ਵृਕਸੂਕਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ਼ਰਭਰ੍ਕ੍ਸ਼ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਾਃ
ਭੇਡ, ਸੂਰ, ਬਾਘ, ਸਰਭ, ਰੀਛ ਅਤੇ ਬਾਂਦਰ—
ਵਨੇ ऽਤ੍ਰ ਸਹਜਂ ਵੈਰਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਮੈਤ੍ਰੀਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਵੈਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮਿਤਰਤਾ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਨ ਕ੍ਵਾਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਭੁਵਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਐਸਾ ਚਮਤਕਾਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ।
ਰਿਪੁਭਿਃ ਸਹ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯੋਪਦਿष੍ਟਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਮ੍ਯਗ੍ਰਾਜ੍ਯਮਪਾਲਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਦੱਸੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੈ।
ਭਵਦ੍ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਾ ਸਂਜਾਤਾ ਸਾਪੇਕ੍ਸ਼ਾ ਭृਗੁਪੁਙ੍ਗਵ
ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਿਤृਪਿਣ੍ਡਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸਹ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਭੁਵਃ
ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਨਾਨਯੋ ऽਪਹਰ੍ਤ੍ਤਾਂ ਲੋਕਂऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਮੇਤਿ ਤ੍ਵਾਮੁਪਾਗਤਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਨੌਰ੍ਵਃ ਸਨਿਦੇਸ਼ਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਭਗਵਾਨ ਔਰਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਤਤੋ ऽਭੀष੍ਟਂ ਭਵਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਵਿਚਾਰਮਾ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾ ਲਵੋਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਿਰਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਆਪਣੇ ਦੋਨਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿਆ।
ਮੁਨੇਰਤਨੁਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਵਿਨਯਾਚਾਰਭਕ੍ਤਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ, ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਰਾਜਪਤ੍ਨ੍ਯੌ ਸਮਾਹੂਯ ਇਦਂ ਵਚਨਮ ਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਦਿਆਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਊਚਤੁਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਕਾਮਯਾਵੇਤਿ ਸਾਦਰਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੋ।'
ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚਪ੍ਰਿਯਕਾਮੇਨ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ऽਯਮੀਪ੍ਸਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮਨਚਾਹਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਵੇਤਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮਨ੍ਯਚ੍ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਚਨਂ ਮਮ
ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਹੋਰ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਤਥਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਂ ਸਂਭੂਤਿਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਵੀ, ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਕृਤਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਨਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਚਿਰਾਦਿਵ
ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਅਭੀਪ੍ਸਿਤਂ ਤੁ ਯਦ੍ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੇਕਰ ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸ ਦੇਵੇ।
ਵਰਯਾਮਾਸ ਤਨਯਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨਨ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਪਰਾ
ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਸਭਾਰ੍ਯਾਮਨੁਮਾਨ੍ਯੈਨਂ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਲਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਸਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਪੁਰੀਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸਮੇਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਆਨਨ੍ਦਿਤਃ ਪੌਰਜਨੈ ਰੇਮੇ ਪਰਮਯਾ ਮੁਦਾ
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਉਲਾਸ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਰਾਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਾਵੋਚਤਾਂ ਗਰ੍ਭਂ ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਹ ਸਂਤੋषਸਂਪਤ੍ਤ੍ਯਾ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਪੌਰਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਸੰਤੋਖ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਸਮੇਤ, ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਅਸੂਯਤਾਗ੍ਨਿਗਰ੍ਭਾਭਂ ਕੁਮਾਰਮਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਬੇਹੱਦ ਸੀ।
ਅਸਮਞ੍ਚਸ ਇਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾ ਕਰੋਨ੍ਨृਪਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਅਸਮਾਂਜਸ ਰੱਖਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਸੂਤਂ ਤੁ ਤਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾਕਰੋਨ੍ਮਨਃ
ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਂਭਾਵਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਮੁਵਾਚ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।