ਬਰ੍ਹਾਪੀਡਂ ਮਣਿਗਣਯੁਤਂ ਬਿਭ੍ਰਦੀषਤ੍ਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਯੋ ਗੋਪੀਨਾਥੋ ਗਦਿਤਸੁਯਸ਼ਾਃ ਕੌਸ੍ਤੁਭੋਦ੍ਭਾਸਿਵਕ੍ਸ਼ਾਃ
ਉਹ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਮੋਹਰਮੁਕੁਟ, ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ, ਗੋਪੀਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਬਾਤਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀਨਾ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਰਾਧਯਾ ਸਹਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ੍ਨਾ ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਧਾ ਅਤੇ ਅਜੇਤ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਇਆ।
ਅਥੈਨਮਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਃ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਵੇਸ਼੍ਮਰਾਧਯਾ ਸਹਿਤਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਧਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਥ ਤਤ੍ਰ ਗਤਾ ਦੇਵੀ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਤਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਗਈ।
ਥ ਰਾਮੋ ऽਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਤ੍ਵਾ ਨਮਿਤਕਨ੍ਧਰਃ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਭੀ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ।
ਸਾ ਯਦਾ ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਤ੍ਤਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪ੍ਰਣਤਂ ਪੁਰਃ
ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਭਰਗੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਵਾਗਤ ਨਾ ਕੀਤਾ,
ਤਦੋਵਾਚ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਗਿਰਾ
ਤਦ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।
ਨਯ ਨਿਜਹਸ੍ਤਸਰੋਜਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍ਸ੍ਤਕਮਙ੍ਕਮਨਨ੍ਤਗੁਣੇ
ਆਪਣੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਨੰਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ।
ਤਵ ਚਰਣੇ ਪਤਿਤਂ ਸਤਤਂ ਕृਤਕਿਲ੍ਬਿषਮਪ੍ਯਵ ਦੇਹਿ ਵਰਮ੍
ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਰ ਦਿੰ।
ਵਿਨਾਯਕਸ੍ਤੇ ਤਨਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਹਤਾਂ ਮਹਾਨ੍
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਨਾਯਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਮਹਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਵੇਦਸ੍ਮृਤਿਪੁਰਾਣੇषੁ ਸਂਹਿਤਾਸੁ ਚ ਭਾਮਿਨਿ
ਸੁੰਦਰੋ, ਵੇਦਾਂ, ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਅਤੇ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ,
ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਿਖਿਲਾਘਹਰਾਣਿ ਚ
ਜੋ ਕੁਝ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤੇषਾਮੀਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਤੇਨ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਗਣੇਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਨ੍ਯਖਿਲਾਨ੍ਯੇਵ ਯਸ੍ਮਿਂਲ੍ਲਂਬੋਦਰਃ ਸ ਤੁ
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੰਬੋਦਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਜਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਦੇਵਿਤੇਨ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਗਜਾਨਨਃ
ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗਜਾਨਨ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧृਤੋ ਭਾਲੇ ਭਾਲਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਲਚੰਦਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਵੇਦਾ ਦੀਪਿਤੋ ऽਭੂਦ੍ਯੇਨਾਸੌਸ਼ੂਰ੍ਪਕਰ੍ਮਕਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਗ ਜਗਾਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰਪਕਰਮਕ ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ।
ਵਿਘ੍ਨਂ ਨਿਵਾਰਯਾਮਾਸ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿੱਘਨ ਦੂਰ ਕੀਤੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿੱਘਨਨਾਸ਼ਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਨਂ ਦੈਵਤੋ ਭਦ੍ਰੇ ਹ੍ਯੇਕਦਨ੍ਤਃ ਕृਤੋ ऽਮੁਨਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦੰਦ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਭਦਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਏਕਦੰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਰੀਭਵਿष੍ਯਤ੍ਤੁਣ੍ਡਤ੍ਵਾਦ੍ਵਕ੍ਰਤੁਣ੍ਡਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਬੁਧੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਢ ਵਕਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਕਰਤੁੰਡ ਕਿਹਾ।
ਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ਪਾਪਹਾਰੀਣਿ ਤ੍ਰਿਕਾਲਾਨੁਗਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਉਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹੋਣ।
ਮਯਾਸ੍ਮੈ ਤੁ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਗਦੇਵਾਗ੍ਰਪੂਜਨੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਚ ਵਣਿਜ੍ਯਾਦੌ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਯਾਤਰਾ, ਵਪਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ,
ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਸੀਚ੍ਛੁਭਾਨਨਾ
ਪਾਰਵਤੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਦਾ ਰਾਧਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੇਵੀਂ ਸ਼ਿਵਰੂਪਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਫਿਰ ਰਾਧਾ ਨੇ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਦ੍ਵਿਧਾ ਭਿਨ੍ਨੌ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਤੇ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਜਗਤ ਵਿਚ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਵਮਹਮੇਵਾਸ੍ਮਿ ਸ਼ਿਵੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਤਾਂ ਗਤਃ
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਖੁਦ ਸ਼ਿਵ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਹੈ।
ਮਮ ਰੂਪਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਹृਦਯੇ ਸ਼ਿਵਃ
ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।