ਸੂਤੋਪਨੀਤਂ ਸ੍ਵਰਥਮਾਰੁਰੋਹ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜੋ ਰਥੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ।
ਅਨੇਕਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਕਈ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸੈਨ੍ਯੇ ਸਾਗਰਸਨ੍ਨਿਭੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਜੰਗੀ ਸੂਰਮੇ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸੀ।
ਮਹਾਵੀਰਾ ਮਹਾਕਾਯਾ ਨਾਨਾਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਵੱਡੇ ਵੀਰ, ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਨਾਨਾਲਙ੍ਕਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਮਤ੍ਤਾ ਦਾਨਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਜਾਈ ਹੋਈਆਂ।
ਨਾਨਾਜ੍ਞਾਤਿਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਹਯਾਃ ਪਵਨਰਂਹਸਃ
ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ।
ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਾਨਿ ਸੁਦੀਰ੍ਘਾਣਿ ਜਵਨਾਸ਼੍ਵਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਰਥ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ।
ਪਦਾਤਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਤੇ ਖਡ੍ਗਚਰ੍ਮਧਰਾ ਨृਪ
ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਡਾਲ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਰਾਜਾ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਯਦਾ ਪ੍ਰਚਲਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਵੈ
ਜਦੋਂ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਫੌਜ ਚਲਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਨਾਨਾਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਹਯਾਨਾਂ ਹ੍ਰੇषਿਤੈਸ੍ਤਥਾ
ਕਈ ਵਾਦਯਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹਿੰਮ੍ਹ-ਹਿੰਮ੍ਹ ਨਾਲ।
ਮਾਰ੍ਗੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਪਰੀਤਾਨਿ ਭੂਪਤੇ
ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਅਜੀਬ-ਗ਼ਰੀਬ ਸ਼ਕੁਨ ਵੇਖੇ, ਹੇ ਭੂਪਤਿ।
ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾਂ ਛਿਨ੍ਨਨਾਸਾਂ ਰੁਦਤੀਂ ਚ ਦਿਗਂਬਰਾਮ੍
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ, ਕੱਟੀ ਨੱਕ, ਰੋ ਰਹੀ ਤੇ ਨੰਗੀ।
ਕੁਚੈਲਂ ਪਤਿਤਂ ਭਗ੍ਨਂ ਨਗ੍ਨਂ ਕਾषਾਯਵਾਸਸਮ੍
ਫਟਿਆ, ਡਿੱਗਿਆ, ਟੁੱਟਿਆ, ਨੰਗਾ, ਤੇ ਕੇਸਰੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਿਆ।
ਗੋਧਾਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਕਂ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਰਿਕ੍ਤਕੁਮ੍ਭਂ ਸਰੀਮृਪਮ੍
ਗੋਧਾ, ਖਰਗੋਸ਼, ਕੰਡਾ, ਖਾਲੀ ਘੜਾ ਤੇ ਲਾਸ਼।
ਸ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ਼ृਗਾਲਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਭੈਰ੍ਵਂ ਰਵਮ੍
ਉਸਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ ਗਿੱਦੜ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਯਯੌ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਕਾਲਪਾਸ਼ਾਵृਤੋ ਹਝਾਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਲੜਾਈ ਲਈ ਚਲ ਪਿਆ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ।
ਵਟਚ੍ਛਾਯਾਸਮਾਸੀਨੋ ਰਾਮੋ ऽਪਸ਼੍ਯਦੁਪਾਗਤਮ੍
ਵਟ ਦੇ ਪੇੜ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਬੈਠਾ ਰਾਮ, ਉਸਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਯੁਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਸਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਕਈ।
ਯਦ੍ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰੋ ਜਾਤਃ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ਨृਪਾਧਮਃ
ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ, ਰਾਮ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਞ੍ਜृਭਤਾਰਿਨਾਸ਼ਾਯਸਿਂਹਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸਿੰਘ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਆਉਂਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਚਕਂਪਿਰੇ ਭृਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮृਤ੍ਯੋਰਿਵ ਸ਼ਰੀਰਿਣਃ
ਸਭ ਨੇ ਬਹੁਤ ਡਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੀਵ।
ਤਤਸ੍ਤਤਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਭੁਜੋਰੁਕਙ੍ਘਰਾ ਨਾਗਾ ਹਯਾਃ ਸ਼ੂਰਨਰਾ ਨਿਪੇਤੁਃ
ਫਿਰ, ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਕੱਟੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਰਾਂਗਾਂ ਤੇ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਜਵਾਨ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਥੈਵ ਰਾਮੋ ऽਪਿ ਮਨੋਨਿਲੌਜਾ ਵਿਮਰ੍ਦ੍ਦਯਾਮਾਸ ਨृਪਸ੍ਯ ਸੇਨਾਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਨ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਦ੍ਯਮ੍ਯ ਚਾਪਂ ਮਹਦਾਸ੍ਥਿਤੋ ਰਥਂ ਸृਜ੍ਯਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਿਲਮਨ੍ਸ੍ਯਰਾਜਃ
ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ ਵੱਡਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਮਥੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਰਾਮੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਧਨੁषਂ ਮਹੋਗ੍ਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸ ਚਾਪਿ ਰਾਜਾਤਿਬਲੋ ਮਨਸ੍ਵੀ ਸਸਰ੍ਜ ਰਾਮਾਯ ਤੁ ਪਰ੍ਵਤਾਸ੍ਤ੍ਰਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਦਿਲੇਰ, ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਪਹਾੜ-ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ।
ਰਾਮੋ ऽਪਿ ਤਤ੍ਰਾਤਿਬਲਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਂ ਵਿਵਿਧਾਸ੍ਤ੍ਰਪੂਗੈਃ
ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ ਮਤਸਿਆ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਰਾਯਣਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਭृਗੁਣਾ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੇ ਰਾਮੇਣ ਰਾਜਨ੍ਨृਪਤੇਰ੍ਵਧਾਯ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ-ਅਸਤਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ ਛੱਡਿਆ।
ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਥ ਵਿਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਮ੍ਪਂ ਬਾਣੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਨਿਜਘਾਨ ਵਾਹਾਨ੍
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਵੇਖ ਕੇ, ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾਣੇਨ ਚੈਕੇਨ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਸਾਰਥਿਂ ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਭੂਮੌ ਰਥਮਾਰ੍ਦ੍ਦਯਤ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।