ਪਰੀਤ੍ਯਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਪਿਤृਦੇਵਾਦਿਬੂਜਕਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਦਿੱਤੇ।
ਪਰਿਚਕ੍ਰਾਮ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਲੋਕਵृਤ੍ਤਮਨੁਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ, ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਿਆਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਿਆ।
ਜਗਾਮ ਤਪਸੇ ਰਾਜਨ੍ਬਾਹ੍ਮਣੈਰਭਿਸਂਵृਤਃ
ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਿਵਾਸਮਾਤ੍ਮਨੋ ਰਾਜਨ੍ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਧਰਮਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾਃ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਿਯਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ, ਨਿਯਮਤ ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਕਕ੍ਸ਼ਮਸ਼ੇषੇਣ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮਿਵਾਨਲਮ੍
ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਆਹ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਇੰਨ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਸਮੁਦਾਚਾਰੈਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਰਿਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਰਘ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤੇषਾਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਸਂਵृਤ੍ਤਾਃ ਕਥਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਮਨੋਹਰਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ।
ਹਯਮੇਧਂ ਮਹਾਯਜ੍ਞਮਾਹਰ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਭਰਦ੍ਵਾਜਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ, ਭਰਦਵਾਜ, ਮਾਰਕੰਡੇ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤਾ।
ਵਾਜਿਮੇਧਂ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਾਜਹਾਰ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਜਿਮੇਧ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ऽਭਵਦ੍ਧੋਤਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਰਾਮ ਦੇ ਹੋਤ੍ਰ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਵੇਦ ਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਃ
ਭਰਦਵਾਜ, ਅਗਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਪੁਤ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਭृਗੁਃ
ਭਗਵਾਨ ਭ੍ਰਿਗੂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਸ ਤੈਃ ਸਹਾਖਿਲਂ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਪ੍ਯ ਭृਗੁਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ।
ਅਲਙ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਰੂਪਵਤੀਂ ਮਹੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਿਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜਾਇਆ।
ਆਹੂਯ ਭृਗੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾਮ੍
ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਬੁਲਾਇਆ।
ਆਤ੍ਮਨਃ ਸਨ੍ਨਿਵਾਸਾਰ੍ਥਂ ਤਂ ਰਾਮਃ ਪਰ੍ਯਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਸ ਲਈ ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ।
ਹਿਰਣ੍ਯਰਤ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਵਗੋਗਜਾਨ੍ਨਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਆਦਿ ਨਾਲ।
ਚਕ੍ਰੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਪਰਿਤ੍ਯਾਗਂ ਤੇषਾਮਨੁਮਤੇ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਵੰਡ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਪਰ੍ਵਤਵਰੇ ਤਪਸ਼੍ਚਰ੍ਤੁਂ ਸਮਾਰਭਤ੍
ਉਥੇ ਵੀ, ਉਸ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਯਯੁਰ੍ਯਥਾਗਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਂਸਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ 'ਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਪੋ ਮਹਤ੍ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਸੁਖੀ
ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਾਰੀਚਾਨੁਮਤੇਨ ਤੁ
ਮਾਰੀਚ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਰਨ ਲਈ।
ਚਚਾਰ ਧਰਣੀ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਦੁਖੈਰ੍ਃਮੁਕ੍ਤਾਭਵਚ੍ਚ ਸਾ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ।
ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਸ਼੍ਰੁਤੇ ਨਰਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਂਗਾਤ੍ਕਥਿਤਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨਾਤਿਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਵਿਸ੍ਤਰਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਾ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਤੇ ਨਾ ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨ ਤਾਦृਸ਼ਃ ਪੁਮਾਤ੍ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਭਾਵੀ ਭੂਤਾਥਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਐਸਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਸੋ ऽਗਮਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਰਣੇ ਰਾਮੇਣ ਘਾਤਿਤਃ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਰਣ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਾਲਜਙ੍ਘੋ ऽਭਵਨ੍ਨृਪ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤਾਲਜੰਘਾ, ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।