ਗਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਵਿਨਿਵੇਦ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੁੱਤਰ-ਹੀਣਤਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਸਗਰੋਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਗਰ ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ,
ਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਪ੍ਰਵਰੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਵਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਜਗਾਮ ਰਥਘੋषੇਣ ਮੇਘਨਾਦਾਤਿਸ਼ਙ੍ਕਿਭਿਃ
ਉਹ ਰਥਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਿਯਾਭ੍ਯਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਰਾਜਨ੍ਸਾਰਙ੍ਗਾਂਸ੍ਤਿਮਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਪੁष੍ਪਫਲੋਪੇਤਾਨ੍ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਮੁਦਿਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਪਲ੍ਲਵਚ੍ਛਾਯੈਰਭਿਤਃ ਸਂਭृਤਂ ਨਗੈਃ
ਨਰਮ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਭਿਰਾਮਜਨਕੈਸ੍ਸਂਘੁष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍
ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸੂਨਸ੍ਤਬਕਾਨਮ੍ਰਬਲ੍ਲਰੀਵੇਲ੍ਲਿਤਦ੍ਰੁਮਮ੍
ਝੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਰੁੱਖ ਹਿਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਸ਼ਿਖਿਸਾਰਙ੍ਗਕੂਜਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਮਸਤ ਮੋਰਾਂ ਤੇ ਹਿਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਂਚਰਤ੍ਕਿਨ੍ਨਰੀਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਵਿਰਾਜਦ੍ਵਨਗਹ੍ਵਰਮ੍
ਕਿੰਨਰੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਘਣੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਸੁਸ੍ਵਰੈਰਾਵृਤੋਪਾਨ੍ਤੈਃ ਸਰੋਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਨੈਃ ਪਰਿਵਹਨ੍ਮਨ੍ਦਮਾਰੁਤਾਪੂਰ੍ਣਦਿਙ੍ਮੁਖਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਸਾਰੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਮਿੱਠੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਰਥੇਨਾਥ ਨृਪਃ ਪ੍ਰਹਰ੍षਂ ਪਰਮਂ ਯਯੌ
ਰਾਜਾ ਜਦ ਆਪਣੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਾਹਾਦਵਰੁਰੋਹ ਵੈ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਆਇਆ।
ਆਸਸਾਦਾਸ਼੍ਰਮੋਪਾਨ੍ਤਂ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਮੁਨਿਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵਿਨੀਤਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਂ ਤਦਾ
ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਨਿਮਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਨਨਾਮ ਸ਼ਿਰਸਾ ਰਾਜਾ ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਮੁਦਾ
ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ।
ਉਪਵਿਸ਼ੇਤਿ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਵੈ ਸਹ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਆਤਿਥ੍ਯੇਨ ਚ ਵਨ੍ਯੇਨ ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਤਮਤੋषਯਤ੍
ਉਹ ਨੇ, ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਆਦਰ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨ-ਨਵਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜਾਨਮਬ੍ਰਵੀਦੌਰ੍ਵਃ ਸ਼ਨੈਰ੍ਮृਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵਚਃ
ਉਰਵਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹੌਲੇ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਪਿਧਰ੍ਮੇਣ ਸਕਲਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
ਫਲਨ੍ਤਿ ਹਿ ਗੁਣਾਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਸਕਲਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਧਰਮ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਕਿਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸ੍ਵਯਂ ਯੇਨਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਧਰਮ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਆਪ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ?
ਸਬਲੋਨਗਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕृਤਦਾਰੋ ਭਵਾਨਿਤਿ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਸੁਖਿਨੋ ਨੂਨਂ ਤੇਨੈਵੇਹ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਮਾਯਾਤੋ ऽਸਿ ਮੇ ਵਦ
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਦੱਸ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ
ਉਹ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਮਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਸਗਰਸ੍ਯੌਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਗਮਨਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿਚ, ਵਾਯੂ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਿਤ, ਮੱਧ ਭਾਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਵਿਚ, ਪੰਜਾਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ 'ਸਗਰ ਦਾ ਉਰਵਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆਉਣਾ' ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।