ਧਿਕ੍ਕृਤਾ ਸਤਤਂ ਸਰ੍ਵੇਨृਸ਼ਂਸਾ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਾਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਸਭ ਵਲੋਂ ਧਿਕਾਰੇ ਜਾਂਦੇ, ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਬੇਸ਼ਰਮ ਸਨ।
ਕ੍ਰੂਰਾਸ਼੍ਚ ਸਂਘਸ਼ੋ ਲੋਕੇ ਬਭੂਵੁਰ੍ਮ੍ਲੇਛਜਾਤਯਃ
ਕ੍ਰੂਰ ਮਲੇਛ ਜਾਤੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਏਤਾ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਸਦ੍ਭਿਃ ਸਤਤਮਵਮਤਾ ਜਾਤਯੋ ऽਸਤ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਵਰ੍ਤ੍ਤਨ੍ਤੇ ਦੁष੍ਟਚੇष੍ਟਾ ਜਗਤਿ ਨਰਪਤੇਃ ਪਾਲਯਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮ੍
ਇਹ ਜਾਤੀਆਂ ਅੱਜ ਵੀ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਮਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਸਗਰੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸਗਰਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਪਾਲਨਂ ਨਾਮਾष੍ਟਾਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਧਿਆ ਭਾਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਵਿੱਚ, ਵਾਯੂ ਵਲੋਂ ਕਹੀ ਸਾਗਰ ਦੀ ਕਥਾ 'ਸਾਗਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ' ਨਾਮਕ ਅਠਵੀਂ-ਚੁਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਦਰ੍ਭਾਨਭ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਤ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਿਦਰਭ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਕੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾਖ੍ਯਾਮਨੁਪਮਾਮਨੁਰੂਪਾਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਢੁਕਵੀਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ੁਭੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਕੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਣਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਭੂਮਿਪਃ
ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ।
ਵਿਦਰ੍ਭਰਾਜ੍ਞਾ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤਤੋ ਗਨ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਜਕ੍ਰਮੇ
ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਚਲਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਤ੍ਪੁਰਾਦ੍ਰਾਜਾ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਨੁਪੇਯਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਧਨੌਘੈਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਮਧੁਰਾਯਾ ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੌ
ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਧਨ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਮਧੁਰਾ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਰੈਸ਼੍ਚ ਸ ਨृਪਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸਂਕੇਤਗਾਨਪਿ
ਉਹ ਨੇ ਨਜ਼ਰਾਨਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਅਨੁਜਜ੍ਞੇ ਨਰਪਤਿਃ ਸਮਸ੍ਤਾਨਨੁਯਾਯਿਨਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਨੈਰਪੀਡਯਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮੁਪਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਆਹਿਸਤਾ ਆਹਿਸਤਾ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰਿਆਸਤ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਨਾਨਾਜਨਪਦੈਸ੍ਤੂਰ੍ਮਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਕਈ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਨਗਰੀਂ ਤਾਮਲਞ੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਹੋਤ੍ਸਵਸਮੁਤ੍ਸੁਕਃ
ਵੱਡੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ।
ਸਿਕ੍ਤਸਂਮृष੍ਟਭੂਭਾਗਾ ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭਸ਼ਤਾਵृਤਾ
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਕੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਭਰੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਾਗਰੁਧੂਪਾਞਢ੍ਯਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕੁਸੁਮੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਹਰ ਥਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਸੂਨਲਾਜਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਮਹਾਪਥਾ
ਮੁੱਖ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸਂਬੂਜਿਤਾਸ਼ੇषਵਾਸ੍ਤੁਦੇਵਤਾਗृਹਮਾਲਿਨੀ
ਘਰ ਦੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰ ਸਜਾਏ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਰ੍ਤ੍ਦृष੍ਟੈਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਾ
ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਵਟ ਹੋਈ।
ਵਾਰਕਾਤਾਕਦਬੈਸ਼੍ਚ ਨਗਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਵृਤਾਃ
ਘੜਿਆਂ ਤੇ ਦੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਤੈਃ ਸਮੇਤ੍ਯ ਨृਪਤਿਰ੍ਲਬ੍ਧਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦ ਸਕ੍ਤ੍ਕ੍ਰਿਯਃ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਸੀਸਾਂ ਲੀਆਂ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ।
ਨਾਨਾਵਾਦਿਤ੍ਰਸਂਘੋषਮਿਸ਼੍ਰੇਣ ਮਧੁਰੇਣ ਚ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਦਿਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਨਾਲ,
ਆਨਨ੍ਦਯਨ੍ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਃ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਸੂਤਮਾਗਧਵਨ੍ਦਿਭਿਃ
ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਗਾਇਕਾਂ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਉਹ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਕਲਤਾਲਰਵੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰਵੀਣਾਵੇਣੁਤਲਸ੍ਵਨੈਃ
ਤਾਲ, ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ ਤੇ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਮਿਲੀ-ਝੁਲੀ ਧੁਨ ਨਾਲ,
ਅਨ੍ਵੀਯਮਾਨੋ ਵਿਲਸਚ੍ਛ੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰਵਿਰਾਜਿਤਃ
ਚਮਕਦੇ ਸਫੈਦ ਛਤਰੀ ਹੇਠਾਂ, ਉਹ ਦੀ ਪੀਛੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ,
ਪੁਰੀਮਯੋਧ੍ਯਾਮਵਿਸ਼ਤ੍ਸ੍ਵਪੁਰੀਮਿਵ ਵਾਸਵਃ
ਉਹ ਅਯੋਧਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਗਾਮ ਮਧ੍ਯੇਨਗਰਂ ਗृਹਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦਲਙ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਘਰ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਗृਹਂ ਮਾਤੁਰ੍ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।