ਅਥਾਸ੍ਯ ਸृਜਤਃ ਸਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਰਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ,
ਤਤਃ ਸ ਵਿਦਧੇ ਬੁਦ੍ਧਿਮਰ੍ਥਨਿਸ਼੍ਚਯਗਾ ਮਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬੁੱਧੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਕਸਦ ਨਿਰਧਾਰਣ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਹੈ।
ਰਜਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਜ ਅਤੇ ਸਤਵ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਤਮਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਨੁਦਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਰਜਸਾਤੁ ਸਮਾਵृਣੋਤ੍
ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਹਨੇਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਜ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਅਧਰ੍ਮਾਚਰਣਾ ਤ੍ਤਸ੍ਯ ਹਿਂਸਾ ਸ਼ੋਕੋ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਉਸ ਦੇ ਅਧਰਮ ਵਾਲੇ ਵਿਹਾਰ ਤੋਂ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਦੁਖ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨਾਸੀਤ੍ ਪ੍ਰੀਤਸ਼੍ਚੈਤਂ ਹਿ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਇਆ।
ਨਾਰੀ ਪਰਮਕਲ੍ਯਾਣੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਨੋਹਰਾ
ਉਹ ਨਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਸ਼ਤਰੂਪੇਤਿ ਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੈਵ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾਯਾਂ ਯਥਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਤ੍ਰੇਤਾਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ,
ਤਤੋ ऽਨ੍ਯਾਨ੍ਮਾਨਸਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨਾਤ੍ਮਨਃ ਸਦृਸ਼ੋ ऽਸृਜਤ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਉਸ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਮਤ੍ਰਿਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਮਾਨਸਾਨ੍ਸੁਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਕਸ਼, ਅਤ੍ਰਿ ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਤਾਤ੍ਮਕਾਨਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਤ੍ਮਯੋਨਿਨਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਂ ਰੁਚਿਂ ਚੈਵ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਪੂਰ੍ਵਜੌ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਅਤੇ ਰੁਚਿ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਪੂਰਵਜ ਹਨ।
ਮਨਸਸ੍ਤੁ ਰੁਚਿਰ੍ਨਾਮ ਜਜ੍ਞੇ ਜੋ ऽਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨਃ
ਮਨ ਤੋਂ ਰੁਚਿ ਨਾਮਕ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਣਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਸृਜਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਮਰੀਚਿਨਮ੍
ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ; ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮਰੀਚੀ ਨੂੰ।
ਸ਼ਿਰਸੋਂਗਿਰਸਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਦਤ੍ਰਿਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਸਿਰ ਤੋਂ ਅੰਗਿਰਸ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਅਤ੍ਰੀ।
ਸਮਾਨਜੋ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਪਾਨਾਨ੍ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਸਮਾਨ ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਅਪਾਨ ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਕ੍ਰਤੁ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਥਮਜੋ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਸ੍ਮृਤਸ੍ਤੁ ਵੈ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਧਰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਮੇਧਿਪੁਰਾਣਾਸ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਾਕ੍ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਗ੍ਰਹਸਥ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਧਰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤੇषਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਤੇ ਵਂਸ਼ਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਦੇਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਰਾਂ ਵੰਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਯਦਾ ਤੈਰਿਹ ਸृष੍ਟੈਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਆਦਿ ਮਹਾਰਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਥੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਗਈ,
ਤਮੋਮਾਤ੍ਰਾਵृਤਃ ਸੋ ऽਭੂਚ੍ਛੋਕਪ੍ਰਤਿਹਤਸ਼੍ਚ ਵੈ
ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਤਮੋਮਾਤ੍ਰਾ ਅਪਰਾ ਨਿਃਸृਤਾਭਵਤ੍
ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਰ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨਿਕਲ ਆਈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤਿਹਤੇ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤੀਤੇ ਵਰਣਾਤ੍ਮਕੇ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਰੋਕੀ ਗਈ, ਚੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ,
ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਕਂ ਦੇਹਮਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਪੁਰੁषੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਅੱਧਾ ਮਰਦ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਭੂਤਧਾਤ੍ਰੀ ਸਾ ਕਾਮਾਦ੍ਵੈ ਸृਜਤਃ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਃ ਸਾ ਤਨੁਃ ਪੂਰ੍ਵਾ ਦਿਵਮਾਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਟਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਤਨ ਸੀ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਾ ਦੇਵੀ ਨਿਯੁਤਂ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪਃ ਪਰਮ ਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਸਭ ਤੋਂ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਕੇ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਸ ਵੈ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰੁषੋ ਮਨੁਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਆਦਿ ਸਵਯੰਭੂ, ਮਨੁ ਨਾਮਕ ਮਰਦ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਰੁषਃ ਪਤ੍ਨੀਂ ਸ਼ਤਰੂਪਾਮਯੋਨਿਜਾਮ੍
ਮਨੁ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮੀ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।