ਪਿਤਾ ਚਾਸ੍ਯ ਵਨਂ ਯਯੌ
ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਪਿਤਾ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਮਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸਂਪੂਰ੍ਮਾਸ੍ਤੇਨਾਧਰ੍ਮੇਣ ਵੈ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਹ ਅਨਿਆਇਕਤਾ ਸਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਾਗਰਾਨੂਪੇ ਚਚਾਰ ਵਿਪੁਲਂ ਤਪਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਂ ਭਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਵ੍ਯਕ੍ਰੀਣਾਦ੍ਗੋਸ਼ਤੇਨ ਵੈ
ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਮਹਰ੍षਿਪੁਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸੁਵ੍ਰਤਃ
ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਚੱਜਾ ਉਹ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਲਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਮਨੁਕਂਪਾਰ੍ਥਮੇਵ ਚ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਵੀ।
ਮਹਰ੍षਿਃ ਕੌਸ਼ਿਕਸ੍ਤਾਤ ਤੇਨ ਵੀਰੇਣ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਪਿਆਰੇ, ਉਸ ਵੀਰ ਨੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਕਉਸ਼ਿਕ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਲਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰਂ ਚ ਬਭਾਰ ਵਿਨਯੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਨਯ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਾਭ੍ਯਾਸੇ ਤਨ੍ਮਾਂਸਮਨਯਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਾਸ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਆਇਆ।
ਪਿਤੁਰ੍ਨਿਯੋਗਾਦਭਜਨ੍ਨृਪੇ ਤੁ ਵਨਮਾਸ੍ਥਿਤੇ
ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।