ਮੁਰਲੀਵਾਦਨਪਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮੋਹਨਰੂਪਧृਕ੍
ਵਾਹ-ਵਾਹ ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਂਦਾ, ਮੋਹਣੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭਮੌ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਯਤੋ ਵਿਭੁਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਵਿष੍ਣ੍ਵਿਦ੍ਰਮੁਖਸ੍ਤੁਤਾਯ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਾਯ
ਮੈਂ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਇੰਦਰ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾਮਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਮਚਂ ਪੁਰਾਮਮਨਨ੍ਤਮੀਡੇ ਭਵ ਮੇ ਦਯਾਪਰਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਨਾਨਾ ਵਿਧਾ ਦੇਵਮਨੁष੍ਯਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯਾਦਃ ਸੁ ਭੂਮੇਰ੍ਭਰਵਾਰਣਾਯ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ—ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖ, ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਹੋਰ—ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂਵ੍ਯਭਿਚਾਰਦੁष੍ਟਚਿਤ੍ਤਾਸ੍ਵਪਿ ਪ੍ਰੇਮਨਿਬਦ੍ਧਮਾਨਸਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਦੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਆਪ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ।
ਗਤਾਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਨਿਖਲਂ ਵਿਹਾਯ ਤੇ ਦੇਹਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਮਮਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰ
ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਰੀਰ ਧਾਰਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਵ੍ਯਕ੍ਤਮਘੌਘਨਾਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ऽਰਣਂ ਪ੍ਰੇਮਨਿਧਾਨਮਾਦਰਾਤ੍
ਅਗੋਚਰ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਾਲਾ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ऽਪਿ ਤੇ ਰੂਪਮਲੌਕਿਕਂਵਿਭੋ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨੈਵਾਰ੍ਥਨਿਬਦ੍ਧਵਾਸਨਾਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਅਸਧਾਰਣ ਰੂਪ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਨਮਨ੍ਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਥ ਸਮਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸਂਸਦਿ ਵਰ੍ਣਯਨ੍ਤਿ
ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਰਨ੍ਤਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਪਿ ਤਾਰਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਭਵੌषਧਂ ਨਾਮ ਸੁਧਾ ਤਵੇਸ਼
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਰਾਧਯਂ ਨਾਥ ਭਵਾਨਭਿਜ੍ਞਃ ਕਿਂ ਤੇ ਹ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯਮਿਹਾਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇ
ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਉਵਾਚਾਗਾਧਯਾ ਵਾਚਾ ਮੋਹਯਨ੍ਨਿਵ ਮਾਯਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਗਹਿਰੀ ਬਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਕਵਚਸ੍ਯ ਸ੍ਤਵਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦਵਧਾਰਯ
ਕਵਚ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਰ੍ਵੈਰਂ ਕੁਰੁ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਮਹੀਮ੍
ਪਿਤਾ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦੇ।
ਕृਤਕਾਰ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਟ ਤਂ ਸਮਾਪਯ ਮਾਨਦ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਤਮ ਰੂਪ ਦੇ, ਹੇ ਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਚਰਿष੍ਯਤਿ ਯਥਾ ਕਾਲਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਰਚਨਹਾਰ, ਨਾਸ ਕਰਨਹਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਚਤੁਰ੍ਵ੍ਯੂਹਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਮੈਂ ਰਾਮ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਕੌਸ਼ਿਕਯਜ੍ਞਂ ਤੁ ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਫਿਰ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਕੌਸ਼ਿਕ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ,
ਤਤ੍ਰੇਸ਼ਚਾਪਂ ਨਿਰ੍ਭਜ੍ਯ ਪਰਿਣੀਯ ਵਿਦੇਹਜਾਮ੍
ਉਥੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਨੁ ਤੋੜ ਕੇ ਤੇ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ,
ਪਸ਼੍ਯਤੋਂऽਤਰ੍ਦਧੇ ਤਤ੍ਰ ਰਾਮਸ੍ਯ ਮੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਭਰ੍ਗਵਚਰਿਤੇ ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਭਰਗਵ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਉਪੋਧਾਤ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਤਾਈਂ ਅਧਿਆਇ।
ਸਮੁਦ੍ਰਿਕ੍ਤਮਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਕृष੍ਣਾਨੁਭਾਵਤਃ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਸਮਝਿਆ।
ਸਮਾਯਾਤੋ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ऽਸੀਪੁਰੀਂ ਮਹਿष੍ਮਤੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭਰਗਵ ਆਸੀਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ, ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਪੁਨਾਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਪ੍ਰਾਣਿਨਃ ਪਾਪਿਨੋ ਹ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਕृਤੋ ਯਤ੍ਨੋ ਮਹੀਪਤੇ
ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਭੂਪ ਭਰ੍ਗਵਃ ਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ
ਓ ਰਾਜਾ, ਭਰਗਵ, ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਜਦ ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਨਰ੍ਮਦੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਹਰਦੇਹਸਮੁਦ੍ਭਵੇ
ਨਰਮਦਾ, ਜੋ ਹਰਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਦੂਤ ਰਾਜਾਤ੍ਵਯਾ ਵਾਚ੍ਯੋ ਯਦਹਂ ਵਚ੍ਮਿ ਤੇ ऽਨਘ
ਦੂਤ, ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣੀ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਓ ਪਵਿੱਤਰ।