ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਤ੍ਵਮਨੁਧ੍ਯਾਤਾ ਸ਼ਮਂ ਭਾਰ੍ਗਵਸਤ੍ਤਮਃ
ਭਾਰਗਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆ।
ਸੋ ऽਹਂ ਕਥਮਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਂ ਸਕਲਾਰਿਵਿਨਿਗ੍ਰਹੇ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਨ ਹ੍ਯਨ੍ਯਮਭਿਜਾਨਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਪਿਤਰਂ ਚ ਮੇ
ਸੱਚਮੁਚ, ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਵਿਜਿਤਾ ਯਦਨੁਸ੍ਮृਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਾ ਤਪਸਸ੍ਤਵ
ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਤਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸਂਹਰ੍ਤ੍ਤੁਮਪਿ ਚ ਸ਼ਕ੍ਨੋष੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂੰ ਰਚਣ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
ਇਹ ਤਸ੍ਯੈਕਦੇਸ਼ੋ ऽਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵਿਸ੍ਮਯਪ੍ਰਦਃ
ਇੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਅਜੀਬ ਚਮਤਕਾਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਪਿਬਤ੍ਯਂਭਃ ਸ਼ਨੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਕਂ ਤੇ ਤਪੋਵਨੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਮृਗਸ਼ृਙ੍ਗਾਗ੍ਰੇ ਗਣ੍ਡਕਣ੍ਡੂਯਨਂ ਰੁਰੁਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮ੍ਰਿਗ ਆਪਣੀ ਸਿੰਗ ਦੇ ਆਗੇ ਨਾਲ ਗਲ ਖੁਜਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੀ ਤ੍ਵਤ੍ਤਪਸਾਵਾਸੇ ਸੈਵ ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਤਚ੍ਛਿਸ਼ੂਨ੍
ਤੇਰੇ ਤਪ ਦੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਬਾਘਣ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ऽਨੁਸਰਨ੍ਤੌ ਤ੍ਵਦ੍ਭਯਾਦੇਕਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਃ
ਤੇਰੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਆ ਕੇ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ, ਇਕ ਥਾਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵृਕਸੂਕਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ਼ਰਭਰ੍ਕ੍ਸ਼ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਾਃ
ਭੇਡ, ਸੂਰ, ਬਾਘ, ਸਰਭ, ਰੀਛ ਅਤੇ ਬਾਂਦਰ—
ਵਨੇ ऽਤ੍ਰ ਸਹਜਂ ਵੈਰਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਮੈਤ੍ਰੀਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਵੈਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮਿਤਰਤਾ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਨ ਕ੍ਵਾਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਭੁਵਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਐਸਾ ਚਮਤਕਾਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ।
ਰਿਪੁਭਿਃ ਸਹ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯੋਪਦਿष੍ਟਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਮ੍ਯਗ੍ਰਾਜ੍ਯਮਪਾਲਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਦੱਸੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੈ।
ਭਵਦ੍ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਾ ਸਂਜਾਤਾ ਸਾਪੇਕ੍ਸ਼ਾ ਭृਗੁਪੁਙ੍ਗਵ
ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਿਤृਪਿਣ੍ਡਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸਹ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਭੁਵਃ
ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਨਾਨਯੋ ऽਪਹਰ੍ਤ੍ਤਾਂ ਲੋਕਂऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਮੇਤਿ ਤ੍ਵਾਮੁਪਾਗਤਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਨੌਰ੍ਵਃ ਸਨਿਦੇਸ਼ਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਭਗਵਾਨ ਔਰਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਤਤੋ ऽਭੀष੍ਟਂ ਭਵਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਵਿਚਾਰਮਾ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾ ਲਵੋਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਿਰਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਆਪਣੇ ਦੋਨਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿਆ।
ਮੁਨੇਰਤਨੁਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਵਿਨਯਾਚਾਰਭਕ੍ਤਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ, ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਰਾਜਪਤ੍ਨ੍ਯੌ ਸਮਾਹੂਯ ਇਦਂ ਵਚਨਮ ਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਦਿਆਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਊਚਤੁਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਕਾਮਯਾਵੇਤਿ ਸਾਦਰਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੋ।'
ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚਪ੍ਰਿਯਕਾਮੇਨ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ऽਯਮੀਪ੍ਸਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮਨਚਾਹਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਵੇਤਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮਨ੍ਯਚ੍ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਚਨਂ ਮਮ
ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਹੋਰ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਤਥਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਂ ਸਂਭੂਤਿਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਵੀ, ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਕृਤਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਨਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਚਿਰਾਦਿਵ
ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਅਭੀਪ੍ਸਿਤਂ ਤੁ ਯਦ੍ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੇਕਰ ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸ ਦੇਵੇ।