ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਧਰਾਧਰਾਧਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਯਂ ਸ੍ਵਾਵਸਥਾਨੁਪਾਗਤਾਃ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਰਾਧਾਕਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਇਹ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਗਵਤਃ ਸ਼ੇषਾਤ੍ਕਥਯਤਃ ਕਥਾਃ
ਅਸੀਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੇਸ਼ ਵਲੋਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸਿੱਧਾ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ।
ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜਾਲਾਨਿ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਣਿ ਕਵਚਾਨਿ ਚ
ਜਿੰਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਕਵਚ ਹਨ—
ਯਾਵਦ੍ਵ੍ਯਰਸੀਂਤ੍ਸ ਮੁਨਿਸ੍ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਯਾਨਮਾਗਤਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜਪਿਆ, ਉਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਥ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਚਰਣੌ ਨਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰੁਰੁਹਤੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਅਗਸਤ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਭਾਰ੍ਗਵਾਗਸ੍ਤ੍ਯਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ, ਭਾਰਗਵ ਤੇ ਅਗਸਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ—
ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਭਾਰ੍ਗਵਚਰਿਤੇ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਉਪੋਧਾਤ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਛੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ।
ਜਗਾਦ ਸਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਮृਗਯੋਸ੍ਤੁ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਹਿਰਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਮੋਦਮਾਨ ਉਵਾਚੇਦਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਹਿਤਂ ਵਦਾਮਿ ਯਤ੍ਤੇ ऽਦ੍ਯ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਆਖਦਾ ਹਾਂ; ਅੱਜ, ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਇਹ ਕਰ।
ਪਦਾਨਿ ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨ੍ਯਸ੍ਤਾਨਿ ਸੁਮਾਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦਿੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਦਾਗ੍ਰਾਤ੍ਕ੍ਰਮਤੋ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤਦ੍ਬਲੇਸ੍ਤੁ ਵਿਨਿਗ੍ਰਹੇ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਦੀ ਉੰਗਲ ਤੋਂ, ਜਦ ਉਹ ਚਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਜਿੱਤ ਲਏ।
ਪਠਸ੍ਵ ਨਿਯਮੇਨੈਵ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਤੂੰ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰ, ਸਦਾ ਨਿਯਮਤ ਰਹਿ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ 'ਚ ਸੰਯਮ ਰੱਖ।
ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਾਯ ਤਚ੍ਚ ਤੇ ਸਿਦ੍ਧਿਦਂ ਭਵੇਤ੍
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਫਲਤਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੁਨੀਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਦ੍ਬਹਿਃ
ਸ਼ਾਂਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਰੋਤ੍ਤਰਾਤ੍ਪਦਨ੍ਯਾਸਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦੀ ਨृਪ
ਜਿੱਥੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਨਦੀ ਨਿਕਲੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸਮਭ੍ਯਸ੍ਯਤ੍ਸ੍ਤਵਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਕृष੍ਮਪ੍ਰੇਮਾਮृਤਾਭਿਧਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਸਤਵ ਪਾਠ ਕੀਤਾ।
ਜਗਾਮ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਸ੍ਯ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇ
ਉਹ ਜਾਮਦਗਨਿ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਕਿਰੀਟਂਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਰਾਜਿਤਃ
ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਮਕੁਟ ਤੇ ਕੰਨ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ ਸੀ।
ਮੁਰਲੀਵਾਦਨਪਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮੋਹਨਰੂਪਧृਕ੍
ਵਾਹ-ਵਾਹ ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਂਦਾ, ਮੋਹਣੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭਮੌ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਯਤੋ ਵਿਭੁਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਵਿष੍ਣ੍ਵਿਦ੍ਰਮੁਖਸ੍ਤੁਤਾਯ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਾਯ
ਮੈਂ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਇੰਦਰ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾਮਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਮਚਂ ਪੁਰਾਮਮਨਨ੍ਤਮੀਡੇ ਭਵ ਮੇ ਦਯਾਪਰਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਨਾਨਾ ਵਿਧਾ ਦੇਵਮਨੁष੍ਯਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯਾਦਃ ਸੁ ਭੂਮੇਰ੍ਭਰਵਾਰਣਾਯ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ—ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖ, ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਹੋਰ—ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂਵ੍ਯਭਿਚਾਰਦੁष੍ਟਚਿਤ੍ਤਾਸ੍ਵਪਿ ਪ੍ਰੇਮਨਿਬਦ੍ਧਮਾਨਸਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਦੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਆਪ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ।
ਗਤਾਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਨਿਖਲਂ ਵਿਹਾਯ ਤੇ ਦੇਹਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਮਮਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰ
ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਰੀਰ ਧਾਰਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਵ੍ਯਕ੍ਤਮਘੌਘਨਾਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ऽਰਣਂ ਪ੍ਰੇਮਨਿਧਾਨਮਾਦਰਾਤ੍
ਅਗੋਚਰ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਾਲਾ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ऽਪਿ ਤੇ ਰੂਪਮਲੌਕਿਕਂਵਿਭੋ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨੈਵਾਰ੍ਥਨਿਬਦ੍ਧਵਾਸਨਾਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਅਸਧਾਰਣ ਰੂਪ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਨਮਨ੍ਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਥ ਸਮਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸਂਸਦਿ ਵਰ੍ਣਯਨ੍ਤਿ
ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।