ਕਰੂषਸ੍ਯ ਤੁ ਕਾਰੂषਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਕਰੂਸ਼ ਦੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਕਰੂਸ਼ਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਗੜੇ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਨ।
ਨਾਭਾਗੋ ਦਿष੍ਟਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨਾਸੀਦ੍ਭਲਨ੍ਦਨਃ
ਨਾਭਾਗਾ, ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਵੱਲੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਭਲਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੋਰੇਕੋ ऽਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸਮੋ ਨृਪਃ
ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਵਿਵਾਦੋ ऽਤ੍ਰ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ
ਸੰਵਰਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਵਿਵਾਦ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤੇਨ ਤਤੇ ਯਜ੍ਞੇ ਚੁਕੋਪ ਸ ਭृਸ਼ਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੰਵਰਤ ਨੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ।
ਮਰੁਤ੍ਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀ ਸ ਨਰਿष੍ਯਨ੍ਤਮਵਾਸਵਾਨ੍
ਮਰੁਤਤ, ਜੋ ਚਕਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਨੇ ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਿਜ੍ਞਾਤੋ ਰਾਜਾਸੀਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਸ਼ਟਰਵਰਧਨ, ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਕੇਵਲਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਬਨ੍ਧੁਮਾਨ੍ਕੇਵਲਾਤ੍ਮਜਃ
ਬੰਧੁਮਾਨ ਕੇਵਲ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਬੁਧੋ ਵੇਗਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤृਣਬਿਨ੍ਦੁਰ੍ਬੁਧਾਤ੍ਮਜਃ
ਬੁਧ, ਜੋ ਵੇਗਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਤ੍ਰਣਬਿੰਦੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਕਨ੍ਯਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯੇਡਵਿਡਾਮਾਤਾ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸੋ ਹਿ ਸਾ
ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਇਡਵਿਡਾ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਰਵਸ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣੀ।
ਦਾਸ਼੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯੌਜਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਯੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ
ਦਾਸ਼ਵਾਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਦਾ ਚਰਚਾ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ।
ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਹੇਮਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਨਨ੍ਤਰਃ
ਸੁਚੰਦਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਹੇਮਚੰਦਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਧੂਮ੍ਰਾਸ਼੍ਵਤਨਯੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸृਂਜਯਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਧੂਮਰਾਸ਼ਵ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਸੀ।
ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਃ ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ, ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸੀ।
ਸੋਮਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਸੁਤੋ ऽਭੂਜ੍ਜਨਮੇਜਯਃ
ਸੋਮਦੱਤ, ਜੋ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਸੀ, ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯਾ ਸੀ।
ਤृਣਬਿਨ੍ਦੁਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈਸ਼ਾਲਕਾ ਨृਪਾਃ
ਤ੍ਰਣਬਿੰਦੁ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਾਲਕ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਸ਼ਕਤ ਹੋਏ।
ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਰ੍ਮਿਥੁਨਂ ਤ੍ਵਾਸੀਦਾਨਰ੍ਤ੍ਤੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨਰਤ ਦਾ ਨਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਆਨਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਰੇਵੋ ਨਾਮ ਸੁਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਆਨਰਤ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਰੇਵਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਰੇਵਸ੍ਯ ਰੈਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਕੁਦ੍ਮੀ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਰੇਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੈਵਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਕੁਦਮੀ ਸੀ, ਬੜਾ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਕਨ੍ਯਯਾ ਸਹ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਂऽਤਿਕੇ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਗਾਂਧਰਵ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਦਾ ਰਿਹਾ।
ਆਜਗਾਮ ਯੁਵਾ ਚੈਵ ਸ੍ਵਾਂ ਪੁਰੀਂ ਯਾਦਵੈਰ੍ਵृਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਹੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਜੋ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਭੋਜਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾਂ ਵਸੁਦੇਵਪੁਰੋਗਮੈਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਭੋਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਵਲੋਂ, ਵਸੁਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਖਰਂ ਮੇਰੋਸ੍ਤਪਸਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਾਂ ਕਥਾਮृषਯਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਕ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਸਵਾਲ ਕੀਤੇ।
ਏਤਚ੍ਛੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣਾਨ੍ਨੋ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਵਦ ਚੈਵ ਹਿ
ਅਸੀਂ ਬੜੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਗਾਂਧਰਵ ਸੰਗੀਤ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਨ ਚ ਰੋਗਃ ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਗਤਸ੍ਯ ਹ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।
ਤਤੋ ऽਹਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਓ ਧਰਮਵਾਨੋ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਸੱਚੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤਾਨਾਸ਼੍ਚੈਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦਿਤ੍ਯੇਤ੍ਸ੍ਵਰਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕਵੰਜਾ ਸੁਰ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਰਮੰਡਲ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧੈਵਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤਥਾ ਚਾਪਿ ਨਿषਾਦਕਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਧੈਵਤ ਤੇ ਨਿਸਾਦਾ ਸੁਰ ਵੀ ਜਾਣੋ।
ਸੌਵੀਰਾ ਮਧ੍ਯਮਾ ਗ੍ਰਾਮਾ ਹਰਿਣਾਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਚ
ਸੌਵੀਰਾ, ਮੱਧਯਮ ਤੇ ਗ੍ਰਾਮਾ ਸੁਰ, ਹਰੀਣਾ ਵੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।