ਪੁਤ੍ਰਸਂਕ੍ਰਾਮਿਤਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤੁ ਵਨਂ ਰਾਜਾ ਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਸੀ ਮਹਿਮਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਮੁਤਙ੍ਕਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਉਤੰਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਨਿਰੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਸ੍ਤਪਸ੍ਛਰ੍ਤੁਂ ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ऽਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਵੀ ਬਿਨਾ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਤਪ ਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਵਾਲੁਕਾਪੂਰ੍ਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਭੂਪਤੇ
ਉਥੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਖੜਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਭੂਮਿਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਲੁਕਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਥੇ, ਧਰਤੀ ਹੇਠਾਂ, ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਜੀਵ ਹੈ।
ਸ਼ੇਤੇ ਲੋਕਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਤਪ ਆਸ੍ਥਾਯ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਲਿਆਟਾ ਪਿਆ ਹੈ।
ਯਦਾ ਤਦਾ ਮਹੀ ਤਤ੍ਰ ਚਲਤਿ ਸ੍ਮ ਸਕਾਨਨਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੁੰਦਾ, ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜੰਗਲ ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯਪਥਮਾਵृਤ੍ਯ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਭੂਮਿਕਂਪਨਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਸੱਤ ਦਿਨ ਤਕ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਰਹਿੰਦੀ।
ਤੇਨ ਰਾਜਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਸ੍ਵ ਆਸ਼੍ਰਮੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤੇਜਸ੍ਤੇ ਸੁਮਹਦ੍ਵਿष੍ਮੁਸ੍ਤੇਜਸਾਪ੍ਯਾਯਯਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਹੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ; ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਸਮਰ੍ਥਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਨ ਹਿ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤੇਜਸਾਲ੍ਪੇਨ ਸ਼ਾਕ੍ਯਤੇ
ਧੁੰਦੂ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਥੋੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦਾ।
ਵੀਰ੍ਯਂ ਹਿ ਸੁਮਹਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵੈਰਪਿ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਂ ਤੁ ਤਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਧੁਨ੍ਧੁਨਿਵਾਰਣੇ
ਪਰ ਧੁੰਦੂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਧੁੰਧੁਮਾਰਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਜਗਾਮ ਸ ਵਨਾਯੈਵ ਤਪਸੇ ਸ਼ਂਸਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਚਨ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਹਕ੍ਰੈਰੇਕਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਇਕੀ ਵਿਅਕਤੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਗਿਆ।
ਤਮਾਵਿਸ਼ਤ੍ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਯਾਤੇ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਦਿਵਿ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਅਟੱਲ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।
ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਤਂ ਦੇਵਾਃ ਸਂਮਤਾਤ੍ਸਮਵਾਕਿਰਨ੍
ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਤਨਯੈਃ ਸਹ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਨੁੱਖ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਖਨਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਵਾਲੁਕਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖੋਦਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮੁਖਜੇਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਲੋਕਾਨੁਦ੍ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਨਿਵ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਉਲਟ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ—
ਸੋਮਸ੍ਯ ਸੋ ऽਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧਾਰੋਰ੍ਮਿਕਲਿਲੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ, ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਢੇਰ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾਤਿਬਲੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਤਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਰਿਮਯਂ ਵੇਗਮਪਿ ਵਤ੍ਸ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਪਿਆਰੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਨਿਰਸ੍ਯਨ੍ਤਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਬਲੇਨੋਦਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਤਙ੍ਕਸ਼੍ਚ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਰਾਜ੍ਞੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਤਤੰਕ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮੇ ਰਤਿਂ ਚ ਸਤਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਾਸਂ ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਧਰਮ ਵਿਚ ਸਦਾ ਰੁਚੀ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਵਾਸ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਸ਼ਿष੍ਟਾ ਦृਢਾਸ਼੍ਵੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਬਚੇ; ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਾਸ਼ਵ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ।