ਵਿਦੁਰਾਕ੍ਰੂਰਵਰਦੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕਃ
ਵਿਦੁਰ ਤੇ ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਸੁਭਦ੍ਰਾਪੂਰ੍ਵਜੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭੀष੍ਮਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਵृषਭਾਸੁਰਵਿਧ੍ਵਂਸੀ ਬਕਾਰਿਰ੍ਬਾਣਬਾਹੁਕृਤ੍
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਦੈਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਕਾ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਬਾਣ ਦੇ ਬਾਹ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਪਾਰ੍ਥਸਾਰਥਿਰਵ੍ਯਕ੍ਤੋ ਗੀਤਾਮृਤਮਹੋਦਧਿਃ
ਪਾਰਥ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਗੀਤਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ।
ਦਾਮੋਦਰੋ ਯਜ੍ਞਭੋਕ੍ਤਾ ਦਾਨਵੈਦ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਦਾਮੋਦਰ, ਯਜਨ ਦਾ ਭੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀਆਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਜਲਕ੍ਰੀਡਾਸਮਾਸਕ੍ਤਗੋਪੀਵਸ੍ਤ੍ਰਾਪਹਾਰਕਃ
ਜਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਿਚ ਮਗਨ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਮਕਃ ਸਰ੍ਵਗ੍ਰਹਰੂਪੀ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਸਾਰ, ਸਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਪਰਮ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ।
ਕृष੍ਣੋਨ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੀਤਾਮृਤਂ ਪੁਰਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਭਗਤ ਤੋਂ ਗੀਤਾ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੁਣਿਆ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰੇਮਾਮृਤਂ ਨਾਮ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਦਾਯਕਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤਪਸ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਤ੍ਵਿਹ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਦਾਨ, ਵਰਤ, ਤਪ, ਤੀਰਥ — ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਦਮਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਗਤੀ ਨਾਂ ਗਤਿਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੇਰਾਹਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਸ਼ੂਨਾਂ ਗੋਕੁਲਾਨਾਂ ਚ ਪੁष੍ਟਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਗੋਕੁਲ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਅਨ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਸ੍ਮਰਣਦਂ ਭਵਤਾਪਤ੍ਰਯਾਪਹਮ੍
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਯਾਦ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਯ ਯਾਦਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਜ੍ਞਾਨਮੁਦ੍ਰਾਯ ਯੋਗਿਨੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਮੂਦਰਾ ਵਾਲੇ, ਜੋਗ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨੂੰ—
ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਦੇਵਿ ਜਪਨ੍ਨੇਵ ਦਿਵਾ ਨਿਸ਼ਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਦਿਨ ਰਾਤ ਜਪਣ ਨਾਲ—
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਸਮृਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤੋ ਭਾਗਵਾਨਨਨ੍ਤੋ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਸਂਕਰ੍षਣਸਂਜ੍ਞਿਤਾ ਵਿਭੋ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੰਤ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੋਲਿਆ।
ਆਨਨ੍ਦ ਪੂਰ੍ਣ੍ਣਂਬੁਨਿਧੌ ਨਿਮਗ੍ਨਾਃ ਸਭਾਜਯਾਮਾਸੁਰਹੀਸ਼੍ਵਰਂ ਤਮ੍
ਪੂਰਨ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਧਰਾਧਰਾਯਾਪਿ ਕृਪਾਰ੍ਣਵਾਯ ਸ਼ੇषਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਹੇ ਸ਼ੇਸ਼, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਵਾਦृਸ਼ਾ ਦੀਨਦਯਾਲਵੋ ਵਿਭੋ ਸਮੁਦ੍ਧਰਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨਿਜਾਨ੍ਹਿ ਸਂਨਤਾਨ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਦਇਆਲੂ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਥੇ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਧਰਾਧਰਾਧਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਯਂ ਸ੍ਵਾਵਸਥਾਨੁਪਾਗਤਾਃ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਰਾਧਾਕਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਇਹ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਗਵਤਃ ਸ਼ੇषਾਤ੍ਕਥਯਤਃ ਕਥਾਃ
ਅਸੀਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੇਸ਼ ਵਲੋਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸਿੱਧਾ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ।
ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜਾਲਾਨਿ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਣਿ ਕਵਚਾਨਿ ਚ
ਜਿੰਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਕਵਚ ਹਨ—
ਯਾਵਦ੍ਵ੍ਯਰਸੀਂਤ੍ਸ ਮੁਨਿਸ੍ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਯਾਨਮਾਗਤਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜਪਿਆ, ਉਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਥ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਚਰਣੌ ਨਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰੁਰੁਹਤੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਅਗਸਤ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਭਾਰ੍ਗਵਾਗਸ੍ਤ੍ਯਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ, ਭਾਰਗਵ ਤੇ ਅਗਸਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ—
ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਭਾਰ੍ਗਵਚਰਿਤੇ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਉਪੋਧਾਤ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਛੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ।
ਜਗਾਦ ਸਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਮृਗਯੋਸ੍ਤੁ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਹਿਰਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਮੋਦਮਾਨ ਉਵਾਚੇਦਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।