ਵਧਾਚ੍ਚ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਹੋਰ ਵਧੀਕ ਨਾਸ ਤੋਂ ਰੁਕ ਜਾ।
ਤਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਮਰਣਂ ਪਿਤੁਸ੍ਤੇ ਵਿਹਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ।
ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਾਤ੍ਰਮੇਵੇਹ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਚੈਤਯੋਃ
ਇੱਥੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਸਿਰਫ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਘਟਨਾ-ਚੱਕਰ ਲਈ।
ਕਾਲਾਨੁਵृਤ੍ਤਂ ਬਲਵਾਨ੍ਨृਲੋਕੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਹਿਣੇ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵੋ ऽਪਿ ਯਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਕृਤ੍
ਪੁੱਤਰ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਜਤਨ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਮਮਾ ਪ੍ਨੁਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਪਰਂ ਬਲਮ੍
ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ; ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਸ ਚਾਪਿ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਸਾਦਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਵੀਕਾਰ ਲਏ।
ਪ੍ਰਯਯੌ ਚ ਤਦਾ ਰਾਮਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਵਨਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਮ ਉਥੋਂ ਸਿੱਧਵਨ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਪਸੇ ਧृਤਸਂਕਲ੍ਪੋ ਬਭੂਵ ਸ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਤਪਸਿਆ ਲਈ ਪੱਕਾ ਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਅਡੋਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁਨਰਾਗਮਸਂਕੇਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਸ੍ਥਾਪਯਤ੍ਤਦਾ
ਮੁੜ ਆਉਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ।
ਪਰੀਤ੍ਯਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਪਿਤृਦੇਵਾਦਿਬੂਜਕਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਦਿੱਤੇ।
ਪਰਿਚਕ੍ਰਾਮ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਲੋਕਵृਤ੍ਤਮਨੁਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ, ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਿਆਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਿਆ।
ਜਗਾਮ ਤਪਸੇ ਰਾਜਨ੍ਬਾਹ੍ਮਣੈਰਭਿਸਂਵृਤਃ
ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਿਵਾਸਮਾਤ੍ਮਨੋ ਰਾਜਨ੍ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਧਰਮਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾਃ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਿਯਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ, ਨਿਯਮਤ ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਕਕ੍ਸ਼ਮਸ਼ੇषੇਣ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮਿਵਾਨਲਮ੍
ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਆਹ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਇੰਨ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਸਮੁਦਾਚਾਰੈਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਰਿਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਰਘ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤੇषਾਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਸਂਵृਤ੍ਤਾਃ ਕਥਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਮਨੋਹਰਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ।
ਹਯਮੇਧਂ ਮਹਾਯਜ੍ਞਮਾਹਰ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਭਰਦ੍ਵਾਜਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ, ਭਰਦਵਾਜ, ਮਾਰਕੰਡੇ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤਾ।
ਵਾਜਿਮੇਧਂ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਾਜਹਾਰ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਜਿਮੇਧ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ऽਭਵਦ੍ਧੋਤਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਰਾਮ ਦੇ ਹੋਤ੍ਰ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਵੇਦ ਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਃ
ਭਰਦਵਾਜ, ਅਗਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਪੁਤ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਭृਗੁਃ
ਭਗਵਾਨ ਭ੍ਰਿਗੂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਸ ਤੈਃ ਸਹਾਖਿਲਂ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਪ੍ਯ ਭृਗੁਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ।
ਅਲਙ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਰੂਪਵਤੀਂ ਮਹੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਿਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜਾਇਆ।
ਆਹੂਯ ਭृਗੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾਮ੍
ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਬੁਲਾਇਆ।
ਆਤ੍ਮਨਃ ਸਨ੍ਨਿਵਾਸਾਰ੍ਥਂ ਤਂ ਰਾਮਃ ਪਰ੍ਯਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਸ ਲਈ ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ।
ਹਿਰਣ੍ਯਰਤ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਵਗੋਗਜਾਨ੍ਨਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਆਦਿ ਨਾਲ।
ਚਕ੍ਰੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਪਰਿਤ੍ਯਾਗਂ ਤੇषਾਮਨੁਮਤੇ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਵੰਡ ਕੀਤੀ।