ਇਨ੍ਧਨੀਭੂਤਦੇਹਾਸ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮਾਗਤਾਃ
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅੱਗ ਲਈ ਇੰਧਨ ਬਣ ਗਏ, ਹੁਣ ਸੰਪੂਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਯਤਸ੍ਤੇ ਤੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਸ਼ੋਕਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨष੍ਟਂ ਮृਤਮਤੀਤਂ ਚ ਨਾਨੁਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਾਃ
ਜੋ ਗਿਆ, ਮਰ ਗਿਆ ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਈ, ਉਸ ਲਈ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਸੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਤੁਰਗਾਨਯਨਾਰ੍ਥਾਯ ਨਿਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਘੋੜੇ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਨਾਰਦੋ ऽਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਮੁਨਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੇਖਦੇ-ਵੇਖਦੇ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਪਰਾਤਾਤ੍ਮਾ ਦਧ੍ਯੌ ਚਿਰਮੁਦਾਰਧੀਃ
ਉਸ ਦੀ ਅਕਲਮੰਦ ਜਿੰਦ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਸਿष੍ਠਃ ਪ੍ਰਾਹ ਰਾਜਾਨਂ ਸਾਂਤ੍ਵਯਨ੍ਦੇਸ਼ਕਾਲਵਿਤ੍
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ।
ਲਭਤੇ ਹृਦਿ ਚੇਚ੍ਛੋਕਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਧੀਰ ਤਯਾ ਫਲਮ੍
ਜੇਕਰ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਗ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਵਾਨੋ ऽਨਨ੍ਤਰਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਅਗਲੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧृਤਿਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਲਂਬ੍ਯ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਬਲ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਨੈਰਿਦਮਭਾषਤ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਖੱਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਪਤਿਤਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣੋ ਨਿਰਯੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਜੁਗ ਨਰਕ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਏ ਹਨ।
ਤ੍ਵਦਾਯਤ੍ਤਮਸ਼ੇषਂ ਮੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ऽਮੁਤ੍ਰ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਭਲਾ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।
ਤੁਰਗਾਨਯਨਾਰ੍ਥਾਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਮਹਾਤਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਆਦਾਯ ਤੁਰਗਂ ਵਤ੍ਸ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪੁੱਤਰ, ਘੋੜਾ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਕਪਿਲਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ,' ਕਹਿ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਕਪਿਲ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯਾਵਨਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਨੈਰਿਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਨਿਵ ਕੇ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਕੋਪਂ ਚ ਸਂਹਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਲੋਕਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਮ੍
ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਜਲਦੀ ਰੋਕ ਲੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮੁਪਯਾਹ੍ਯਾਸ਼ੁਲੋਕਾਃ ਸਂਤੁ ਗਤਵ੍ਯਥਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ।
ਯੇ ਤ੍ਵਤ੍ਕ੍ਰੋਧਾਗ੍ਨਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾਸ੍ਤਤ੍ਸਂਤਤਿਮਵੇਹਿ ਮਾਮ੍
ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਸਮਝ।
ਸੋ ऽਹਂ ਤਸ੍ਯ ਨਿਯੋਗੇਨ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਵਰੋ ਮੁਨਿਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋਗੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੁਨੀ—
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਭਵਤੋ ਵਤ੍ਸ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਵਮਿਹਾਗਤਃ
''ਬੱਚੇ, ਤੇਰਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਸੁਭਾਗਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ।''
ਅਧਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ऽਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਾਗਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤਾਮ੍
''ਹੁਣ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਯਜਨ ਵੀ ਮੁੜ ਚੱਲ ਪਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇ।''
ਦਾਸ੍ਯੇ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮਪਿ ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਪਰਿਤੋषਿਤਃ
''ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।''
ਪਾਪਾਨਾਂ ਮਰਣਂ ਤ੍ਵੇषਾਂ ਨ ਚ ਸ਼ੋਚਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
''ਬੁਰਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।''
ਵਰਂ ਦਦਾਸਿ ਚੇਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਵਰਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
''ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਵਰ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ।''
ਤ੍ਵਦ੍ਰੋषਪਾਵਕਪ੍ਲੁष੍ਟਾਃ ਪਿਤਰੋ ਯੇ ਮਮਾਖਿਲਾਃ
''ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜੇ ਗਏ—''
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਹਤਾਨਾਂ ਤੁ ਨ ਹਿ ਪਿਣ੍ਡੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਃ
''ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।''
ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਿਤृਸਾਲੋਕ੍ਯਂ ਨ ਖਲੁ ਸ਼੍ਰੁਤਿਚੋਦਿਤਮ੍
''ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਲੋਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।''