ਔਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵਿਵृਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਭਵਾਂਸ੍ਤੇਨਾਨੁਕਂਪਿਤਃ
ਤੂੰ ਔਰਵਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਪਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿੱਤੀ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਨृਪਤਿਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ऽਭਵਦ੍ਭੁਵਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਯਦ੍ਵਂਸ਼ਜੈਰ੍ਜਿਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਵਨਮਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ।
ਏਤਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਤਵ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਰ੍ਨृਪਤੇਃ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਚਤੁष੍ਟਯੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਇਸ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਲਕੜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਮੁਨੇ ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਮੁਨੀ, ਜਾਮਦਗਨਿ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਤੈਨੂੰ?
ਤਤਃ ਸ ਸਗਰੋ ਰਾਜਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਮੁਨਿਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਤਮੁਪਦੇਸ਼ੇਨ ਤਤ੍ਰਾਨੁਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ
ਸਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾਤੁ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਸ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਸਗਰੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਦীক্ষਾ ਦਿੱਤੀ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਵਿਧਿਨਾ ਤੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਜਗੰਨਾਥ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮਕਰੋਦ੍ਰਾਜਾ ਵ੍ਰਤਮੇਤਦਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੱਡੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਇਹ ਉੱਚਾ ਵਰਤ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਥਾਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਅਨੁਮਤੀ ਲੈ ਲਈ।
ਸਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਯਾਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਜਗਾਮ ਨਿਜਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਮਧਿਵਸ੍ਨ੍ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵਯਸੈਵ ਸ ਬਾਲੋ ऽਭੂਤ੍ਕਰ੍ਮਣਾ ਵृਦ੍ਧਸਂਮਤਃ
ਉਹ ਉਮਰ ਵਿਚ ਤਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਵੱਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲੀ।
ਸੁਦੀਰ੍ਘਂ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਿਤ੍ਯੁष੍ਣਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਹृਦਯੋ ऽਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਰਾਤ ਦਿਨ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਗਰਮ ਆਹ ਭਰਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ੋਕਾਵਿष੍ਟਃ ਸਰੋषਂ ਸਕਲਰਿਪੁਕੁਲੋਚ੍ਛਿਤ੍ਤਯੇ ਸਤ੍ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਸ਼੍ਚਕੇ ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਪਰਿਭਵਮਨਲਂ ਸੋਢੁਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼੍ਯਃ
ਦੁੱਖ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਕਸਮ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨੂੰ ਸਹਿ ਗਿਆ।
ਰਿਪੁਂ ਜੇਤੁਂ ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਕਲਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਜ਼ਰ ਲਾਈ।
ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਂਵृਤੋ ਰਾਜਾ ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਾਤ੍
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਮਤ੍ਤੈਰ੍ਮਾਤਙ੍ਗਯੂਥੈਃ ਸਕੁਲਗਿਰਿਕੁਲੇਨੈਵ ਭੂਮਣ੍ਡਲੇਨ ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰਧ੍ਵਜੌਘੈਰਪਿ ਸ਼ਸ਼ਿਸੁਕਰਾਭਾਤਖੇਨੈਵ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮ੍
ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਚਾਂਦ ਵਰਗੇ ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੇ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਚਤੁਰਙ੍ਗਸੈਨ੍ਯਨਿਕਰਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋਦਸਂਭੂਤਭੂਰੇਣੁਪ੍ਰਾਵृਤਿਰੁਤ੍ਸ੍ਥਲੀ ਸਮਭਵਦ੍ਭੂਮਿਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਚੌਕਸ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਜਥਿਆਂ ਦੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਧਰਤੀ ਉੱਡਦੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਦੂਰਾਦੇਵਾਭਿਸ਼ਂਸਨ੍ਨਰਿਨਗਰਨਿਰੋਧੇषੁ ਕਰ੍ਮਾਭਿषਙ੍ਗੇ ਤੇषਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਪਯਾਨਕ੍ਸ਼ਣਮਭਿਦਿਸ਼ਤਿ ਪ੍ਰਾਣਿਧੈਰ੍ਯਂ ਵਿਧਤ੍ਤੇ
ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਤੇ ਲੜਾਈਆਂ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾ ਲੈਂਦਾ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹਮਲੇ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਜਾਸੂਸਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਹਿੰਮਤ ਦਿਖਾਉਂਦਾ।
ਵਿਜਿਗੀषੁਰ੍ਦਿਸ਼ੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਸ੍ਯਾਭਿਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਰਾਜਾ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਨृਪਤੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸ੍ਵਪਦਾਨੁਗਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਨੁਯਾਈ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਏਵਂ ਸ ਵਿਸਰਨ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖੋ ਨृਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨृਪੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਗ੍ਰਰਥਕੁਞ੍ਜਰੈਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ।
ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਯਤ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ ਬਲਾਨਿ ਮਹਾਹਵੇ
ਜਿੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਹੈਹਯਭੂਪਾਲਾਨ੍ਭਙ੍ਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਪੁਰੀਮ੍
ਹੈਹਯਾ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਤੇ ਸਾੜ ਕੇ,
ਸਮਗ੍ਰਬਲਸਂਮਰ੍ਦ੍ਦਪ੍ਰਮृष੍ਟਾਸ਼ੇषਭੂਤਲਃ
ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੌਂਦੀ ਤੇ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।