ਵਰਯਾਮਾਸ ਤਨਯਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨਨ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਪਰਾ
ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਸਭਾਰ੍ਯਾਮਨੁਮਾਨ੍ਯੈਨਂ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਲਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਸਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਪੁਰੀਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸਮੇਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਆਨਨ੍ਦਿਤਃ ਪੌਰਜਨੈ ਰੇਮੇ ਪਰਮਯਾ ਮੁਦਾ
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਉਲਾਸ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਰਾਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਾਵੋਚਤਾਂ ਗਰ੍ਭਂ ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਹ ਸਂਤੋषਸਂਪਤ੍ਤ੍ਯਾ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਪੌਰਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਸੰਤੋਖ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਸਮੇਤ, ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਅਸੂਯਤਾਗ੍ਨਿਗਰ੍ਭਾਭਂ ਕੁਮਾਰਮਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਬੇਹੱਦ ਸੀ।
ਅਸਮਞ੍ਚਸ ਇਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾ ਕਰੋਨ੍ਨृਪਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਅਸਮਾਂਜਸ ਰੱਖਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਸੂਤਂ ਤੁ ਤਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾਕਰੋਨ੍ਮਨਃ
ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਂਭਾਵਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਮੁਵਾਚ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ षष੍ਟਿਸਾਹਸ੍ਰਬੀਜਭੂਤੋ ਯਤਸ੍ਤਵ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਂ।
ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸਪਿਧਾਨੇषੁ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਸੰਭਾਲ।
ਯਥੋਕ੍ਤਸਂਖ੍ਯਾ ਪਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਓਹੋ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਤੇ षष੍ਟਿਸਾਹਸ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਜਾਯਤੇ ਨृਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ।
ਰਾਜਾ ਚ ਤਤ੍ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਯਥੌਰ੍ਵੇਣ ਸਮੀਰਿਤਮ੍
ਰਾਜੇ ਨੇ ਓਹੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਰਵੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਜ੍ਞੁਃ ਸਹਸੈਵਾਨੁਵਾਸਰਮ੍
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਟੁੱਟ ਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਚਾਨਕ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ।
ਵਵृਧੁਃ ਸਂਘਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍षष੍ਟਿਸਾਹਸ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਯਾ
ਉਹ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਵਧਦੇ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ।
ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੇ ਦੁਰਾਧਰ੍षਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਬੜੇ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਕੇਸ਼ਿਨੀਤਨਯਂ ਤ੍ਵੇਕਂ ਬਹੁਮਾਨ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਪਰ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਾਣਯੋਗ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।
ਸਚਾਪ੍ਯਾਨਨ੍ਦਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਗੁਣੈਃ ਸੁਹृਦੋ ऽਖਿਲਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਜਾਯਤ ਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਂਸ਼ੁਮਾਨਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਇੱਕ ਸੋਭਾਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰੀਣਯਾਮਾਸ ਸੁਤ੍ਦृਦਃ ਸ੍ਵਪਿਤਾਮਹਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਆਵਿष੍ਟੋ ਨष੍ਟਚੇष੍ਟੋ ऽਭੂਤ੍ਸ ਪਿਸ਼ਾਚੇਨ ਕੇਨ ਚਿਤ੍
ਉਹ ਕਿਸੇ ਪਿਸਾਚ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਬੈਠਾ।
ਕਸ੍ਯਾਚਿਦ੍ਵਿषਯੇ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਭੂਤਧਨਧਾਨ੍ਯਵਾਨ੍
ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਬਹੁਤ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗ੍ਰਹੀਤੁਮਾਰੇਭੇ ਵਣਿਗ੍ਲੋਭਵਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਪਾਰੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਉਹਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੋ ऽਹਂ ਚਿਰਾਦਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਵਸਨ੍ਨਿਧਿਪਾਲਕਃ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਤੇ ਭੁੱਖਾ ਹਾਂ।
ਕਾਮਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਨਿਧਿਮੇਨਂ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੈ ਲੈ।
ਆਦਤ੍ਤ ਚ ਨਿਧਿਂ ਤਂ ਤੁ ਪਿਸ਼ਾਚੇਨਾਨੁਮੋਦਿਤਃ
ਉਸਨੇ ਪਿਸ਼ਾਚ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਉਹ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਾਪ੍ਰਦਾਨੋਤ੍ਥਰੋषਂ ਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧੇ ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਅਧੂਰੀ ਵਾਅਦੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਗੁੱਸੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਅਪਨੀਤਧਨਃ ਸੋ ऽਪਿ ਮਮਾਰ ਵ੍ਯਥਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਵੀ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ।