ਉਦੈਰਯਦ੍ਭਾਰ੍ਗਵੋ ऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਮ੍
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਅਸਤ੍ਰ ਛੱਡਿਆ ਜੋ ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪੁਰੀਂ ਸਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਨਰਾਂ ਸ ਦਦਾਹਾਸ੍ਤ੍ਰਪਾਵਕਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਸਤ੍ਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਗਰ ਨੂੰ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਜੀਵਨਾਯ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰੋ ਭਯਾਤੁਰਃ
ਜੀਉਣ ਲਈ, ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਾ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਜਲਦੀ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਸ਼ਯਾਨੋ ऽਖਿਲਾਨ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਾਲ ਇਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਜਗਾਮਰਥਘੋषੇਣ ਕਂਪਯਨ੍ਨਿਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਤੁਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਰਿਂ ਯਯੌ ਰਾਮਸ੍ਤਪਸੇ ਧਤਮਾਨਸਃ
ਰਾਮਾ, ਮਨ austerity 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਤ੍ਯ ਭੂਯਸ੍ਤਦ੍ਧਤ੍ਯੈ ਬਦ੍ਧਦੀਕ੍ਸ਼ੋ ਧृਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਆਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਲਈ, ਪੱਕਾ ਵਚਨ ਲੈ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ।
ਨਿਜਘਾਨ ਪੁਨਰ੍ਭੂਮੌ ਰਾਜ੍ਞ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਮੁੜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, ਲੱਖਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
षਟ੍ਚਤੁष੍ਟਯਵਰ੍षਾਨ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਉਹ ਚੌਵੀ (24) ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਫਿਰ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਜਘਾਨ ਭੂਮੌ ਨਿਃਸ਼ੇषਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਾਲ ਇਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਗਿਆ, ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੌਤ ਵਰਗਾ।
ਨਿਘ੍ਨਂਸ਼੍ਚਚਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਵਰ੍षਦ੍ਵਯਮਨਾਰਤਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਸਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵਃ ਪृਥਿਵੀ ਤੇਨ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਕृਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਵਦ੍ਰਾਮੇਣ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਭੁਵਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖ਼ਤਰੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਮਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਭਾਰ੍ਗਵਚਰਿਤੇ षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤ ਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਯੂ ਵਲੋਂ ਕਹੇ ਗਏ ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮੱਧ ਭਾਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਵਿੱਚ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਛਿਆਲੀ (46)ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
षਟ੍ਸਹਸ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਰਾਮੋ ਜੀਵਗ੍ਰਾਹਂ ਗृਹੀਤਵਾਨ੍
ਰਾਮਾ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਦੇ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸ ਜਗਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਤਪੋਮਯਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਕੁਰੁਖੇਤਰ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸੁਖਾਵਗਾਹਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਾਨਿ ਚਕ੍ਰੇ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬਣਾਇਆ।
ਸਰਾਂਸਿ ਤਾਨਿ ਵੈ ਪਞ੍ਚ ਪੂਰਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪੰਜ ਝੀਲਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਥੱਕੇ ਬਿਨਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰੇ ਯਥੋਦਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਰੀਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਉਵਾਸਾਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪਿਤृਪੂਜਾਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਹਿਤਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤਪੋਵਨੇ
ਜਾਮਦਗਨ ਨੇ ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਇਹ ਰਸਮ ਰੱਖੀ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਯਕ੍ਰੇ ਭृਗੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਮਕ੍ਸ਼ਯਾਮ੍
ਉਥੇ ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲੀ।
ਭृਸ਼ਮਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਪਿਤਰੋ ऽਖਿਲਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਸਭ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸਮਨ੍ਤਪਞ੍ਚਕਂ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਲੋਕੇ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਤੀਰਥ ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਮੰਤਪੰਚਕ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਯਤ੍ਰ ਯਾਤਾਨਾਮੇਨਾਂਸਿ ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਤੁ
ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਰਤ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਚਰ੍ਯਾਗਮਨਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮਸਤਾਮਿਹ
ਉਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਜੇ ਮਰਤ ਲੋਕ ਬੁਰੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਸਮਨ੍ਤਪਞ੍ਚਕਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ऽਤਿਪਾਵਨਮ੍
ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਵਿਚ ਸਮੰਤਪੰਚਕ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯਸ੍ਤਤੋ ਰਾਮਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਃ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹਿਤੋ ਵਸ਼ੀ
ਇਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।