ਪਸ਼੍ਯਤੋਂऽਤਰ੍ਦਧੇ ਤਤ੍ਰ ਰਾਮਸ੍ਯ ਮੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਭਰ੍ਗਵਚਰਿਤੇ ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਭਰਗਵ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਉਪੋਧਾਤ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਤਾਈਂ ਅਧਿਆਇ।
ਸਮੁਦ੍ਰਿਕ੍ਤਮਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਕृष੍ਣਾਨੁਭਾਵਤਃ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਸਮਝਿਆ।
ਸਮਾਯਾਤੋ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ऽਸੀਪੁਰੀਂ ਮਹਿष੍ਮਤੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭਰਗਵ ਆਸੀਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ, ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਪੁਨਾਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਪ੍ਰਾਣਿਨਃ ਪਾਪਿਨੋ ਹ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਕृਤੋ ਯਤ੍ਨੋ ਮਹੀਪਤੇ
ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਭੂਪ ਭਰ੍ਗਵਃ ਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ
ਓ ਰਾਜਾ, ਭਰਗਵ, ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਜਦ ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਨਰ੍ਮਦੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਹਰਦੇਹਸਮੁਦ੍ਭਵੇ
ਨਰਮਦਾ, ਜੋ ਹਰਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਦੂਤ ਰਾਜਾਤ੍ਵਯਾ ਵਾਚ੍ਯੋ ਯਦਹਂ ਵਚ੍ਮਿ ਤੇ ऽਨਘ
ਦੂਤ, ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣੀ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਓ ਪਵਿੱਤਰ।
ਯਦ੍ਬਲਂ ਤੁ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਜਮਦਗ੍ਨਿਮੁਨਿਂ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ, ਜਮਦਗਨੀ ਮੁਨੀ ਤੋਂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ,
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਨ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਰਾਮਾਯ ਦੇਹਿ ਤਤ੍
ਉਹ ਜਲਦੀ ਬਾਹਰ ਆਵੇ, ਓ ਸੁਸਤ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ।
ਤੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੋ ਦੂਤਸ੍ਤੁ ਗਤੋ ਹੈਹਯਭੂਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੂਤ ਹੈਹਯਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾਤ੍ਰੇਯਭਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਅਤ੍ਰੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ ਭਗਤ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਮਯਾ ਭੁਜਬਲੇਨੈਵ ਦਤ੍ਤਦਤ੍ਤੇਨ ਮੇਦਿਨੀ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੱਤਦੱਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਜਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਮਯਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤੇਤ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦਾਸ੍ਯੇ ਤਵਾਧੁਨਾ
ਜੇ ਉਹ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦਿਆਂਗਾ।
ਸੇਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਾਹੂਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਰਾਮੇਣ ਭृਗੁਣਾ ਵਿਲਂਬੋ ਮਾ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ
ਮੈਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ; ਕੋਈ ਦੇਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਜ੍ਜਂ ਵਿਧਾਯਾਸ਼ੁ ਚਤੁਰਙ੍ਗ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਜਲਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸੂਤੋਪਨੀਤਂ ਸ੍ਵਰਥਮਾਰੁਰੋਹ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜੋ ਰਥੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ।
ਅਨੇਕਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਕਈ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸੈਨ੍ਯੇ ਸਾਗਰਸਨ੍ਨਿਭੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਜੰਗੀ ਸੂਰਮੇ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸੀ।
ਮਹਾਵੀਰਾ ਮਹਾਕਾਯਾ ਨਾਨਾਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਵੱਡੇ ਵੀਰ, ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਨਾਨਾਲਙ੍ਕਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਮਤ੍ਤਾ ਦਾਨਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਜਾਈ ਹੋਈਆਂ।
ਨਾਨਾਜ੍ਞਾਤਿਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਹਯਾਃ ਪਵਨਰਂਹਸਃ
ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ।
ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਾਨਿ ਸੁਦੀਰ੍ਘਾਣਿ ਜਵਨਾਸ਼੍ਵਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਰਥ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ।
ਪਦਾਤਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਤੇ ਖਡ੍ਗਚਰ੍ਮਧਰਾ ਨृਪ
ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਡਾਲ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਰਾਜਾ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਯਦਾ ਪ੍ਰਚਲਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਵੈ
ਜਦੋਂ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਫੌਜ ਚਲਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਨਾਨਾਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਹਯਾਨਾਂ ਹ੍ਰੇषਿਤੈਸ੍ਤਥਾ
ਕਈ ਵਾਦਯਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹਿੰਮ੍ਹ-ਹਿੰਮ੍ਹ ਨਾਲ।