ਬਭੂਵ ਭੁਵਿਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਦਿਲੀਪ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਦਿਲੀਪ ਨਾਂਕਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ।
ਵਨਂ ਜਗਾਮ ਮੇਧਾਵੀ ਤਪਸੇ ਧृਤਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਕਲਾਨਰੀਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਤੇ ਧਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਬਲ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ ਚਾਪਿ ਪਾਲਯਨ੍ਨੁਰ੍ਵੀਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਹਤਕਣ੍ਟਕਾਮ੍
ਉਹ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ।
ਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵਾਤ੍ਮਨਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਵਜਾਨਾਂ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਦਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਹਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਿਤਞ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਤਿਦੁਃਖਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁਰਖੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ।
ਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਪ੍ਰਵਰੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਪਸੇ ਵਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਤਪਸਾ ਮਹਾਤਾ ਪੂਰ੍ਵਮਾਯੁषੇ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਡੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿਵਾਈ ਸੀ।
ਤਤੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਧਰ੍ਤ੍ਤੁ ਤਪਸਾऽਰਾਧਯਚ੍ਛਿਵਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਮੇਰੋਰ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਸ੍ਤਤੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪਤਂ ਤੀ ਸ਼ਿਰਸਾਤ੍ਮਨਃ
ਫਿਰ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਗੰਗਾ ਨੇ ਸੰਯਮੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਝਲਕ ਮਾਰੀ।
ਸਾ ਤਚ੍ਛਿਰਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਾਵੇਗਪ੍ਰਵਾਹਿਨੀ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ।
ਚੁਲਕੋਦਕਵਚ੍ਛਂਭੋਰ੍ਵਿਲੀਨਾਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਬੂੰਦ ਪਾਣੀ ਦੀ, ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ।
ਸ ਤਾਂ ਸ਼ਰ੍ਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਭੁਵਮਾਗਤਾਮ੍
ਸ਼ਰਵ ਦੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸऽਨੁਵ੍ਰਜਨ੍ਤੀ ਰਾਜਾਨਂ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਯਜਤਃ ਪਥਿ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀ, ਜਿਥੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਰਾਜऋषਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਜ੍ਞਵਾਟੇ ऽਖਿਲੇ ਤਯਾ
ਪਰ ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਅਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਿਤਵਾ ਸ ਤਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੋ ਸਾਲ ਬਿਨਾ ਥੱਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਸੁਚਿਰਂ ਤਸ੍ਯਨਿਸृਤਾ ਜਠਰਾਦ੍ਯਤਃ
ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਆਈ।
ਭਗੀਰਥਾਨੁਗਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪਿਤॄਣਾਮਸ਼ੇषਤਃ
ਭਗੀਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪੂਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਦਂਭਸਾ ਸਿਕ੍ਤੇष੍ਵਸ੍ਥਿਭਸ੍ਮਸੁ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਪਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਰਾਖ ਉੱਤੇ ਪਿਆ, ਓਸੇ ਵੇਲੇ
ਏਵਂ ਸਾ ਸਾਗਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦਿਵਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਮਹਾਨ੍ਦੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਸਾਰੇ ਸਗਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰਗ ਲੈ ਗਈ।
ਸੇਨੋਰ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੇਦਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਾਤਾ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਿਸ਼ਮ੍
ਸੇਨਾ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ, ਉਹ ਚਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਈ ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਲ ਵਹਿ ਗਈ।
ਸੀਤਾ ਚਾਲਕਨਨ੍ਦਾ ਚ ਸੁਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭਦ੍ਰਵਤ੍ਯਪਿ
ਸੀਤਾ, ਅਲਕਾਨੰਦਾ, ਸੁਚਕਸ਼ੁ ਤੇ ਭਦਰਾਵਤੀ ਵੀ।
ਗਙ੍ਗਾਂਭਸਾ ਪੁਨਃ ਪੂਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ऽਮ੍ਬੁਧਯੋ ऽਭਵਨ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਚਾਰੋ ਸਮੁੰਦਰ ਫਿਰ ਭਰ ਗਏ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਭਵਨ੍ਦੇਸ਼ਾ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਸਮੀਪਗਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ ਲੁਕ ਗਏ।
ਇਤਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤਾਸ਼੍ਚ ਜਨਾਸ੍ਤਨ੍ਨਿਲਯਾ ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਰ੍ਮਵੋਪਾਤ੍ਤਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰੇ ऽਤਰ੍ਦ੍ਧਿਮਾਗਮਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਨੌਕਾ ਲੈ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕਰ ਲਈ।
ਸਹ੍ਯਾਦ੍ਰੇਰ੍ਭृਗੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾ ਯਯੁਰ੍ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਹਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਮਹਾਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯਯੁਰ੍ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਵੋ ਰਾਮਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਮਚਲਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ।