ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲੇ ਤਦਾ ਵਾਲੇ ਚਕਾਰਾਂਸ਼ੁਮਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਫਿਰ, ਨੇਕ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਅੰਸ਼ੁਮਤ ਨੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਵਵृਧੁਃ ਸਘਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮਨੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਸਗਰ ਪੁੱਤਰ ਇਕਠੇ ਪਲੇ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਅਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਾ ਨਿਤਰਾਮੇਕਘਰ੍ਮਾਣ ਏਵ ਚ
ਉਹ ਲੋਕ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧਰਮੀ ਸੀ।
ਅਧृष੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਜਨੋਪਦ੍ਰਵਕਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਟੱਲ ਸਨ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਬਬਾਧਿਰੇ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਮਸੁਰਾ ਇਵ ਕਾਮਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਵਾਂਗ ਦਬਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯ ਵषਟ੍ਕਾਰਂ ਬਭੂਵਾਰ੍ਤਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਵੇਦ ਪਾਠ ਤੇ 'ਵਸ਼ਟ' ਉਚਾਰਨ ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ, ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਂ ਪਰਮਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਾਸੁਰਮਹੋਰਗਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤਪਃ ਸਮਾਧਿਭਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਬਭੂਵ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਤਪੱਸੀਆਂ ਦੇ ਤਪ ਤੇ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਦੁਃਸ਼ੇਨ ਮਹਾਤਾਵਿष੍ਟਾ ਵਿਰਿਞ੍ਜਭਵਨਂ ਯਯੁਃ
ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਵਿਰਿੰਚੀ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਃ ਸਕਲਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਾਗਰਾਣਾਂ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਗਰਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤੱਬ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਕ੍ਸ਼ਣਮਨ੍ਤਰ੍ਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਗਾਦ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਃ
ਕੁਝ ਪਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਵਿਨਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਚਿਰੇਮੈਵ ਸਾਗਰਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸਾਗਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਾਤ੍ਰਮਨ੍ਯਤ੍ਤੁ ਸ ਏਵ ਸਕਲੇਸ਼ਿਤਾ
ਸਿਰਫ਼ ਨਾਂ ਮਾਤਰ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰਧੁਨਾ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਮਤਂ ਦ੍ਰਿਤੈਃ
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਕਰੋ।
ਜਾਤੋ ਜਗਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਵਰੋ ਭੁਵਿ
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ऽਧੁਨਾਂऽਭੋਧਾਵੇਕਾਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰ ਚਿਤ੍
ਉਹ ਹੁਣ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਿਸੇ ਇਕਾਂਤ ਥਾਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨਾਵ ਸਾਨਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਸ੍ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਂ ਤਦੁਪਹ੍ਵਰੇ
ਉਸ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਦੌਰਾਨ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਥਾਂ ਨੇੜੇ ਹੀ ਰਹੋ।
ਨਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਵਦਿष੍ਯਧ੍ਵਂ ਸ ਵਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇਗਾ।
ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾ ਯੂਯਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਵਿਬੁਧੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰੋ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤਂ ਵਿਬੁਧਸ਼੍ਰੇष੍ਟਂ ਤੇ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਯੋ ऽਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਹ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਉਪਦ੍ਰੁਤਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂਸਾਗਰੈਃ ਸਂਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੇ ਤੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਰਂਸ਼ੇਨ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪੀ ਭੁਵਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਜੋਗੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਤੇ ਧृਤੋ ਦੇਹੋ ਨ ਤੁ ਤ੍ਵਂ ਤਪਤਾਂ ਵਰਃ
ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਵਿਧਾਤੁਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਭਵਾਞ੍ਛਕ੍ਰੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਰਜਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪਰਿਤ੍ਰਾਤਾ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਂ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਯ ਚਾਪਦਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਾਖਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸਾਗਰੈਰ੍ਦਹ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਲੋਕਤ੍ਰਯਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੇ ਹਨ,
ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਾਨਸ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਨੇਕ ਆਦਮੀ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਕਲੈਰ੍ਦੇਵੈਰੁਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਨਯਨੇ ਸ਼ਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣੈਵ ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਵਿਨਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਾਗਰਾਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸੜ ਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਅਹਂ ਤੁ ਕਾਰਣਂ ਤੇषਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਾਂ।