ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ षष੍ਟਿਸਾਹਸ੍ਰਬੀਜਭੂਤੋ ਯਤਸ੍ਤਵ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਂ।
ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸਪਿਧਾਨੇषੁ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਸੰਭਾਲ।
ਯਥੋਕ੍ਤਸਂਖ੍ਯਾ ਪਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਓਹੋ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਤੇ षष੍ਟਿਸਾਹਸ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਜਾਯਤੇ ਨृਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ।
ਰਾਜਾ ਚ ਤਤ੍ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਯਥੌਰ੍ਵੇਣ ਸਮੀਰਿਤਮ੍
ਰਾਜੇ ਨੇ ਓਹੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਰਵੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਜ੍ਞੁਃ ਸਹਸੈਵਾਨੁਵਾਸਰਮ੍
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਟੁੱਟ ਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਚਾਨਕ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ।
ਵਵृਧੁਃ ਸਂਘਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍षष੍ਟਿਸਾਹਸ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਯਾ
ਉਹ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਵਧਦੇ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ।
ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੇ ਦੁਰਾਧਰ੍षਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਬੜੇ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਕੇਸ਼ਿਨੀਤਨਯਂ ਤ੍ਵੇਕਂ ਬਹੁਮਾਨ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਪਰ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਾਣਯੋਗ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।
ਸਚਾਪ੍ਯਾਨਨ੍ਦਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਗੁਣੈਃ ਸੁਹृਦੋ ऽਖਿਲਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਜਾਯਤ ਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਂਸ਼ੁਮਾਨਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਇੱਕ ਸੋਭਾਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰੀਣਯਾਮਾਸ ਸੁਤ੍ਦृਦਃ ਸ੍ਵਪਿਤਾਮਹਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਆਵਿष੍ਟੋ ਨष੍ਟਚੇष੍ਟੋ ऽਭੂਤ੍ਸ ਪਿਸ਼ਾਚੇਨ ਕੇਨ ਚਿਤ੍
ਉਹ ਕਿਸੇ ਪਿਸਾਚ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਬੈਠਾ।
ਕਸ੍ਯਾਚਿਦ੍ਵਿषਯੇ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਭੂਤਧਨਧਾਨ੍ਯਵਾਨ੍
ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਬਹੁਤ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗ੍ਰਹੀਤੁਮਾਰੇਭੇ ਵਣਿਗ੍ਲੋਭਵਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਪਾਰੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਉਹਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੋ ऽਹਂ ਚਿਰਾਦਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਵਸਨ੍ਨਿਧਿਪਾਲਕਃ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਤੇ ਭੁੱਖਾ ਹਾਂ।
ਕਾਮਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਨਿਧਿਮੇਨਂ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੈ ਲੈ।
ਆਦਤ੍ਤ ਚ ਨਿਧਿਂ ਤਂ ਤੁ ਪਿਸ਼ਾਚੇਨਾਨੁਮੋਦਿਤਃ
ਉਸਨੇ ਪਿਸ਼ਾਚ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਉਹ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਾਪ੍ਰਦਾਨੋਤ੍ਥਰੋषਂ ਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧੇ ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਅਧੂਰੀ ਵਾਅਦੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਗੁੱਸੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਅਪਨੀਤਧਨਃ ਸੋ ऽਪਿ ਮਮਾਰ ਵ੍ਯਥਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਵੀ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ।
ਬਭੂਵ ਕਾਲੇ ਕੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾਂ ਤਨਯੋ ऽਨ੍ਵਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਘਰ ਅਨਵਯਵਰਧਨ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਵਾਯੁਭੂਤੋ ऽਵਿਸ਼ਦ੍ਦੇਹਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ।
ਮਤਿਵਿਭ੍ਰਂਸ਼ਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੁਹੁਸ੍ਤੇਨ ਬਲਾਤ੍ਕृਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਅਕਲ ਭਟਕ ਗਈ।
ਬਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਯੂਨਃ ਸ੍ਥਵਿਰਾਨ੍ਯੋषਿਤਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਖਲਃ
ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੱਚਿਆਂ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪੌਰਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਕਦਰ੍ਯਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰੀ, ਉਸ ਦੀ ਕੰਜੂਸੀ ਦੇਖ ਕੇ,
ਰਾਜਾ ਚ ਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਤਮਾਹੂਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ।
ਬਹੁਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿषਿਦ੍ਧੋ ऽਪਿ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸਦਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਿਤਾ ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਰਿਹਾ,
ਨਾਸ਼ਕਤ੍ਤਂ ਯਦਾ ਪਾਪਾਦ੍ਵਿਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਯਿਤੁਂ ਨृਪਃ
ਪਰ ਰਾਜਾ ਉਸਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਲੋਕਾਪਵਾਦਭੀਰੁਤ੍ਵਾਦ੍ਵਿषਯਾਨਤ੍ਯਜਤ੍ਤਦਾ
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਮਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਸਗਰਚਰਿਤੇ ऽਸਮਞ੍ਜਸਤ੍ਯਾਗੋ ਨਾਮੈਕਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਯੂ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮੱਧ ਭਾਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਵਿਚ ਸਗਰ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ 'ਅਸਮੰਜਸ ਦਾ ਤਿਆਗ' ਨਾਮਕ ਇਕਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।