ਯਦ੍ਬਲਂ ਤੁ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਜਮਦਗ੍ਨਿਮੁਨਿਂ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ, ਜਮਦਗਨੀ ਮੁਨੀ ਤੋਂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ,
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਨ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਰਾਮਾਯ ਦੇਹਿ ਤਤ੍
ਉਹ ਜਲਦੀ ਬਾਹਰ ਆਵੇ, ਓ ਸੁਸਤ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ।
ਤੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੋ ਦੂਤਸ੍ਤੁ ਗਤੋ ਹੈਹਯਭੂਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੂਤ ਹੈਹਯਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾਤ੍ਰੇਯਭਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਅਤ੍ਰੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ ਭਗਤ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਮਯਾ ਭੁਜਬਲੇਨੈਵ ਦਤ੍ਤਦਤ੍ਤੇਨ ਮੇਦਿਨੀ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੱਤਦੱਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਜਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਮਯਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤੇਤ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦਾਸ੍ਯੇ ਤਵਾਧੁਨਾ
ਜੇ ਉਹ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦਿਆਂਗਾ।
ਸੇਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਾਹੂਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਰਾਮੇਣ ਭृਗੁਣਾ ਵਿਲਂਬੋ ਮਾ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ
ਮੈਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ; ਕੋਈ ਦੇਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਜ੍ਜਂ ਵਿਧਾਯਾਸ਼ੁ ਚਤੁਰਙ੍ਗ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਜਲਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸੂਤੋਪਨੀਤਂ ਸ੍ਵਰਥਮਾਰੁਰੋਹ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜੋ ਰਥੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ।
ਅਨੇਕਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਕਈ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸੈਨ੍ਯੇ ਸਾਗਰਸਨ੍ਨਿਭੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਜੰਗੀ ਸੂਰਮੇ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸੀ।
ਮਹਾਵੀਰਾ ਮਹਾਕਾਯਾ ਨਾਨਾਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਵੱਡੇ ਵੀਰ, ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਨਾਨਾਲਙ੍ਕਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਮਤ੍ਤਾ ਦਾਨਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਜਾਈ ਹੋਈਆਂ।
ਨਾਨਾਜ੍ਞਾਤਿਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਹਯਾਃ ਪਵਨਰਂਹਸਃ
ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ।
ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਾਨਿ ਸੁਦੀਰ੍ਘਾਣਿ ਜਵਨਾਸ਼੍ਵਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਰਥ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ।
ਪਦਾਤਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਤੇ ਖਡ੍ਗਚਰ੍ਮਧਰਾ ਨृਪ
ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਡਾਲ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਰਾਜਾ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਯਦਾ ਪ੍ਰਚਲਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਵੈ
ਜਦੋਂ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਫੌਜ ਚਲਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਨਾਨਾਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਹਯਾਨਾਂ ਹ੍ਰੇषਿਤੈਸ੍ਤਥਾ
ਕਈ ਵਾਦਯਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹਿੰਮ੍ਹ-ਹਿੰਮ੍ਹ ਨਾਲ।
ਮਾਰ੍ਗੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਪਰੀਤਾਨਿ ਭੂਪਤੇ
ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਅਜੀਬ-ਗ਼ਰੀਬ ਸ਼ਕੁਨ ਵੇਖੇ, ਹੇ ਭੂਪਤਿ।
ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾਂ ਛਿਨ੍ਨਨਾਸਾਂ ਰੁਦਤੀਂ ਚ ਦਿਗਂਬਰਾਮ੍
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ, ਕੱਟੀ ਨੱਕ, ਰੋ ਰਹੀ ਤੇ ਨੰਗੀ।
ਕੁਚੈਲਂ ਪਤਿਤਂ ਭਗ੍ਨਂ ਨਗ੍ਨਂ ਕਾषਾਯਵਾਸਸਮ੍
ਫਟਿਆ, ਡਿੱਗਿਆ, ਟੁੱਟਿਆ, ਨੰਗਾ, ਤੇ ਕੇਸਰੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਿਆ।
ਗੋਧਾਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਕਂ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਰਿਕ੍ਤਕੁਮ੍ਭਂ ਸਰੀਮृਪਮ੍
ਗੋਧਾ, ਖਰਗੋਸ਼, ਕੰਡਾ, ਖਾਲੀ ਘੜਾ ਤੇ ਲਾਸ਼।
ਸ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ਼ृਗਾਲਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਭੈਰ੍ਵਂ ਰਵਮ੍
ਉਸਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ ਗਿੱਦੜ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਯਯੌ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਕਾਲਪਾਸ਼ਾਵृਤੋ ਹਝਾਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਲੜਾਈ ਲਈ ਚਲ ਪਿਆ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ।
ਵਟਚ੍ਛਾਯਾਸਮਾਸੀਨੋ ਰਾਮੋ ऽਪਸ਼੍ਯਦੁਪਾਗਤਮ੍
ਵਟ ਦੇ ਪੇੜ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਬੈਠਾ ਰਾਮ, ਉਸਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਯੁਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਸਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਕਈ।
ਯਦ੍ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰੋ ਜਾਤਃ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ਨृਪਾਧਮਃ
ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ, ਰਾਮ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਞ੍ਜृਭਤਾਰਿਨਾਸ਼ਾਯਸਿਂਹਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸਿੰਘ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਆਉਂਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ।