ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਦਮਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਗਤੀ ਨਾਂ ਗਤਿਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੇਰਾਹਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਸ਼ੂਨਾਂ ਗੋਕੁਲਾਨਾਂ ਚ ਪੁष੍ਟਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਗੋਕੁਲ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਅਨ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਸ੍ਮਰਣਦਂ ਭਵਤਾਪਤ੍ਰਯਾਪਹਮ੍
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਯਾਦ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਯ ਯਾਦਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਜ੍ਞਾਨਮੁਦ੍ਰਾਯ ਯੋਗਿਨੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਮੂਦਰਾ ਵਾਲੇ, ਜੋਗ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨੂੰ—
ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਦੇਵਿ ਜਪਨ੍ਨੇਵ ਦਿਵਾ ਨਿਸ਼ਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਦਿਨ ਰਾਤ ਜਪਣ ਨਾਲ—
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਸਮृਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤੋ ਭਾਗਵਾਨਨਨ੍ਤੋ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਸਂਕਰ੍षਣਸਂਜ੍ਞਿਤਾ ਵਿਭੋ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੰਤ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੋਲਿਆ।
ਆਨਨ੍ਦ ਪੂਰ੍ਣ੍ਣਂਬੁਨਿਧੌ ਨਿਮਗ੍ਨਾਃ ਸਭਾਜਯਾਮਾਸੁਰਹੀਸ਼੍ਵਰਂ ਤਮ੍
ਪੂਰਨ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਧਰਾਧਰਾਯਾਪਿ ਕृਪਾਰ੍ਣਵਾਯ ਸ਼ੇषਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਹੇ ਸ਼ੇਸ਼, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਵਾਦृਸ਼ਾ ਦੀਨਦਯਾਲਵੋ ਵਿਭੋ ਸਮੁਦ੍ਧਰਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨਿਜਾਨ੍ਹਿ ਸਂਨਤਾਨ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਦਇਆਲੂ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਥੇ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਧਰਾਧਰਾਧਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਯਂ ਸ੍ਵਾਵਸਥਾਨੁਪਾਗਤਾਃ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਰਾਧਾਕਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਇਹ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਗਵਤਃ ਸ਼ੇषਾਤ੍ਕਥਯਤਃ ਕਥਾਃ
ਅਸੀਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੇਸ਼ ਵਲੋਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸਿੱਧਾ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ।
ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜਾਲਾਨਿ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਣਿ ਕਵਚਾਨਿ ਚ
ਜਿੰਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਕਵਚ ਹਨ—
ਯਾਵਦ੍ਵ੍ਯਰਸੀਂਤ੍ਸ ਮੁਨਿਸ੍ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਯਾਨਮਾਗਤਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜਪਿਆ, ਉਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਥ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਚਰਣੌ ਨਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰੁਰੁਹਤੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਅਗਸਤ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਭਾਰ੍ਗਵਾਗਸ੍ਤ੍ਯਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ, ਭਾਰਗਵ ਤੇ ਅਗਸਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ—
ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਭਾਰ੍ਗਵਚਰਿਤੇ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਉਪੋਧਾਤ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਛੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ।
ਜਗਾਦ ਸਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਮृਗਯੋਸ੍ਤੁ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਹਿਰਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਮੋਦਮਾਨ ਉਵਾਚੇਦਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਹਿਤਂ ਵਦਾਮਿ ਯਤ੍ਤੇ ऽਦ੍ਯ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਆਖਦਾ ਹਾਂ; ਅੱਜ, ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਇਹ ਕਰ।
ਪਦਾਨਿ ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨ੍ਯਸ੍ਤਾਨਿ ਸੁਮਾਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦਿੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਦਾਗ੍ਰਾਤ੍ਕ੍ਰਮਤੋ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤਦ੍ਬਲੇਸ੍ਤੁ ਵਿਨਿਗ੍ਰਹੇ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਦੀ ਉੰਗਲ ਤੋਂ, ਜਦ ਉਹ ਚਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਜਿੱਤ ਲਏ।
ਪਠਸ੍ਵ ਨਿਯਮੇਨੈਵ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਤੂੰ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰ, ਸਦਾ ਨਿਯਮਤ ਰਹਿ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ 'ਚ ਸੰਯਮ ਰੱਖ।
ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਾਯ ਤਚ੍ਚ ਤੇ ਸਿਦ੍ਧਿਦਂ ਭਵੇਤ੍
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਫਲਤਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੁਨੀਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਦ੍ਬਹਿਃ
ਸ਼ਾਂਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਰੋਤ੍ਤਰਾਤ੍ਪਦਨ੍ਯਾਸਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦੀ ਨृਪ
ਜਿੱਥੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਨਦੀ ਨਿਕਲੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸਮਭ੍ਯਸ੍ਯਤ੍ਸ੍ਤਵਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਕृष੍ਮਪ੍ਰੇਮਾਮृਤਾਭਿਧਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਸਤਵ ਪਾਠ ਕੀਤਾ।
ਜਗਾਮ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਸ੍ਯ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇ
ਉਹ ਜਾਮਦਗਨਿ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਕਿਰੀਟਂਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਰਾਜਿਤਃ
ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਮਕੁਟ ਤੇ ਕੰਨ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ ਸੀ।