ਅਨ੍ਵਵਾਯਸ੍ਤੁ ਸੁਮਹਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਤੇ ਉਥੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵੰਸ਼ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ।
ਧृष੍ਟਸ੍ਯ ਧਰ੍ष੍ਟਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਰਣਧृष੍ਟਂ ਬਭੂਵ ਹ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਰਭੈ ਲੋਕ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਨਭਗਸ੍ਯ ਚ ਦਾਯਾਦੋ ਨਾਭਾਦੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਨਭਾਗ ਦਾ ਵਾਰਸ ਨਭਾਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਪृषਦਸ਼੍ਵੋ ਵਿਰੂਪਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰਥੀਤਰਃ
ਪ੍ਰਿਸ਼ਦਸ਼ਵ, ਵਿਰੂਪਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਥੀਤਰਾ ਸੀ।
ਰਥੀਤਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੋਪੇਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਰਥੀਤਰਾ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਖੇਤ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵਾਸੀਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਮਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਭੂਰੀਦਕਸ਼ਿਨਾ ਸੀ।
ਸ਼ਕੁਨਿਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਪੰਜਾਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਸ਼ਕੁਨੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਥਾष੍ਟੌ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵੈ ਦਿਸ਼ਿ
ਤੇ ਚਾਲੀ-ਅਠ ਪੁੱਤਰ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਸਨ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਸ੍ਤੁ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਵੈ ਅष੍ਟਕਾਯਾਮਥਾ ਦਿਸ਼ਤ੍
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨੇ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਅਸ਼ਟਕਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਮਮ ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਮष੍ਟਕਾਨਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅਸ਼ਟਕਾ ਲਈ ਸ਼ਰਾਧ ਮੈਨੂੰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਮृਗਾਨ੍ਸਹਸ੍ਰਕਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਥੱਕ ਗਿਆ।
ਆਗਤੇ ਹਿ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ੈ ਤੁ ਸਮਾਂਸੇ ਮਹਸੈਨਿਕੇ
ਜਦੋਂ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ, ਵੱਡਾ ਸੈਨਿਕ, ਮਾਸ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਇਆ,
ਤਥੇਤਿ ਚੋਦਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਸ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਅਨੇਨੋਪਹਤਂ ਮਾਂਸਂ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਤਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਮਾਸ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼ੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ ਪੂਰ੍ਵਮਮਨਾ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ऽਨਘ
ਪਹਿਲਾਂ, ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਖਰਗੋਸ਼ ਖਾ ਲਿਆ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ਿਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ:
ਸ਼ਸ਼ਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਸੇ ऽਰਣ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ ਪੂਰ੍ਵਮਦ੍ਯ ਤੁ
ਤੂੰ, ਨਿਰਦਈ, ਅੱਜ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਖਰਗੋਸ਼ ਖਾ ਗਿਆ।
ਏਵਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਣਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਵਸਿष੍ਠਵਚਨਾਤ੍ਸੁਤਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਰਗਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ ਚਾਯੋਧ੍ਯਾਧਿਪੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਹ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਗੁਣ ਵਾਲਾ, ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨੈਨਸਾ ਪੂਰ੍ਣੋ ਰਾਜ੍ਯਾਵਸ੍ਥੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਵਮੇਤਦਾਖ੍ਯਾਨਂ ਨਾ ਵਿਧਿਰ੍ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਐਸਾ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਏ।
ਏਤਨ੍ਮਾਂਸਸ੍ਯ ਮਾਂਸਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਮਾਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸੱਚਾਈ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵृषਭੂਤਸ੍ਯ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਜਯਤੇ ਪੁਰਾ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵੱਛਾ ਬਣਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਕਕੁਤਸਥ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਜਨਮਿਆ।
ਅਨੇਨਾਸ੍ਤੁ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ੍ਯ ਪृਥੁਸ਼੍ਚਾਨੇਨ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਕਕੁਤਸਥ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਥੂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਧ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੁ ਸ਼ਾਵਸ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਅੰਧਰਾ ਤੋਂ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਵਸਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰਾਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਬृਹਦਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਸ਼ਾਵਸਤ ਦਾ ਵਾਰਸ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵ ਸੀ।
ਯਸ੍ਤੁ ਧੁਨ੍ਧੁਵਧਾਦ੍ਰਾਜਾ ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰਤ੍ਵਮਾਗਤਃ
ਜਿਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਧੁੰਦੂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਧੁੰਦੁਮਾਰ' ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਮਿਲੀ।
ਯਦਰ੍ਥਂ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰਤ੍ਵਮਾਗਤਮ੍
ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਨੂੰ 'ਧੁੰਦੁਮਾਰ' ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਮਿਲੀ?
ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਨਿष੍ਣਾਤਾ ਬਲਵਨ੍ਤੋ ਦੁਰਾਸਦਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ ਸਨ।
ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਸ਼ੂਰਮੁਤ੍ਤਮਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਧਰਮੀ ਸੀ।