ਯਯੌ ਤੇਨਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸਾਕੇਤਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਸਾਕੇਤ ਨਗਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ੍ਯਵੇਦਯਚ੍ਚ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਮੁਨੇਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਥਾਨ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਅਤਃ ਪਰਮਨੁष੍ਠੇਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਿਂ ਮਯੇਤਿ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਮਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਕਪਿਲਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਾਸ਼੍ਵਾਨਯਨਂ ਨਾਮ ਚਤੁष੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਯੂ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਮੱਧ ਭਾਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਵਿੱਚ 'ਕਪਿਲ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਘੋੜਾ ਲਿਜਾਣਾ' ਨਾਮਕ ਚੌਂਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯਾਸ਼ਿषਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਲਾਲਯਨ੍ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਉਪਾਕ੍ਰਮਤ ਤਂ ਯਜ੍ਞੇ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸਮ੍ਯਗੌਰ੍ਵਵਸਿष੍ਠਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਯਜਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸੁਸਮृਦ੍ਧਂ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਯਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵਂ ਬਭੂਵ ਹ
ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਕੰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਸਮਾਪਯਾਮਾਸੁਰ੍ਯਜਮਾਨਪੁਰਸ੍ਸਰਾਃ
ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਉਹ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਯਥਾਵਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚੈਵ ऋਤ੍ਵਿਜਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗ ਦੱਖਣਾ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤ੍ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਦਭ੍ਯਧਿਕਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਸੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯਾਮਾਸ ਗੁਰੂਨ੍ਸਦਸ੍ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਤੇ ਸਭਾ ਅੱਗੇ ਨਿਵਾ ਕੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ।
ਵਾਰਕੀਯਾਕਦਂਬੈਸ਼੍ਚ ਸੂਤਮਾਗਧਵਨ੍ਦਿਭਿਃ
ਵਾਰਕੀ ਅਤੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਭਟਾਂ, ਗਾਇਕਾਂ ਤੇ ਵੰਦੀਜਨਾਂ ਨਾਲ,
ਦੋਧੂਯਮਾਨਚਮਰੋ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨਰਾਜਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਜਸੀ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰਯੂਤੀਰਂ ਯਥਾਸ਼ਾਸ਼੍ਤ੍ਰਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰਯੂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਪਤ੍ਨੀਕਃ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਲਿਆ।
ਮਙ੍ਗਲ੍ਯੈਰ੍ਵੇਦਘੋषੈਸ਼੍ਚ ਸਹ ਵਿਪ੍ਰਜਨੇਰਿਤੈਃ
ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰੇ ਗਏ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਸਿਕ੍ਤਸਂਮृष੍ਟਭੂਭਾਗਾਪਣਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਥੇ ਜ਼ਮੀਨ ਛਿੜਕ ਕੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ ਤਤ੍ਰਾਗਰੁਧੂਪੋਤ੍ਥਗਨ੍ਧਾਮੋਦਿਤਦਿਙ੍ਮੁਖਮ੍
ਉਥੇ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਅਗਰ ਦੀ ਧੂਪ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਲਾਜਵਰ੍षੇਣ ਸਾਨਨ੍ਦਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ਼੍ਚ ਨਾਗਰੈਃ
ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲਾਜਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਸਂਭਾਵ੍ਯਮਾਨਃ ਸ਼ਨਕੈਰ੍ਜਗਮ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਆਹਿਸਤਾ ਆਹਿਸਤਾ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਭਾਵਯਾਮਾਸ ਸੁਹृਦੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਸਭਾਯਾਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਰੇਮੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਇਵਾਪਰਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਉਹ ਰਾਜਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਿਹਾ।
ਸਗਰਃ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਰੇਮੇ ਨृਪਵਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਗਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਵਸਿष੍ਠਾਨੁਮਤੇ ਰਾਜਾ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ।
ਸ ਪ੍ਰਿਯੋ ऽਭਵਦਤ੍ਯਰ੍ਥਮੁਦਾਰੈਸ਼੍ਚ ਗੁਣੈਰ੍ਨृਪਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਵਂ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਾਦੌਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਮਚਿਰੋਦਿਤਮ੍
ਨਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਨਵਾਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਚੰਦ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਮਨੁਰੂਪਾਭ੍ਯਾਂ ਰਮਮਾਣੋ ऽਵਸਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਯੋਗ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਵਸੁਧਾਂ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ।