ਤਰਨ੍ਤਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਪਿ ਤਾਰਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਭਵੌषਧਂ ਨਾਮ ਸੁਧਾ ਤਵੇਸ਼
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਰਾਧਯਂ ਨਾਥ ਭਵਾਨਭਿਜ੍ਞਃ ਕਿਂ ਤੇ ਹ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯਮਿਹਾਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇ
ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਉਵਾਚਾਗਾਧਯਾ ਵਾਚਾ ਮੋਹਯਨ੍ਨਿਵ ਮਾਯਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਗਹਿਰੀ ਬਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਕਵਚਸ੍ਯ ਸ੍ਤਵਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦਵਧਾਰਯ
ਕਵਚ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਰ੍ਵੈਰਂ ਕੁਰੁ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਮਹੀਮ੍
ਪਿਤਾ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦੇ।
ਕृਤਕਾਰ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਟ ਤਂ ਸਮਾਪਯ ਮਾਨਦ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਤਮ ਰੂਪ ਦੇ, ਹੇ ਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਚਰਿष੍ਯਤਿ ਯਥਾ ਕਾਲਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਰਚਨਹਾਰ, ਨਾਸ ਕਰਨਹਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਚਤੁਰ੍ਵ੍ਯੂਹਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਮੈਂ ਰਾਮ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਕੌਸ਼ਿਕਯਜ੍ਞਂ ਤੁ ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਫਿਰ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਕੌਸ਼ਿਕ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ,
ਤਤ੍ਰੇਸ਼ਚਾਪਂ ਨਿਰ੍ਭਜ੍ਯ ਪਰਿਣੀਯ ਵਿਦੇਹਜਾਮ੍
ਉਥੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਨੁ ਤੋੜ ਕੇ ਤੇ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ,
ਪਸ਼੍ਯਤੋਂऽਤਰ੍ਦਧੇ ਤਤ੍ਰ ਰਾਮਸ੍ਯ ਮੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਭਰ੍ਗਵਚਰਿਤੇ ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਭਰਗਵ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਉਪੋਧਾਤ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਤਾਈਂ ਅਧਿਆਇ।
ਸਮੁਦ੍ਰਿਕ੍ਤਮਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਕृष੍ਣਾਨੁਭਾਵਤਃ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਸਮਝਿਆ।
ਸਮਾਯਾਤੋ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ऽਸੀਪੁਰੀਂ ਮਹਿष੍ਮਤੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭਰਗਵ ਆਸੀਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ, ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਪੁਨਾਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਪ੍ਰਾਣਿਨਃ ਪਾਪਿਨੋ ਹ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਕृਤੋ ਯਤ੍ਨੋ ਮਹੀਪਤੇ
ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਭੂਪ ਭਰ੍ਗਵਃ ਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ
ਓ ਰਾਜਾ, ਭਰਗਵ, ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਜਦ ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਨਰ੍ਮਦੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਹਰਦੇਹਸਮੁਦ੍ਭਵੇ
ਨਰਮਦਾ, ਜੋ ਹਰਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਦੂਤ ਰਾਜਾਤ੍ਵਯਾ ਵਾਚ੍ਯੋ ਯਦਹਂ ਵਚ੍ਮਿ ਤੇ ऽਨਘ
ਦੂਤ, ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣੀ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਓ ਪਵਿੱਤਰ।
ਯਦ੍ਬਲਂ ਤੁ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਜਮਦਗ੍ਨਿਮੁਨਿਂ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ, ਜਮਦਗਨੀ ਮੁਨੀ ਤੋਂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ,
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਨ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਰਾਮਾਯ ਦੇਹਿ ਤਤ੍
ਉਹ ਜਲਦੀ ਬਾਹਰ ਆਵੇ, ਓ ਸੁਸਤ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ।
ਤੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੋ ਦੂਤਸ੍ਤੁ ਗਤੋ ਹੈਹਯਭੂਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੂਤ ਹੈਹਯਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾਤ੍ਰੇਯਭਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਅਤ੍ਰੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ ਭਗਤ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਮਯਾ ਭੁਜਬਲੇਨੈਵ ਦਤ੍ਤਦਤ੍ਤੇਨ ਮੇਦਿਨੀ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੱਤਦੱਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਜਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਮਯਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤੇਤ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦਾਸ੍ਯੇ ਤਵਾਧੁਨਾ
ਜੇ ਉਹ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦਿਆਂਗਾ।
ਸੇਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਾਹੂਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਰਾਮੇਣ ਭृਗੁਣਾ ਵਿਲਂਬੋ ਮਾ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ
ਮੈਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ; ਕੋਈ ਦੇਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਜ੍ਜਂ ਵਿਧਾਯਾਸ਼ੁ ਚਤੁਰਙ੍ਗ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਜਲਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।