ਕਰੈਸ਼੍ਚ ਸ ਨृਪਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸਂਕੇਤਗਾਨਪਿ
ਉਹ ਨੇ ਨਜ਼ਰਾਨਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਅਨੁਜਜ੍ਞੇ ਨਰਪਤਿਃ ਸਮਸ੍ਤਾਨਨੁਯਾਯਿਨਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਨੈਰਪੀਡਯਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮੁਪਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਆਹਿਸਤਾ ਆਹਿਸਤਾ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰਿਆਸਤ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਨਾਨਾਜਨਪਦੈਸ੍ਤੂਰ੍ਮਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਕਈ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਨਗਰੀਂ ਤਾਮਲਞ੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਹੋਤ੍ਸਵਸਮੁਤ੍ਸੁਕਃ
ਵੱਡੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ।
ਸਿਕ੍ਤਸਂਮृष੍ਟਭੂਭਾਗਾ ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭਸ਼ਤਾਵृਤਾ
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਕੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਭਰੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਾਗਰੁਧੂਪਾਞਢ੍ਯਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕੁਸੁਮੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਹਰ ਥਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਸੂਨਲਾਜਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਮਹਾਪਥਾ
ਮੁੱਖ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸਂਬੂਜਿਤਾਸ਼ੇषਵਾਸ੍ਤੁਦੇਵਤਾਗृਹਮਾਲਿਨੀ
ਘਰ ਦੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰ ਸਜਾਏ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਰ੍ਤ੍ਦृष੍ਟੈਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਾ
ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਵਟ ਹੋਈ।
ਵਾਰਕਾਤਾਕਦਬੈਸ਼੍ਚ ਨਗਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਵृਤਾਃ
ਘੜਿਆਂ ਤੇ ਦੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਤੈਃ ਸਮੇਤ੍ਯ ਨृਪਤਿਰ੍ਲਬ੍ਧਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦ ਸਕ੍ਤ੍ਕ੍ਰਿਯਃ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਸੀਸਾਂ ਲੀਆਂ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ।
ਨਾਨਾਵਾਦਿਤ੍ਰਸਂਘੋषਮਿਸ਼੍ਰੇਣ ਮਧੁਰੇਣ ਚ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਦਿਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਨਾਲ,
ਆਨਨ੍ਦਯਨ੍ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਃ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਸੂਤਮਾਗਧਵਨ੍ਦਿਭਿਃ
ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਗਾਇਕਾਂ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਉਹ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਕਲਤਾਲਰਵੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰਵੀਣਾਵੇਣੁਤਲਸ੍ਵਨੈਃ
ਤਾਲ, ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ ਤੇ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਮਿਲੀ-ਝੁਲੀ ਧੁਨ ਨਾਲ,
ਅਨ੍ਵੀਯਮਾਨੋ ਵਿਲਸਚ੍ਛ੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰਵਿਰਾਜਿਤਃ
ਚਮਕਦੇ ਸਫੈਦ ਛਤਰੀ ਹੇਠਾਂ, ਉਹ ਦੀ ਪੀਛੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ,
ਪੁਰੀਮਯੋਧ੍ਯਾਮਵਿਸ਼ਤ੍ਸ੍ਵਪੁਰੀਮਿਵ ਵਾਸਵਃ
ਉਹ ਅਯੋਧਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਗਾਮ ਮਧ੍ਯੇਨਗਰਂ ਗृਹਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦਲਙ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਘਰ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਗृਹਂ ਮਾਤੁਰ੍ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪਾਦੌ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਪ੍ਰਣਾਮਮਕਰੋਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਸਂਭ੍ਰਮਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪਰ੍ਯष੍ਵਜਤ ਚਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਹ ਮਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਠੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਸ ਤਾਂ ਸਂਭਾਵ੍ਯ ਕਥਯਾ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚਿਰਾਦਿਵ
ਉਹ ਮਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਵਾਂਗ ਉਥੇ ਰਿਹਾ।
ਤਤਃ ਸਾਨੁਚਰੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵੇਤਵ੍ਯਜਨਵੀਜਿਤਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਫੈਦ ਚੰਵਰ ਨਾਲ ਝਲਦੇ ਹੋਏ,
ਸਂਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਭਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਮਨੇਕਨृਪਸੇਵਿਤਾਮ੍
ਕਈ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸਿਂਹਾਸਨੇ ਸ਼ੁਭੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਨਿषਸਾਦ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਨਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਃ ਕਥਾਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਸ ਤਤ੍ਰ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਥੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਪਾਲਯਿਤ੍ਵੈਵਂ ਜਿਤਦਿਙ੍ਮਣ੍ਡਲੋ ਨृਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ,
ਸ੍ਵਪ੍ਰਭਾਵਜਿਤਾਸ਼ੇषਵੈਰਿਰ੍ਦਿਙ੍ਮਣ੍ਡਲਾਧਿਪਃ
ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ,
ਸ੍ਵਰ੍ਯਾਤਸ੍ਯ ਪਿਤੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਰਿਭਾਵਮਮਰ੍षਿਤਃ
ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ ਬੇਇਜ਼ਤੀ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।