ਯੁਗਾਨੁਰੂਪਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯੈਰਿਮਾ ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਇਹ ਜੀਵ ਵਧਾਏ।
ਅਭਿਧ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਾਨਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਮਾਨਸੀਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ।
ਕਲ੍ਪੇ ऽਤੀਤੇ ਪੁਰਾਣ੍ਯਾਸੀਦ੍ਦੇਵਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਜਾ ਇਹ
ਇਕ ਪੁਰਾਣੇ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤੇ ਆਦਿ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲਏ ਸਨ।
ਮਨ੍ਵਂਤਰਕ੍ਰਮੇਣੇਹ ਕਨਿष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਥਮੇਨ ਤਾਃ
ਮਨਵੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਜੀਵ ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਸਨ।
ਕੁਸ਼ਲਾਕੁਸ਼ਲੈਃ ਕਂਦੈਰਕ੍ਸ਼ੀਣੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤਦਾ ਯੁਤਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਸਭ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਘਟਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਦੇਵਾਸੁਰਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਮਾਨੁषੈਃ
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਪਿਤਰ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖ—
ਆਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਵੈ ਵਿਦਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ
ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਲਈ, ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਤਚ੍ਛਰੀਰਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੈਃ ਕਾਰ੍ਯੈਸ੍ਤੈਃ ਕਾਰਣੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਕਾਰਨਾਂ ਸਮੇਤ—
ਤਤੋ ਦੇਵਾਸੁਰਪਿਤॄਨ੍ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਚਤੁषृਯਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ—ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ—ਜਨਮ ਲਏ।
ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਮੋਮਾਤ੍ਰਾਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਹਨੇਰੇ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਉਪਜਿਆ।
ਤਤੋ ऽਸ੍ਯ ਜਘ ਨਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮਸੁਰਾ ਜਜ੍ਞਿਰ ਸੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਅਸੁਰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਏ।
ਸृष੍ਟਾ ਯਯਾ ਸੁਰਾਸ੍ਤਨ੍ਵਾ ਤਾਂ ਤਨੁਂ ਸ ਵ੍ਯਪੋਹਤ
ਉਹ ਸਰੀਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਬਣੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾ ਤਮੋਬਹੁਲਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤੋ ਰਾਤ੍ਰਿਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਮਿਕਾ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਸृष੍ਟ੍ਵਾਸੁਰਾਂਸ੍ਤਤਃ ਸੋ ऽਥ ਤਨੁਮਨ੍ਯਾਮਪਦ੍ਯਤ
ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਰਚ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਧਾਰਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਯੁਞ੍ਜ ਮਾਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਮਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਭੋਃ ਕਿਲ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।
ਯਤੋ ऽਸ੍ਯ ਦੀਵ੍ਯਤੋ ਜਾਤਾਸ੍ਤੇਨ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਜੋ ਜਨਮ ਲਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਨ੍ਵਾਸ੍ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਾਯਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤੇਨ ਦੇਵਤਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇਵਤਮਈ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਜਨਮ ਲਏ।
ਉਤ੍ਸृष੍ਟਾ ਸਾ ਤਨੁਸ੍ਤੇਨ ਅਹਃ ਸਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਛੱਡਿਆ, ਫਿਰ ਦਿਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਦੇਵਾਨ੍ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸੋ ऽਥ ਤਨੁਮਨ੍ਯਾਮਪਦ੍ਯਤ
ਦੇਵਤੇ ਰਚ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਧਾਰਿਆ।
ਪਿਤੇਵ ਮਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਧ੍ਯਾਯ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਾਃ ਪਿਤृਤ੍ਵਂ ਤੇषੁ ਤਤ੍ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਦੇਵਤਾ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾਪਵਿਦ੍ਧਾ ਤਨੁਸ੍ਤੇਨ ਸਦ੍ਯਃ ਸਂਧ੍ਯਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਉਸ ਤੋਂ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਢਹਿ ਗਿਆ, ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਸਾਂਝ ਜਨਮ ਲੈ ਲੀ।
ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਵੈ ਪੈਤ੍ਰੀ ਯਾ ਤਨੁਃ ਸਾ ਗਰੀਯਸੀ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਪਿਤਾ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਨੁਮੁਪਾਸਂਤੇ ਉषਾਵ੍ਯੁष੍ਟ੍ਯੋਰ੍ਯਦਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਉਸ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਤੇ شام ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਨ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਤਨ੍ਵਾਮੁਪਪਦ੍ਯਤ
ਫਿਰ, ਇਕ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਦੇਹ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਮਨਸਾ ਤੁ ਸੁਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਨਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਉਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲਏ।
ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸੋ ऽਥ ਸ੍ਵਾਂ ਤਨੁਂ ਸ ਵ੍ਯਪੋਹਤ
ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਨ੍ਤਿ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾਯਾ ਉਦ੍ਭਵੇ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਚਾਂਦਨੀ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਜੀਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਦ੍ਯੋ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਹਨੀ ਚੈਵਸਂਧ੍ਯਾ ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾ ਚ ਜਜ੍ਞਿਰੇ
ਤੁਰੰਤ, ਰਾਤ, ਦਿਨ, ਸਾਂਝ ਤੇ ਚਾਂਦਨੀ ਜਨਮ ਲਏ।
ਤਮੋਮਾਤ੍ਰਾਤ੍ਮਿਕਾ ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਸਾ ਵੈ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਯਾਮਿਕਾ
ਰਾਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੂਲਤਾ ਹਨੇਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ।