ਸੋ ऽਹਂ ਤਸ੍ਯ ਨਿਯੋਗੇਨ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਵਰੋ ਮੁਨਿਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋਗੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੁਨੀ—
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਭਵਤੋ ਵਤ੍ਸ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਵਮਿਹਾਗਤਃ
''ਬੱਚੇ, ਤੇਰਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਸੁਭਾਗਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ।''
ਅਧਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ऽਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਾਗਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤਾਮ੍
''ਹੁਣ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਯਜਨ ਵੀ ਮੁੜ ਚੱਲ ਪਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇ।''
ਦਾਸ੍ਯੇ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮਪਿ ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਪਰਿਤੋषਿਤਃ
''ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।''
ਪਾਪਾਨਾਂ ਮਰਣਂ ਤ੍ਵੇषਾਂ ਨ ਚ ਸ਼ੋਚਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
''ਬੁਰਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।''
ਵਰਂ ਦਦਾਸਿ ਚੇਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਵਰਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
''ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਵਰ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ।''
ਤ੍ਵਦ੍ਰੋषਪਾਵਕਪ੍ਲੁष੍ਟਾਃ ਪਿਤਰੋ ਯੇ ਮਮਾਖਿਲਾਃ
''ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜੇ ਗਏ—''
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਹਤਾਨਾਂ ਤੁ ਨ ਹਿ ਪਿਣ੍ਡੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਃ
''ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।''
ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਿਤृਸਾਲੋਕ੍ਯਂ ਨ ਖਲੁ ਸ਼੍ਰੁਤਿਚੋਦਿਤਮ੍
''ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਲੋਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।''
ਵਰੇਣਾਨੇਨ ਭਗਵਨ੍ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਾਵਾਮ੍ਯਹਮ੍
''ਇਸ ਵਰ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।''
ਯੇਨੋਦ੍ਧਾਰਣਮੇਤੇषਾਂ ਵਹ੍ਨੇਃ ਕੋਪਸ੍ਯ ਵੈ ਭਵੇਤ੍
''ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਣ।''
ਨਿਰਯੋਦ੍ਧਾਰਣਂ ਤੇषਾਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਤ੍ਸ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
''ਬੱਚੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣਾ ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।''
ਕਾਲਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਂ ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪੌਤ੍ਰਸਂਭਵਃ
''ਹੁਣ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰ, ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰਾ ਪੋਤਾ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।''
ਰਾਜਾ ਭਗੀਰਥੋ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
''ਭਗੀਰਥ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਸੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇਗਾ—''
ਆਨੇष੍ਯਤਿ ਦਿਵੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
''ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆਏਗਾ।''
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਗਤਿਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਭਵਤਃ ਪਿਤਰੋ ऽਖਿਲਾਃ
ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁਰਖ ਸਵਰਗ ਦੀ ਰਹਿ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਾਗੀਰਥੀਤਿ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸਾ ਵਿਖ੍ਯਾਤਿਮੁਪੈष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਾਗੀਰਥੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਨਿਰਯਾਦਪਿ ਸਂਯਾਤਿ ਦੇਹੀ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਦਾ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾਮਹਾਯ ਚੈਵੈਨਮਸ਼੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯ
ਹੁਣ ਇਹ ਘੋੜਾ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ।
ਯਯੌ ਤੇਨਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸਾਕੇਤਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਸਾਕੇਤ ਨਗਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ੍ਯਵੇਦਯਚ੍ਚ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਮੁਨੇਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਥਾਨ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਅਤਃ ਪਰਮਨੁष੍ਠੇਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਿਂ ਮਯੇਤਿ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਮਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਕਪਿਲਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਾਸ਼੍ਵਾਨਯਨਂ ਨਾਮ ਚਤੁष੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਯੂ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਮੱਧ ਭਾਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਵਿੱਚ 'ਕਪਿਲ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਘੋੜਾ ਲਿਜਾਣਾ' ਨਾਮਕ ਚੌਂਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯਾਸ਼ਿषਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਲਾਲਯਨ੍ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਉਪਾਕ੍ਰਮਤ ਤਂ ਯਜ੍ਞੇ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸਮ੍ਯਗੌਰ੍ਵਵਸਿष੍ਠਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਯਜਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸੁਸਮृਦ੍ਧਂ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਯਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵਂ ਬਭੂਵ ਹ
ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਕੰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਸਮਾਪਯਾਮਾਸੁਰ੍ਯਜਮਾਨਪੁਰਸ੍ਸਰਾਃ
ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਉਹ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਯਥਾਵਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚੈਵ ऋਤ੍ਵਿਜਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗ ਦੱਖਣਾ ਦਿੱਤੀ।