ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਭਾਰ੍ਗਵਚਰਿਤੇ ਤ੍ਰਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਉਪੋਧਾਤ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਤੀਹ ਚੌਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਸਮਾਜਗਾਮ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਕृਤਵ੍ਰਣਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਧਰਮਕ ਤੱਤ ਵਾਲਾ, ਅਕ੍ਰਤਵ੍ਰਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਆ ਗਿਆ।
ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਮਾਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਾਣਰਕ੍ਸ਼ਣਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਵੇਦਧ੍ਤ੍ਰਨਿਨਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਮਂ ਚ ਰਨ੍ਤਿ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਭਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਦੂਰਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ।
ਉਨ੍ਨਦਨ੍ਤਿ ਮਯੂਰਾਸ਼੍ਚ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਮਹੀਪਨੇ
ਮੋਰ ਚੀਕਦੇ ਅਤੇ ਨੱਚਦੇ ਸਨ, ਰਾਜਾ।
ਜਲਾਞ੍ਜਲੀਨ੍ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਭਿਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਭੂਰ੍ਚਲਾਵਿਲਾ
ਜਦ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਜਲੀ ਪਾਉਂਦੇ, ਧਰਤੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਹਿਲਣ ਲੱਗੀ।
ਅਭ੍ਯਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵ੍ਰਤ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ਼ਨੈ ਰਾਜਨ੍ਨਕृਤਵ੍ਰਣਸਂਯੁਤਃ
ਰਾਜਾ, ਅਕ੍ਰਤਵ੍ਰਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਦ੍ਵਿਜੈਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਕृਤੋ ਰਾਮਃ ਪਰਂ ਹਰ੍षਮੁਪਾਗਤਃ
ਰਾਮ, ਦੁਜਾਂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਿਤਰਂ ਰਾਮੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜਮਦਗਨੀ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਸਨ, ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪਪਾਤ ਚਰਣੋਪਾਨ੍ਤੇ ਹ੍ਯष੍ਟਾਙ੍ਗਾਲਿਙ੍ਗਿਤਾਵਨਿਃ
ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਅੱਠ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਚਰਣੌ ਚਾਪਿ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਜ੍ਜਨਾਗ੍ਰਣੀਃ
ਸਜਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੈਰ ਫੜੇ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਣਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਯੋਃ ਸਂਹਰ੍षਕਾਰਣਮ੍
ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ਹਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮੁਤ੍ਰਬਲਵਾਹਨਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਦਣ੍ਡੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵ
ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਦੱਸਿਆ।
ਵ੍ਰਜ ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਆਪਣੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾ।
ਗਤਵਾਞ੍ਛਿਵਲੋਕਂ ਵੈ ਹਰਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਮੈਂ ਹਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਨਮਸ੍ਕृਤੋ ਮਯਾ ਦੇਵੋ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਰ੍ਥ ਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਸਮਾਹਿਤਧਿਯਾ ਸ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਪਿ
ਮੈਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਂ ਨਾਮ ਕਵਚਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਕਵਚ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਵਚਂ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ
ਉਥੇ, ਕਵਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਤੁ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੌ ਦ੍ਵਾਰੇ ਸ੍ਕਨ੍ਦਵਿਨਾਯਕੌ
ਉਥੇ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਸਕੰਦ ਅਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਮਾਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗਾਮਪੋ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਰਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਮਮ ਤੇਨ ਪਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਗ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਹਸ੍ਤਕਰ੍षਣਮ੍
ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਹੱਥੀਂ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਸ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਗृਹ੍ਯ ਮਾਮਧਸ਼੍ਚੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੋਂ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਤਿਕ੍ਰੁਧਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਕੁਠਾਰੋ ਹਿ ਮਯਾ ਤਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੁਠਾਰ ਉਸ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਤਤ੍ਰ ਰੁष੍ਟਾਭੂਤ੍ਤਦਾ ਕृष੍ਣਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਥੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆ ਗਿਆ।
ਮਹ੍ਯਂ ਕृष੍ਮੋ ਜਗਾਮਾਥ ਤੇਨ ਮੈਤ੍ਰੀਂ ਵਿਧਾਯ ਚ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰ ਲਈ।